II GZ 879/17
Sądy administracyjne2017-12-07
Sygnatura
II GZ 879/17
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2017-12-07
Rodzaj
Postanowienie NSA
Sędziowie
Zofia Borowicz
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Zofia Borowicz po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. K. i M. C. - wspólników A. spółki cywilnej J. K., M. . na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 sierpnia 2017 r. sygn. akt III SA/Kr 778/17 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu uiszczonego wpisu w sprawie ze skargi J. K. i M. C. - wspólników A. spółki cywilnej J. K., M. C. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2017 r. sygn. akt III SA/Kr 778/17 odrzucił skargę J. K. i M. C. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oraz zwrócił skarżącym uiszczony wpis sądowy w kwocie 400 zł.
W uzasadnienie Sąd wskazał, iż zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 24 lipca 2017 r. skarżący - J. K. i M. C. – wspólnicy A. spółki cywilnej J. K., M. C. – zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 400 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie zostało doręczone skarżącym w dniu 1 sierpnia 2017 r., natomiast jak wynika ze znajdującego się w aktach polecenia przelewu, skarżący uiścili wpis w dniu 9 sierpnia 2017 r., a zatem po terminie wskazanym do jego uiszczenie.
Wobec powyższego Sąd I instancji postanowieniem wskazanym na wstępie, powołując treść 220 § 1 i 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm., dalej p.p.s.a.), odrzucił skargę oraz zwrócił uiszczony po terminie wpis od tej skargi.
W zażaleniu z dnia 21 września 2017 r. skarżący zwrócili się o uznanie opłaty uiszczonej po terminie. Wskazali, iż pismo odebrane zostało przez pracownika firmy A. S.C. w dniu 1 sierpnia 2017 r., podczas nieobecności osób decyzyjnych (wspólników spółki), a opłata została uiszczona w dniu 9 sierpnia 2017 r., niezwłocznie po powrocie osób decyzyjnych do firmy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku braku opłaty przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie natomiast do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z powyższych przepisów wynika, że zasadą jest obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma w określonym terminie. Wyjątki od takiego obowiązku wymieniają przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i są to podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239) czy też instytucja prawa pomocy (art. 243 i następne).
W niniejszej sprawie skarżący nie zostali zwolnieni z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi, słusznie zatem - w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 24 lipca 2017 r. - zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 400 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie skutecznie doręczono skarżącym w dniu 1 sierpnia 2017 r. (k. 10 i 12), w związku z czym termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął w dniu 8 sierpnia 2017 r. Jednakże skarżący uiścili należny wpis dopiero w dniu 9 sierpnia 2017 r. zasadnie zatem zaskarżonym postanowieniem odrzucono przedmiotową skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.