V SA/Wa 356/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Danuta Dopierała po rozpoznaniu w dniu 24 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. W. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2008 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych postanawia: - zwrócić skarżącej S. W. wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł (sto złotych), z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wpisany do rejestru opłat sądowych pod poz. [...], w dniu [...] maja 2009 r. UZASADNIENIE Postanowieniem z 1 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odrzucił skargę S. W. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z uwagi na uiszczenie wpisu sądowego od skargi po upływie zakreślonego terminu. Wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł został uiszczony w dniu 4 maja 2009 r. (dowód uiszczenia wpisu – karta 21 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 232 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.] sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi – organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, a także odpisu środka odwoławczego albo skargi o wznowienie postępowania innym stronom. Mając na uwadze treść wskazanej regulacji, Sąd nakazał zwrot wpisu uznając, iż konstrukcja przepisu art. 232 § 1 pkt 1 – sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi organowi (...) – odpowiada także sytuacjom, gdy skarga została wniesiona do sądu administracyjnego w trybie art. 54 § 1 i 2 cyt. ustawy, tj. za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, tak jak to ma miejsce w niniejszej sprawie. W tej sytuacji, mając na względzie postanowienie Sądu z 11 marca 2009 r. o odrzuceniu skargi oraz na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w zw. z art. 232 § 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.