II SA/Kr 890/23
Sądy administracyjne2023-12-22
Sygnatura
II SA/Kr 890/23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia
2023-12-22
Rodzaj
Postanowienie WSA w Krakowie
Sędziowie
Joanna Człowiekowska
Rozstrzygnięcie
odrzucono zażalenie
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 grudnia 2023 r. zażalenia J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 października 2023 r. w sprawie ze skargi J. J. na pismo Starosty Oświęcimskiego z dnia 6 czerwca 2023 r. znak: SGG.683.8.1.2019.ADR w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość zajęta pod drogę publiczną postanawia: odrzucić zażalenie
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 31 października 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną J. J. od postanowienia z dnia 11 września 2023 r. o odrzuceniu skargi na pismo Starosty Oświęcimskiego z dnia 6 czerwca 2023 r. znak: SGG.683.8.1.2019.ADR
w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość.
Odpis postanowienia z uzasadnieniem oraz pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia zażalenia zostały doręczone skarżącemu dnia 18 listopada 2023 r.
(k. 28 akt sądowych).
W dniu 24 listopada 2023 r. (data nadania) skarżący złożył osobiście sporządzone zażalenie na ww. postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Jak stanowi art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634; dalej: P.p.s.a.) zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Zgodnie zaś z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie jako niedopuszczalne.
Skoro wniesione przez stronę skarżącą zażalenie zostało sporządzone przez nią własnoręcznie, to w myśl przytoczonych powyżej przepisów, należało uznać je za niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.