II SAB/Bd 121/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Leszek Tyliński Sędziowie: sędzia WSA Grzegorz Saniewski sędzia WSA Jarosław Wichrowski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 22 listopada 2023 r. sprawy ze skargi Organizacji Międzyzakładowej [...] w [...] na bezczynność [...] Ośrodka Ruchu Drogowego w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje [...] Ośrodek Ruchu Drogowego w [...] do rozpatrzenia wniosku skarżącej z dnia [...] lipca 2023 r. w terminie 14 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od organu na rzecz skarżącej kwotę [...](sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE O. w Ł. (dalej określana jako Skarżąca) wniosła pismem z [...] lipca 2023 r. do Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w T. (dalej określany jako WORD) wniosek o udostępnienie następującej informacji publicznej: "minimalnej średniej oraz maksymalnej kwoty wynagrodzenia egzaminatorów z podziałem na kategorie zaszeregowania wynikające z posiadanych uprawnień oraz z podziałem (jeśli występuje) na wynagrodzenie zasadnicze i dodatki do wynagrodzenia (z podaniem ich nazwy) oraz przesłanie informacji pocztą elektroniczną na adres e-mail (...)". Pismem z [...] lipca 2023 r. WORD wskazał, że wnioskowane dane zawarte są w treści uchwały nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] maja 2023 r. w sprawie warunków wynagradzania egzaminatorów przeprowadzających egzaminy kandydatów na kierowców i kierowców, która jest ogólnodostępna na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] w T. Następnie [...].07.2023 r. Skarżąca złożyła skargę na bezczynność WORD, wnosząc o udzielenie informacji publicznej we wnioskowanym zakresie. W uzasadnieniu Skarżąca wskazała, że pismem z [...] lipca 2023 r., skierowanym drogą elektroniczną do WORD, wniosła o udostępnienie informacji publicznej. Wskazana w odpowiedzi na ww. wniosek przez organ uchwała Sejmiku regulująca warunki wynagrodzenia egzaminatorów kandydatów na kierowców wskazuje jedynie ogólne zasady wynagradzania, bez wskazania konkretnych kwot wynagrodzenia. Wnioskowane dane nie znajdują się zatem we wskazanej uchwale, skoro nie jest tam określona jedna kwota, ani jedna wartość wskaźnika dla wszystkich zatrudnionych na tych stanowiskach. Wnioskowane dane powinny być zatem udostępnione na podstawie art. 2 ust. 1 oraz art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę WORD wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu swego stanowiska wskazał, że odniósł się do zadanych pytań i wskazując źródło danych udostępnił wnioskowaną informację w piśmie z [...] lipca 2023 r. Przed otrzymaniem przedmiotowej skargi, [...] .07.2023 r. roku WORD wysłał do Skarżącej pismo uzupełniające z prośbą o ewentualne doprecyzowanie pytania zadanego we wniosku z [...] lipca 2023 r. z wyraźnym zaznaczeniem, że dookreślona, wnioskowana informacja zostanie niezwłocznie udzielona. Skarżąca nie zwróciła się z pismem, monitem itp., że otrzymana odpowiedź jest niezrozumiała lub niewystarczająca, a sporządziła konfliktująco skargę na bezczynność. Skarżąca w swoim wniosku w ogóle nie zapytała o rzeczywiste, zapisane w umowach o pracę, kwoty wynagrodzeń egzaminatorów. Nie wskazała daty, według której miałyby zostać ujawnione dane dotyczące obowiązujących umów o pracę. Skarżąca w swoim wniosku zamieściła wprost zapis o "minimalne średnie oraz maksymalne kwoty", co jest niespójne. W sytuacji, gdy niezwłocznie przekazana odpowiedź WORD była dla niej niewystarczająca, wystarczyło sprecyzować zapytanie i skorygować swój błąd w wyartykułowaniu myśli lub zamiaru. Wówczas odpowiedź zostałaby odpowiednio uszczegółowiona. Rolą organów nie jest odgadywanie zamysłów ani wyobrażeń osób nadsyłających zapytania w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Nadesłany wniosek w trybie dostępu do informacji publicznej powinien był być jednoznaczny i precyzyjny. Postawiony w skardze zarzut bezczynności jest nieuzasadniony, albowiem organ udzielił odpowiedzi na zadane pytania zgodnie ze stanem posiadanej wiedzy w sprawie, które w jego ocenie stanowią informację publiczną. Nie wolno również twierdzić, jakoby WORD udzielił odpowiedzi na wniosek sprzecznie bądź niezgodnie z treścią otrzymanego zapytania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga była zasadna. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej powoływana jako "ppsa"), kontrola sądowoadministracyjna obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Instytucja skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania ma na celu ochronę praw strony przez doprowadzenie do wydania w sprawie rozstrzygnięcia lub podjęcia innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Powyższe determinuje zakres kontroli sądu, sprowadzającej się w tym wypadku do oceny, czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze określonego przez ustawodawcę aktu administracyjnego lub czynności i czy organ pozostaje w zwłoce w rozpatrzeniu wniosku. Uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, sąd orzeka na podstawie art. 149 § ppsa, który określa, że w tym przypadku sąd: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. W myśl art. 149 § 1a ppsa jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Ponadto, na podstawie art. 149 § 2 ppsa, sąd może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ppsa lub przyznać od organu na rzec skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 ppsa. W rozpoznawanej sprawie Skarżąca domagała się informacji w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 902). Art. 4 ust. 1 cyt. ustawy stanowi, że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych i zawodowych, podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. W świetle powyższego WORD jest organem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, co zresztą nie był w spawie sporne. Oceniając wniosek Skarżącej, organ uznał, że wnioskowane przez nią informacje stanowią informację publiczną i je udostępnił. W sprawie sporne było jednak to, czy odpowiedź, której udzielił WORD na wniosek Skarżącej z [...].07.2023 r. o udostępnienie informacji publicznej, była adekwatna do treści tegoż wniosku. W tym zakresie należy zgodzić się ze Skarżącą, że udzielona odpowiedź nie odnosi się do treści wniosku, w którym wnosiła ona o wskazanie "minimalnej średniej oraz maksymalnej kwoty wynagrodzenia egzaminatorów z podziałem na kategorie zaszeregowania wynikające z posiadanych uprawnień oraz z podziałem (jeśli występuje) na wynagrodzenie zasadnicze i dodatki do wynagrodzenia (z podaniem ich nazwy)". Wskazana przez WORD uchwała nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] maja 2023 r. w sprawie warunków wynagradzania egzaminatorów przeprowadzających egzaminy kandydatów na kierowców i kierowców nie zawiera żądanych przez Skarżącą informacji, a jedynie ogólne zasady ustalania wynagrodzenia egzaminatorów. W szczególności nie ustala ona konkretnych kwot tegoż wynagrodzenia, jak i pozostałych żądanych przez Skarżącą informacji. Jeśli natomiast WORD miał wątpliwości co do treści przedmiotowego wniosku, to winien wezwać Skarżącą od jej sprecyzowania przed udzieleniem informacji. W ocenie Sądu treść wniosku była jednak jasna i nie wymagała doprecyzowania, w szczególności dotyczy to braku przecinka między słowami "minimalnej" i "średniej". Pismo WORD z [...].07.2023 r. o doprecyzowanie wniosku było zatem nieuzasadnione, ponieważ udzielenie odpowiedzi było możliwe w oparciu o samą jego treść. Mając na uwadze powyższe, należało na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 ppsa orzec jak w pkt 1 wyroku. W ocenie Sądu, bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ WORD, co prawda w nieprawidłowy sposób, ale podjął czynności w celu udostępnienia żądanej przez Skarżącą informacji publicznej. Na podstawie art. 119 pkt 4 ppsa sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym. O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 200 ppsa