Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

I SA/Kr 1718/12

Sądy administracyjne2012-12-17
Sygnatura
I SA/Kr 1718/12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia
2012-12-17
Rodzaj
Postanowienie WSA w Krakowie

Sędziowie

Inga Gołowska

Rozstrzygnięcie

Umorzono postępowanie sądowe

Treść orzeczenia

SENTENCJA Dnia 17 grudnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym skargi Z. D. na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 25 września 2012r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia umorzyć postępowanie sądowe UZASADNIENIE W dniu 8 października 2012r. Z. D. złożył do tut. Sądu skargę na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 25 września 2012r. nr [...], w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Pismem z 28 listopada 2012r. cofnął swoją skargę informując, że w związku z zapłatą zaległości składkowych, sprawa umorzenia tych zaległości stała się bezprzedmiotowa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art.60 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm. dalej-p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Art. 161§1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi z kolei, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania , jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W niniejszej sprawie Sąd uznał, że cofnięcie skargi nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności, ani nie zmierza do obejścia prawa, gdyż uiszczenie zaległych składek ubezpieczeniowych w istocie przekreśla przedmiotowość niniejszego postępowania. W związku z powyższym, na zasadzie art. 161§1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.