II OSK 1382/09
Sądy administracyjne2009-09-24
Sygnatura
II OSK 1382/09
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2009-09-24
Rodzaj
Postanowienie NSA
Sędziowie
Andrzej Jurkiewicz
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 20 kwietnia 2009 r. sygn., akt II SA/Sz 258/09 odrzucające skargę M. P. na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...] stycznia 2009 r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SA/Sz 258/09, wydanym na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej zwanej p.p.s.a.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę M. P. na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...] stycznia 2009 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji podał, że M. P. złożył w dniu 19 lutego 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...] stycznia 2009 r. Wezwaniem z dnia 31 marca 2009 r., zawierającym prawidłowe pouczenie, stosownie do treści art. 49 § 1 i 58 § 1 pkt. 3 p.p.s.a., Sąd I instancji wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie 3 odpisów skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 6 kwietnia 2009 r.
Powołując się na art. 49 § 1 p.p.s.a., Sąd pierwszej instancji wskazał, iż siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, upłynął w dniu 13 kwietnia 2009 r. Sąd stwierdził, iż skarżący M. P. uchybił powyższemu terminowi, gdyż uzupełnienie braków przez skarżącego nastąpiło w dniu 14 kwietnia 2009 r., czego potwierdzenie stanowi odcisk stempla pocztowego widniejący na kopercie przesłanej przez skarżącego do Sądu.
Na powyższe postanowienie Sądu, M. P. reprezentowany przez adwokata R. W., wniósł skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 25 czerwca 2004 r. przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej.
Postanowienie zaskarżono w całości, zarzucając naruszenie przepisów postępowania art. 58 § 1 pkt 3 i art. 83 p.p.s.a., w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.
W oparciu o powyższe zarzuty kasacyjne M. P. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, iż z nieuzasadnionych powodów, jako podstawę odrzucenia skargi Sąd pierwszej instancji powołał art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 p.p.s.a., dotyczący rzekomego wniesienia skargi po upływie terminu. Tymczasem żadna okoliczność przywołana w uzasadnieniu orzeczenia, jak również stan faktyczny sprawy, nie wskazuje na zasadność powołania się przez Sąd na ten przepis. Ustalenia zawarte w uzasadnieniu orzeczenia w zakresie art. 58 § 1 pkt 3 oraz p 3 p.p.s.a. są chybione ze względu na oczywistą omyłkę Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, jaka zaistniała w niniejszej sprawie, a która jednocześnie pozbawiła skarżącego przysługującego mu prawa do merytorycznego rozpatrzenia wniesionej w dniu 19 lutego 2009 r. skargi. Wskazano, że skarżący uzupełnił braki formalne skargi poprzez złożenie trzech jej odpisów, co jest potwierdzone odciskiem stempla pocztowego widniejącym na kopercie przesłanej przez skarżącego do Sądu w dniu 14 kwietnia 2009 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie zawiera usprawiedliwione podstawy zaskarżenia.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Niedopuszczalność z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi ma miejsce wówczas, gdy mimo prawidłowego wezwania strony w tym przedmiocie, nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych, a zatem nie można nadać skardze dalszego, prawidłowego biegu.
Stwierdzić należy, iż Sąd pierwszej instancji niewłaściwie przyjął, że dzień 13 kwietnia 2009 r. był dniem, w którym upływał termin do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Należy wskazać, iż stosownie do treści art. 83 § 3 p.p.s.a. pismo procesowe może zostać wniesione do sądu poprzez złożenie go w biurze podawczym, oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym. Stosownie zaś do treści art. 83 § 2 p.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Trzeba podkreślić, że dniami wolnymi od pracy są dni enumeratywnie wymienione w art. 1 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. - o dniach wolnych od pracy (Dz.U. Nr 4, poz. 28 ze zm.).
Podnieść trzeba, iż dzień 13 kwietnia 2009 r. (poniedziałek) był dniem wolnym od pracy, bowiem tego dnia przypadał drugi dzień Świąt Wielkiej Nocy. W takiej sytuacji należy uznać, że skoro dzień 13 kwietnia 2009 r. był dniem ustawowo wolnym od pracy, to ostatnim dniem, w którym upływał skarżącemu termin do uzupełnienia braków formalnych skargi był następny dzień po tym dniu wolnym, czyli dzień 14 kwietnia 2009 r.
A zatem, należy stwierdzić, że M. P. uzupełnił braki formalne skargi w terminie. Tym samym odrzucenie skargi przez Sąd pierwszej instancji postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2009 r., należy uznać za nieprawidłowe.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 § 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.