III SA/Wr 900/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anetta Chołuj (sprawozdawca), Sędziowie: Sędzia WSA Magdalena Jankowska - Szostak, Asesor WSA Dominik Dymitruk, po rozpoznaniu w Wydziale III w dniu 23 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 15 września 2022 r. nr 0201-IEE2.711.127.2022.4.AK w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę w całości. UZASADNIENIE Przedmiotem skargi J. W. (dalej: strona, skarżący) jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 15 września 2022 r. nr 0201-IEE2.711.127.2022.4.AK utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy z dnia 19 lipca 2022 r. nr 190000/71/4400/T-1251-1/2022 o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego. Jak wynika z akt sprawy Dyrektor ZUS prowadzi wobec skarżącego postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych o TW1190012003567 z 16 kwietnia 2012 r. oraz od nr TW4190012006862 do TW419012006892 z dnia 20 kwietnia 2012 r., obejmujące składki na ubezpieczenie społeczne za okres od stycznia 2008 r. do kwietnia 2010 r., składki na ubezpieczenie zdrowotne za okres od stycznia 2004 r. do kwietnia 2010 r., lipiec 2011 r. oraz składki na fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od stycznia 2008 r. do czerwca 2009 r. Egzekucja administracyjna wobec należności dotyczącej tytułu wykonawczego TW1190012003567 została wszczęta 20 kwietnia 2012 r. tj. w dniu doręczenia skarżącemu tego tytułu wraz z zawiadomieniem o zajęciu. Zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego doręczono do L. S.A. w dniu 23 kwietnia 2012 r. Egzekucja administracyjna wobec należności dotyczącej tytułu wykonawczego od nr TW4190012006862 do TW419012006892 została wszczęta w dniu 26 kwietnia 2012 r. tj. w dniu doręczenia skarżącemu tych tytułów wraz z zawiadomieniem o zajęciu. Zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunków bankowych doręczono do L. S.A. w dniu 26 kwietnia 2012 r. Pismem z dnia 18 maja 2022 r. zobowiązany wniósł o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie ww. tytułów wykonawczych, z uwagi na przedawnienie zobowiązań. Postanowieniem z dnia 19 lipca 2022 r. organ egzekucyjny orzekł o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego w oparciu o przedmiotowe tytuły wykonawcze. Organ wskazał, że należności z tytułu składek na dzień wszczęcia egzekucji nie były przedawnione, uwzględniając zarówno pięcioletni jak i dziesięcioletni okres przedawnienia. W dniu wszczęcia egzekucji bieg terminu przedawnienia uległ zawieszeniu i nadal pozostaje zawieszony. Po rozpatrzeniu zażalenia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, ww. postanowieniem z dnia 15 września 2023 r. utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że w okresie powstania ww. należności obowiązywał 10-letni okres przedawnienia, liczony od dnia wymagalności danej składki. Ustawą z dnia 16 września 2011 roku - o redukcji niektórych obowiązków obywateli i przedsiębiorców (Dz. U. nr 232, poz. 1378) doszło do nowelizacji powyższego przepisu, skracającej termin przedawnienia należności. Zgodnie z treścią znowelizowanego przepisu art. 24 ust. 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 1009; dalej: "u.s.u.s.") - w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2012 roku - należności z tytułu składek ulegają przedawnieniu po upływie 5 lat licząc od dnia, w którym stały się wymagalne. Przepisy przejściowe ustanowiły jednocześnie, jako regułę, stosowanie dla biegu terminu przedawnienia przepisów nowych (dotyczy to składek, dla których bieg terminu przedawnienia rozpoczął się przed 1 stycznia 2012 roku, nieprzedawnionych do tego okresu). Przy czym bieg terminu przedawnienia winien być wówczas liczony nie od dnia wymagalności danej składki, lecz od 1 stycznia 2012 roku. Dla reguły tej ustanowiono jednak wyjątek - w postaci stosowania przepisów starych zawsze wtedy, gdy bieg terminu przedawnienia byłby wedle tych przepisów korzystniejszy dla strony (art. 27 ust. 1 i 2 ustawy zmieniającej). Organ podniósł, że zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazywał, że w sprawie zaistniały zdarzenia mające wpływ na bieg terminu przedawnienia, tj. powodujące jego zawieszenie. Na podstawie art. 24 ust. 5b u.s.u.s. w sprawie zaszły okoliczności skutkujące zawieszeniem biegu terminu przedawnienia wszystkich wskazanych wyżej składek. Bieg terminu przedawnienia zostaje zawieszony od dnia podjęcia pierwszej czynności zmierzającej do wyegzekwowania należności z tytułu składek, o której dłużnik został zawiadomiony do dnia zakończenia postępowania egzekucyjnego. Z akt sprawy wynika że składki nie uległy przedawnieniu, na dzień wszczęcia aktualnie prowadzonego postępowania egzekucyjnego w związku z wystąpieniem okoliczności, które zawiesiły bieg terminu przedawnienia. Pierwszą przesłanką zawieszającą bieg terminu przedawnienia na 45 dni było wydanie decyzji ustalającej obowiązek opłacania składek na ubezpieczenia. Kolejną przesłanką zawieszającą bieg terminu przedawnienia było wszczęcie postępowania egzekucyjnego wraz z zastosowaniem środka egzekucyjnego w kwietniu 2012 r. Prowadzone postępowanie nie uległo zakończeniu przez zapłatę czy też umorzenie, zatem bieg terminu przedawnienia pozostaje nadal zawieszony. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący podtrzymał argumenty zawarte we wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego oraz zażaleniu z dnia 6 sierpnia 2022 r. Skarżący argumentował, że w kwietniu 2012 r., w którym zostało doręczone do L. zawiadomienie o zajęciu zajęcie rachunku bankowego "nie miał z tym bankiem nic wspólnego." W 2004 r. zawarł z tym bankiem umowę pożyczki, której częściowo nie spłacił. Zdaniem skarżącego wysłanie zawiadomienia o zajęciu do banku w którym wierzyciel nie ma umowy na prowadzenie rachunku nie może być przyczyną przerwania biegu terminu przedawnienia. Zarzuca organowi brak podjęcia innych czynności egzekucyjnych poza zawiadomieniem o zajęciu rachunku bankowego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonego postanowienia organu odwoławczego z punktu widzenia jego legalności, tj. zgodności tego rozstrzygnięcia z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: "p.p.s.a."), wynika, że zaskarżone postanowienie winno ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Na wstępie należy zauważyć, że Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym. Jak stanowi art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sąd może rozpoznać sprawę w trybie uproszczonym, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W kontrolowanej sprawie zaistniała przesłanka do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym. Przedmiot skargi kwalifikował sprawę do kategorii, o jakich mowa w art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Wskazać też należy, że rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, na podstawie tego przepisu, jest niezależne od woli stron (por. wyrok NSA z dnia 11 czerwca 2019 r., II OSK 1867/17). Oceniając zaskarżone postanowienie z punktu widzenia jego zgodności z prawem, stwierdzić należy, że nie narusza ono prawa. Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r. poz. 2070 ze zm.), do postępowań egzekucyjnych wszczętych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1 i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Wskazana ustawa weszła w życie 30 lipca 2020 r. Zważywszy, że postępowanie egzekucyjne prowadzone do majątku skarżącego na podstawie ww. tytułów wykonawczych zostało wszczęte przed wskazaną datą, to w niniejszej sprawie zastosowanie będą miały przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2022 r., poz. 479 ze zm., dalej: "u.p.e.a." w brzmieniu obowiązującym do 29 lipca 2020 r. Z akt sprawy wynika, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych prowadzi wobec majątku skarżącego postępowanie egzekucyjne na podstawie wystawionych przez siebie tytułów wykonawczych obejmujących z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne za okres od stycznia 2008 r. do kwietnia 2010 r., składki na ubezpieczenie zdrowotne za okres od stycznia 2004 r. do kwietnia 2010 r., lipiec 2011 r. oraz składki na fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od stycznia 2008 r. do czerwca 2009 r. Istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do zasadności odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez organ w stosunku do skarżącego. Skarżący argumentował, że zajęcie rachunku bankowego w 2012 r., który służył do obsługi nie spłaconej w części pożyczki oraz brak podjęcia przez organ egzekucyjny innych czynności egzekucyjnych po 2012 r., oznacza, że egzekwowane świadczenie przedawniło się. Zdaniem organu, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy potwierdzał, że dochodzone w toku postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego należności z tytułu składek nie uległy przedawnieniu. Zgodnie z art. 59 § 1 u.p.e.a. (w stanie prawnym obowiązującym w sprawie, tj. w brzmieniu do 29 lipca 2020 r.) postępowanie egzekucyjne umarza się: 1) jeżeli obowiązek został wykonany przed wszczęciem postępowania; 2) jeżeli obowiązek nie jest wymagalny, został umorzony lub wygasł z innego powodu albo jeżeli obowiązek nie istniał; 3) jeżeli egzekwowany obowiązek został określony niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji organu administracyjnego, orzeczenia sądowego albo bezpośrednio z przepisu prawa; 4) gdy zachodzi błąd co do osoby zobowiązanego lub gdy egzekucja nie może być prowadzona ze względu na osobę zobowiązanego; 5) jeżeli obowiązek o charakterze niepieniężnym okazał się niewykonalny; 6) w przypadku śmierci zobowiązanego, gdy obowiązek jest ściśle związany z osobą zmarłego; 7) jeżeli egzekucja administracyjna lub zastosowany środek egzekucyjny są niedopuszczalne albo zobowiązanemu nie doręczono upomnienia, mimo iż obowiązek taki ciążył na wierzycielu; 8) jeżeli postępowanie egzekucyjne zawieszone na żądanie wierzyciela nie zostało podjęte przed upływem 12 miesięcy od dnia zgłoszenia tego żądania; 9) na żądanie wierzyciela; 10) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach. Przepis art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a. dotyczy sytuacji trojakiego rodzaju. Po pierwsze, dotyczy okoliczności, gdy obowiązek nie jest wymagalny, co oznacza, że obowiązek istnieje i jego egzekucja będzie dopuszczalna w przyszłości, ale nie może on być egzekwowany w danym momencie ze względu np. na wstrzymanie wykonania, odroczenie terminu wykonania lub rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej. Po drugie, komentowany przepis dotyczy sytuacji, gdy obowiązek został umorzony lub wygasł z innego powodu, co oznacza, że obowiązek powstał i nie został wykonany, ale z innych powodów przestał istnieć przed dniem wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Na przykład dojdzie do wygaśnięcia obowiązku z innego powodu, jeżeli została uchylona decyzja, na podstawie której został wystawiony tytuł wykonawczy. Po trzecie, komentowany przepis dotyczy sytuacji, gdy obowiązek nie istniał, tj. nie powstał przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego (wyroki NSA z: 6 lipca 2010 r., II FSK 360/09; 15 września 2010 r., II FSK 701/09; wyrok WSA w Łodzi z 20 lipca 2022 r., I SA/Łd 429/22). Ponadto jak stanowi art. 59 § 2 u.p.e.a. postępowanie egzekucyjne może być umorzone w przypadku, gdy dalsza egzekucja administracyjna będzie bezskuteczna z powodu braku majątku lub źródła dochodu zobowiązanego, z których jest możliwe wyegzekwowanie środków pieniężnych przewyższających koszty egzekucyjne. Przy czym Sąd zauważa, że jedynym warunkiem skorzystania z przewidzianego w art. 59 § 2 u.p.e.a. uznania jest stwierdzenie, że w dacie wydania postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego, brak jest możliwości uzyskania danych kwot - tak w chwili obecnej jak i - z uwagi na przyczyny takiej niemożności - w dającej się widzieć przyszłości. Zgodnie z kolei z art. 29 § 1 u.p.e.a. organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej; organ ten nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Ocena zasadności podjętego przez organ rozstrzygnięcia wymaga także dokonania analizy przepisów regulujących przedawnienie należności składkowych. W odniesieniu do należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne kwestię przedawnienia reguluje ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych. W niniejszej sprawie w okresie powstania należności za okres od stycznia 2004 r. do lipca 2011 r. obowiązywał 10-letni okres przedawnienia, liczony od dnia wymagalności danej składki, o czym stanowił art. 24 ust. 4 ww. ustawy. Ustawą z dnia 16 września 2011 r. o redukcji niektórych obowiązków obywateli i przedsiębiorców (Dz. U. nr 232, poz. 1378) doszło do nowelizacji powyższego przepisu, skracającej termin przedawnienia należności (art. 11 pkt 1). Zgodnie z treścią znowelizowanego przepisu art. 24 ust. 4 u.s.u.s- w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2012 roku - należności z tytułu składek ulegają przedawnieniu po upływie 5 lat licząc od dnia, w którym stały się wymagalne. Ponadto zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy zmieniającej, do przedawnienia należności z tytułu składek, o którym mowa w art. 24 ust. 4 u.s.u.s., którego bieg rozpoczął się przed dniem 1 stycznia 2012 r., stosuje się przepisy w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą z tym, że bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia 1 stycznia 2012 r. Wedle zasady wynikającej z tego przepisu do należności składkowych nieprzedawnionych do 1 stycznia 2012 r. (z zastosowaniem 10-letniego okresu przedawnienia) ma zastosowanie 5-letni termin przedawnienia, z tym jednak bardzo istotnym zastrzeżeniem, że liczy się go nie od daty ich wymagalności, tak jak o tym stanowi art. 24 ust. 4 u.s.u.s., ale od dnia 1 stycznia 2012 r. Wyjątek od tej zasady ustanawia art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 16 września 2011 r., stosownie do którego, jeżeli przedawnienie rozpoczęte przed dniem 1 stycznia 2012 r. nastąpiłoby zgodnie z przepisami dotychczasowymi wcześniej, przedawnienie następuje z upływem tego wcześniejszego terminu (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 27 czerwca 2013 r., III AUa 1656/12). W świetle powyższych regulacji wybór odpowiednio terminu przedawnienia 5-letniego (liczonego od dnia 1 stycznia 2012 r.) lub 10-letniego (liczonego od dnia wymagalności składki), zależy od tego, który z nich upłynie wcześniej. Zdaniem Sądu, dochodzone w toku postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułów wykonawczych należności z tytułu ww. składek nie uległy przedawnieniu. W rozpoznawanej sprawie organ egzekucyjny w postanowieniu z dnia 19 lipca 2022 r. w zamieszczonej tabeli która stanowi załącznik do postanowienia przedstawił szczegółowe informacje pozwalające w przejrzysty sposób wyliczyć pierwotny bieg terminu przedawnienia dla każdej należności. Tabela ta określa w jaki sposób organ ustalił korzystniejszy dla skarżącego wariant przedawnienia się należności oraz jakie były i są przesłanki zawieszające bieg terminu przedawnienia. Najwcześniejsza składka za styczeń 2004 r. przedawniałby się 28 marca 2014 r a najpóźniejsza składka za lipiec 2011 r. przedawniałby się 1 stycznia 2017 r. Podnieść należy, że w sprawie zaistniały zdarzenia modyfikujące bieg terminu przedawnienia, tj. powodujące jego zawieszenie. Stosownie bowiem do treści art. 24 ust. 5b u.s.u.s. bieg terminu przedawnienia zostaje zawieszony od dnia podjęcia pierwszej czynności zmierzającej do wyegzekwowania należności z tytułu składek, o której dłużnik został zawiadomiony, do dnia zakończenia postępowania egzekucyjnego. Wskazać należy, że według art. 1a pkt 2 u.p.e.a., przez czynności egzekucyjne rozumie się wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego. Natomiast zgodnie z art. 1a pkt 12 u.p.e.a., ilekroć w ustawie mowa jest o środku egzekucyjnym, to (w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnych) rozumie się przez to egzekucję między innymi: z pieniędzy, z wynagrodzenia za pracę, z rachunków bankowych, z weksla, z ruchomości, z nieruchomości oraz z innych wymienionych w ustawie składników majątku. Pojęcie czynności egzekucyjnej oraz środka egzekucyjnego wskazuje, że zastosowanie środka egzekucyjnego oraz dokonanie pierwszej czynności egzekucyjnej odbywa się zawsze w ramach postępowania egzekucyjnego, a więc po wszczęciu postępowania egzekucyjnego. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się jednolicie, że za czynności zmierzające do wyegzekwowania należności z tytułu składek uznaje się takie czynności, z których treści lub uzasadnienia wynika bezpośrednio, iż zmierzają one do ściągnięcia należności. Nie ulega wątpliwości, że czynnością taką może być doręczenie odpisu tytułu wykonawczego czy zawiadomienia o zajęciu składnika majątkowego np. wierzytelności z rachunku bankowego, czyli dokonanie stricte czynności egzekucyjnych; podjęcie tych czynności wiąże się bowiem z wszczęciem postępowania egzekucyjnego, a zatem służy wyegzekwowaniu należnych składek (por. wyrok NSA z 9 lutego 2022 r., I GSK 1210/21, wyrok WSA w Gdańsku z 12 lipca 2017 r., I SA/Gd 737/17; wyrok WSA w Szczecinie z 19 lipca 2016 r., I SA/Sz 637/16). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 24 ust. 5b u.s.u.s., w sprawie zaszły zatem okoliczności skutkujące zawieszeniem biegu terminu przedawnienia wszystkich wskazanych wyżej składek. Z akt sprawy wynika, że pierwszą przesłanką zawieszającą bieg terminu przedawnienia na 45 dni było wydanie decyzji ustalającej obowiązek opłacania składek na ubezpieczenia. Kolejną przesłanką zawieszającą bieg terminu przedawnienia było wszczęcie postępowania egzekucyjnego wraz z zastosowaniem środka egzekucyjnego. Egzekucja administracyjna wobec należności dotyczącej tytułu wykonawczego TW1190012003567 została wszczęta 20 kwietnia 2012 r. tj. w dniu doręczenia skarżącemu tego tytułu wraz z zawiadomieniem o zajęciu rachunku bankowego. Egzekucja administracyjna wobec należności dotyczącej tytułu wykonawczego od nr TW4190012006862 do TW419012006892 została wszczęta w dniu 26 kwietnia 2012 r. tj. w dniu doręczenia skarżącemu tych tytułów oraz zawiadomienia o zajęciu rachunku bankowego. W aktach sprawy znajdują się zwrotne potwierdzenia odbioru, na których widniej podpis skarżącego. Prowadzone postępowanie nie uległo zakończeniu przez zapłatę czy też umorzenie, zatem bieg terminu przedawnienia pozostaje nadal zawieszony. Wbrew twierdzeniom zawartym w skardze, skarżący posiada rachunek w Banku w którym dokonano zajęcia. Z czterech bowiem pism B. (poprzednio L.) z dnia 24 kwietnia 2012 r., 10 maja 2012 r, 28 września 2012 r. oraz 17 stycznia 2014 r. (k. 94, 95, 96, i 97 akt administracyjnych) wynika, że skarżący posiada rachunek w tym Banku i rachunek ten został zajęty. Podnoszona zaś przez skarżącego okoliczność problemów ze spłatą pożyczki na rzecz tego Banku pozostaje bez wpływu na rozstrzyganą sprawę. W ocenie Sądu, w sprawie nie wystąpiły przesłanki uzasadniające umorzenie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Ponadto zaskarżone rozstrzygnięcie, jak i poprzedzające je postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wydane zostały zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, tj. zgodnie z ustawą o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, Kodeksem postępowania administracyjnego oraz ustawą o systemie ubezpieczeń społecznych. Postanowienia te zawierają ponadto wszystkie niezbędne elementy wymienione w art. 124 § 1 i § 2 k.p.a., w tym prawidłowo zawarte uzasadnienie faktyczne i prawne. W konsekwencji w niniejszej sprawie zarzuty skargi okazały się niezasadne, a więc brak było podstaw do umorzenia ww. postępowania egzekucyjnego prowadzonego w stosunku do skarżącego, przy czym argumentacja organu znajduje oparcie w aktach sprawy i nie sposób zarzucić jej dowolności. Z powyższych względów Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.