I SA/Kr 189/24

SENTENCJA Sygn. akt I SA/Kr 189/24. [pic] WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 kwietnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Bogusław Wolas Sędziowie: sędzia WSA Urszula Zięba sędzia WSA Piotr Głowacki (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 22 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi F. w K. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 19 grudnia 2023 r., znak: 0111-KDIB1-2.4010.360.2023.3.DP, w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej; oddala skargę. UZASADNIENIE Sygn. akt I SA/Kr 189/24. UZASADNIENIE W dniu 19 lipca 2023 r. wnioskodawca F. w K. wniósł o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Zakres wniosku jest następujący: Opis zdarzenia przyszłego: Wnioskodawca jest fundacją rodzinną w organizacji utworzoną zgodnie z przepisami UoFR (zwana dalej: "Fundacją Rodzinną"). Aktualnie ma ona status "w organizacji" (art. 23 ust. 1 UoFR), a osobowość prawną uzyska z chwilą wpisu do rejestru fundacji rodzinnych (art. 24 UoFR). Niemniej jednak, fundacja rodzinna w organizacji, zgodnie z art. 23 ust. 3 UoFR, ma już uprawnienia obejmujące zarządzenie we własnym imieniu posiadanym majątkiem, prawa do jego ochrony, jest uprawniona do nabywania praw, w tym własności nieruchomości i innych praw rzeczowych, zaciągania zobowiązań, ponadto może pozywać i być pozywana. Celami Fundacji Rodzinnej jakie zostały określone w jej Statucie są gromadzenie mienia, zarządzanie nim w interesie beneficjentów oraz spełnianie świadczeń na rzecz beneficjentów. Szczegółowym celem Fundacji Rodzinnej jest działalność inwestycyjna obejmująca nabywanie mienia, w szczególności na potrzeby zabezpieczenia finansowego beneficjentów oraz zaspokojenia ich potrzeb. Cele te są zgodne z celami fundacji rodzinnych, jakie zostały określone w art. 2 i nast. UoFR. Fundacja Rodzinna zamierza nabyć udziały w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością. Udziały te zostaną darowane przez fundatora na podstawie umowy darowizny zawartej pomiędzy fundatorem, a Fundacją Rodzinną. W przyszłości Fundacja Rodzinna dokona sprzedaży przedmiotowych Udziałów, przy czym nieznany jest termin takiej sprzedaży. Możliwe, że sprzedaż udziałów odbędzie się w krótkim terminie po nabyciu udziałów, ale również sprzedaż może nastąpić w dłuższej perspektywie czasu. Pozyskane przez Fundację Rodzinną środki pieniężne ze sprzedaży udziałów zostaną przeznaczone przez Fundację Rodzinną na nabycie innych składników mienia i prowadzenie działalności przewidzianej przez art. 5 UoFR oraz realizację celów Fundacji Rodzinnej określonych w Statucie i przepisach UoFR. Pytanie: Zakładając, że udziały w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością zostaną wniesione do Fundacji Rodzinnej w celu ich sprzedaży, czy sprzedaż przedmiotowych udziałów przez Fundację Rodzinną będzie zwolniona z podatku dochodowego od osób prawnych? Zdaniem Wnioskodawcy, zakładając, że udziały w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością zostaną wniesione do Fundacji Rodzinnej w celu ich sprzedaży, sprzedaż przedmiotowych udziałów przez Fundację Rodzinną będzie zwolniona z podatku dochodowego od osób prawnych. Fundacja rodzinna jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Jednocześnie, zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 25) UoPDOP, fundacja rodzinna została z tego podatku zwolniona w zakresie działalności gospodarczej określonej w art. 5 UoFR. Przepis art. 5 ust. 1 UoFR stanowi, że fundacja rodzinna może wykonywać działalność gospodarczą (...) między innymi w zakresie: 1) zbywania mienia, o ile mienie to nie zostało nabyte wyłącznie w celu dalszego zbycia; (...) 3) przystępowania do spółek handlowych, funduszy inwestycyjnych, spółdzielni oraz podmiotów o podobnym charakterze, mających swoją siedzibę w kraju albo za granicą, a także uczestnictwa w tych spółkach, funduszach, spółdzielniach oraz podmiotach; 4) nabywania i zbywania papierów wartościowych, instrumentów pochodnych i praw o podobnym charakterze (...). W świetle powyższych przepisów, fundacja rodzinna może przystępować do spółek z ograniczoną odpowiedzialnością (jest to bowiem spółka handlowa). Przepisy UoFR nie określają sposobu przystępowania przez fundację rodzinną do takich spółek. Dlatego też przystąpienie może mieć każdą formę, również w wyniku nabycia udziałów na podstawie umowy darowizny. Udziały w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością nie są papierami wartościowymi, a więc ich sprzedaż nie jest objęta dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 4) UoFR. Udziały w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością są mieniem (w rozumieniu art. 44 kodeksu cywilnego), a zatem ich sprzedaż jest objęta dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1) UoFR, który dopuszcza zbycie mienia przez fundację rodzinną jednakże pod warunkiem, że mienie to nie zostało nabyte wyłącznie w celu dalszego zbycia. Jednocześnie przepis art. 5 ust. 3 UoFR stanowi że przepis ust. 1 pkt 1) nie dotyczy praw wynikających z przystąpienia do podmiotów, o których mowa w ust. 1 pkt 3), i uczestnictwa w tych podmiotach oraz składników mienia, o których mowa w ust. 1 pkt 4). A zatem ograniczenie, które przewiduje art. 5 ust. 1 pkt 1) UoFR mówiące, iż fundacja rodzinna może zbyć mienie, które nie zostało przez nią nabyte wyłącznie w celu dalszego zbycia, nie ma zastosowania do: a) praw wynikających z przystąpienia do spółek handlowych, funduszy inwestycyjnych, spółdzielni oraz podmiotów o podobnym charakterze, mających swoją siedzibę w kraju albo za granicą, a także uczestnictwa w tych spółkach, funduszach, spółdzielniach oraz podmiotach (ust. 1 pkt 3), oraz b) składników mienia w postaci papierów wartościowych, instrumentów pochodnych i praw o podobnym charakterze (ust. 1 pkt 4). Na gruncie zdarzenia przyszłego, opisanego przez Wnioskodawcę w niniejszym wniosku, oznacza to, że sprzedaż udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością przez fundację rodzinną, jest działalnością dozwoloną, objętą art. 5 ust. 1 pkt 1), jako zbycie mienia. Ponadto, do takiego zbycia nie ma zastosowania ograniczenie mówiące o mieniu, które zostało nabyte przez fundację rodzinną w celu dalszego zbycia (art. 5 ust. 3 UoFR). W konsekwencji zamierzona przez Fundację Rodzinną (Wnioskodawcę) sprzedaż udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością korzystać będzie ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych, na podstawie art. 6 pkt 25) w zw. ust. 7 UoPDOP oraz art. 5 ust. 1 pkt 1) i ust. 3 UoFR, również w sytuacji gdy udziały w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością zostały nabyte przez Fundację Rodzinną w celu ich sprzedaży. Powyższy wniosek, oparty jest na wykładni językowej przepisów art. 5 ust. 1 pkt 1) i ust. 3 UoFR, jak również wykładni funkcjonalnej. Umożliwienie fundacji rodzinnej swobodnego nabywania i zbywania akcji w spółkach handlowych (tj. akcji spółek akcyjnych, prostych spółek akcyjnych oraz komandytowo-akcyjnych) przy jednoczesnym poważnym ograniczeniu dla udziałów w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością byłoby niespójne i nieracjonalne. Nie ma bowiem żadnego uzasadnienia dla różnicowania konsekwencji podatkowych zbywania przez fundację rodzinną akcji oraz udziałów w spółkach handlowych. Mając na uwadze powyższe, w odniesieniu do zamierzonego przez Fundację Rodzinną nabycia udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, sprzedaż przez Fundację Rodzinną przedmiotowych udziałów będzie zwolniona z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 6 pkt 25) w zw. ust. 7 UoPDOP oraz art. 5 ust. 1 pkt 1) i ust. 3 UoFR. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej postanowieniem z 23 października 2023 r. znak: 0111-KDIB1-2.4010.360.2023.2.AW, odmówił wszczęcia postępowania, wskazując, iż wnioskodawca oczekuje odpowiedzi na pytania, czy fundacja rodzinna będzie korzystała ze zwolnienia podmiotowego, w zakresie dotyczącym sprzedaży udziałów w spółce z o.o. darowanych przez fundatora podczas gdy w opisie zdarzenia przyszłego nie przedstawiono konkretnych okoliczności sprawy. Należy mieć na uwadze, że każdy przypadek ewentualnego zbycia wymienionego we wniosku mienia fundacji rodzinnej, należałoby analizować na tle skonkretyzowanego opisu zdarzenia przyszłego, w świetle określonych i jasno zdefiniowanych okoliczności dotyczących np. sposobu jego nabycia, okresu przechowywania, sposobu wykorzystywania, okoliczności i skutków zbycia itp. Nie jest możliwe by w ramach ogólnie sformułowanych pytań, organ interpretacyjny mógł się wypowiedzieć na temat możliwości skorzystania ze zwolnienia podatkowego w odniesieniu do sprzedaży udziałów w sp. z o.o., gdy okoliczności sprawy nie są skonkretyzowane. Nie sposób stwierdzić, że na tle przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego ocena, o której mowa w ww. przepisie jest możliwa, w odniesieniu do tak przedstawionego opisu sprawy. Powyższe powoduje, że wniosek ma charakter poglądowy (niezindywidualizowany), nie wiadomo na tle jakiej konkretnej sytuacji należałoby oceniać stanowisko wnioskodawcy. W ramach wniosku wnioskodawca zamierza w ogólny sposób (na przyszłość) potwierdzić prawo do skorzystania ze zwolnienia w zakresie sprzedaży udziałów w sp. z o.o., w zasadzie niezależnie od przyszłych okoliczności faktycznych. Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem Fundacja wniosła zażalenie, zarzucając naruszenie art. 14b § 1 OP poprzez jego niezastosowanie w rozpatrywanej sprawie, i nie wydanie na wniosek Wnioskodawcy w jego indywidualnej sprawie, interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacji indywidualnej), pomimo spełnienia przesłanek określonych w art. 14b § 3 OP; naruszenie art. 165a § 1 w zw. z art. 14h OP poprzez wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w sytuacji, gdy w rozpatrywanej sprawie nie ziściły się przesłanki zastosowania tego przepisu, bowiem Wnioskodawca przedstawił zdarzenie przyszłe w sposób wystarczająco konkretny, umożliwiający Organowi rozstrzygnięcie sprawy i wydanie interpretacji indywidualnej, tj. pomimo spełnienia przesłanek określonych w art. 14b § 3 OP; naruszenie art. 14b § 3 OP przez jego błędną wykładnię, wyrażającą się w nieprawidłowym przyjęciu przez Organ, że Wnioskodawca nie przedstawił wyczerpująco zdarzenia przyszłego; naruszenie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h OP poprzez brak wezwania Wnioskodawcy przez Organ do uzupełnienia wniosku, jeżeli zdaniem Organu Wnioskodawca nie przedstawił w złożonym wniosku wyczerpująco zdarzenia przyszłego. W wyniku ponownej analizy sprawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej postanowieniem z 19 grudnia 2023 r., znak: 0111-KDIB1-2.4010.360.2023.3.DP, utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu podkreślono, iż wymogiem formalnym wniosku jest sformułowanie, przyporządkowanego do opisu sprawy, pytania w zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego. To wnioskodawca zakreśla przedmiot i zakres interpretacji w złożonym przez siebie wniosku opisując stan faktyczny/zdarzenie przyszłe, formułując pytanie oraz zajmując stanowisko. Wszystkie wyżej wskazane elementy wniosku winny stanowić całość – korespondować ze sobą. Specyfika postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej polega między innymi na tym, iż organ podatkowy rozpatruje sprawę tylko i wyłącznie w ramach stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę oraz wyrażonej przez niego oceny prawnej (stanowiska). Organ interpretacyjny nie przeprowadza w tego rodzaju sprawach postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża następnie swoje stanowisko, które musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę, na gruncie wskazanych przez wnioskodawcę przepisów. Wydanie interpretacji indywidualnej nie jest możliwe, gdyż opis zawarty we wniosku ma charakter hipotetyczny, ogólny i nieskonkretyzowany oraz zbudowany jest na niepewnych elementach (nie wiadomo kiedy i które z nich wystąpią). Przedstawiony w takiej formie opis zdarzenia przyszłego uniemożliwia zatem wydanie interpretacji indywidualnej. Tym samym taka interpretacja nie spełniałaby funkcji gwarancyjnej, określonej art. 14k Ordynacji podatkowej. Na powyższe postanowienie wnioskodawca złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przywołując zarzuty przedstawione w zażaleniu. Podkreślono, iż z opisu zdarzenia przyszłego zawartego we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej, złożonym przez Fundację Rodzinną, wynika w sposób jednoznaczny, że: Fundacja Rodzinna zamierza nabyć udziały w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością. Udziały te zostaną darowane przez fundatora na podstawie umowy darowizny zawartej pomiędzy fundatorem, a Fundacją Rodzinną. Fundacja Rodzinna dokona sprzedaży przedmiotowych Udziałów. Fundacja Rodzinna przeznaczy środki pozyskane ze sprzedaży tych udziałów na nabycie innych składników mienia i prowadzenie działalności przewidzianej przez art. 5 UoFR, oraz realizację celów Fundacji Rodzinnej określonych w Statucie i przepisach UoFR. Tym samym nie bardzo wiadomo, dlaczego tak w postanowieniu o odmowie wszczęcia postępowania, jak i w zaskarżonym postanowieniu utrzymującym postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w mocy, organ powołuje szereg orzeczeń sądów administracyjnych przywołujących niepewność, wielowariantowość i hipotetyczny charakter zdarzenia przyszłego jako potencjalne przyczyny odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji podatkowej, skoro jest oczywistym, że w niniejszej sprawie tego rodzaju okoliczności nie występują. Opis stanu faktycznego przedstawiony przez Fundację nie zawiera bowiem żadnego elementu niepewności, czy niejasności, który uniemożliwiałby dokonanie przez organ interpretacji norm prawa podatkowego. Jedynym elementem zdarzenia przyszłego w postaci sprzedaży przez Fundację wcześniej nabytych przez nią poprzez darowiznę dokonaną przez jej fundatora udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, który pozostaje tu nieokreślony, jest kwestia daty dokonania sprzedaży tych udziałów. Skarżąca wskazuje we wniosku, że nie wie, kiedy taka sprzedaż zostanie dokonana. Jest to jednak kwestia irrelewantna z punktu widzenia interpretacji art. 5 ust. 1 pkt 1 i pkt 3 oraz ust. 3 UoFR, jak również art. 6 ust. 1 pkt 25 i ust. 7 UoPDOP, ponieważ przepisy te w żaden sposób nie nawiązują do aspektu temporalnego. Wniesiono o uchylenie postanowień organów obu instancji i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny działa w ramach kontroli administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018r., poz. 1302 ze zm. – dalej p.p.s.a.), co wynika z art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. Stosownie do art. 57a p.p.s.a. skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny, co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 146 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, uchyla ten akt, interpretację, opinię zabezpieczającą lub odmowę wydania opinii zabezpieczającej, albo stwierdza bezskuteczność czynności. Przepis art. 145 § 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio. W razie nie stwierdzenia podstaw do uchylenia interpretacji, skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. Skarga nie jest uzasadniona. Istotą rzeczy w rozpoznawanej sprawie było to, czy opis zdarzenia przyszłego jest odpowiednio konkretny tj. czy przedstawia wystarczająco skonkretyzowaną przyszłą sytuację faktyczną. Opisu zdarzenia przyszłego przedstawiony we wniosku wskazuje, że wnioskodawca jest fundacją rodzinną w organizacji. Fundacja Rodzinna zamierza nabyć udziały w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością. Udziały te zostaną darowane przez fundatora na podstawie umowy darowizny zawartej pomiędzy fundatorem, a Fundacją Rodzinną. W przyszłości Fundacja Rodzinna dokona sprzedaży przedmiotowych Udziałów, przy czym nieznany jest termin takiej sprzedaży. Możliwe, że sprzedaż udziałów odbędzie się w krótkim terminie po nabyciu udziałów, ale również sprzedaż może nastąpić w dłuższej perspektywie czasu. Pozyskane przez Fundację Rodzinną środki pieniężne ze sprzedaży udziałów zostaną przeznaczone przez Fundację Rodzinną na nabycie innych składników mienia i prowadzenie działalności przewidzianej przez art. 5 ustawy o fundacji rodzinnej oraz realizację celów Fundacji Rodzinnej określonych w Statucie i przepisach ustawy o fundacji rodzinnej. Dodatkowo pytanie zostało sformułowane w ten sposób: Zakładając, że udziały w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością zostaną wniesione do Fundacji Rodzinnej w celu ich sprzedaży, czy sprzedaż przedmiotowych udziałów przez Fundację Rodzinną będzie zwolniona z podatku dochodowego od osób prawnych? Z uwagi na istotę interpretacji indywidualnych, w szczególności ich gwarancyjny charakter, przedmiotem tych rozstrzygnięć nie może być ocena prawna abstrakcyjnych, hipotetycznych sytuacji. Przepisy Ordynacji podatkowej, w zakresie interpretacji indywidulanych wskazują, że stan faktyczny jak i zdarzenie przyszłe będące przedmiotem wniosku, powinny stanowić określoną sytuację faktyczną. Zdarzenie przyszłe będące przedmiotem wniosku powinno stanowić określoną przyszłą sytuację faktyczną, dotyczącą wnioskodawcy, doprowadzenie do której jest przez niego planowane bądź też której zaistnienie jest niezależne od jego woli, ale która może zajść z istotnym stopniem prawdopodobieństwa (wskazują na to istniejące okoliczności faktyczne lub przemawiają za tym inne przesłanki, które mogą w rzeczywistości wystąpić). (...) należy odróżnić sytuację, w której istnieją realne przesłanki do zaistnienia opisanego zdarzenia przyszłego od sytuacji, która jest tak dalece abstrakcyjna i teoretyczna, że prawdopodobieństwo jej zaistnienia jest znikome (...)." (por. wyrok NSA z 16 kwietnia 2021 roku, sygn. akt II FSK 3358/18). W ocenie sądu wniosek nie zawiera wyczerpującego opisu zdarzenia przyszłego. Opis zdarzenia przyszłego jest ogólny i nie przedstawia określonej skonkretyzowanej przyszłej sytuacji faktycznej – wskazują na to zawarte we wniosku zwroty takie jak: "nieznany jest termin", " możliwe że", "zakładając że". Wnioskodawca oczekuje odpowiedzi na pytania czy fundacja rodzinna będzie korzystała ze zwolnienia podmiotowego, w zakresie dotyczącym sprzedaży udziałów w spółce z o.o. darowanych przez fundatora, podczas gdy w opisie zdarzenia przyszłego nie przedstawiono konkretnych okoliczności sprawy. Trafnie wiec organy oceniły, że każdy przypadek ewentualnego zbycia wymienionego we wniosku mienia fundacji rodzinnej, należałoby analizować na tle skonkretyzowanego opisu zdarzenia przyszłego, w świetle określonych i jasno zdefiniowanych okoliczności dotyczących np. sposobu jego nabycia, okresu przechowywania, sposobu wykorzystywania, okoliczności i skutków zbycia itp. Nie jest możliwe by w ramach ogólnie sformułowanych pytań, organ interpretacyjny mógł się wypowiedzieć na temat możliwości skorzystania ze zwolnienia podatkowego w odniesieniu do sprzedaży udziałów w sp. z o.o., gdy okoliczności sprawy nie są skonkretyzowane. Nie sposób stwierdzić, że na tle przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego ocena, o której mowa w ww. przepisie jest możliwa, w odniesieniu do tak przedstawionego opisu sprawy. Z tak przedstawionego przez wnioskodawcę opisu zdarzenia przyszłego istotnie wynika, iż wniosek ma charakter poglądowy (niezindywidualizowany), nie wiadomo na tle jakiej konkretnej sytuacji należałoby oceniać stanowisko wnioskodawcy – jakie są udziały, jakie mienie, czas dokonania transakcji itp. W ramach takiego wniosku wnioskodawca zamierza więc w ogólny sposób (na przyszłość) potwierdzić prawo do skorzystania ze zwolnienia w zakresie sprzedaży udziałów w sp. z o.o., w zasadzie niezależnie od rzeczywistych przyszłych okoliczności faktycznych. Uregulowane w art. 14b-h O.p. postępowanie w sprawie wydawania interpretacji indywidualnych jest postępowaniem odrębnym od postępowania podatkowego, czy kontrolnego, w ramach których to prowadzone jest postępowanie dowodowe. Postępowanie o wydanie interpretacji ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego do określonego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), do którego można wydać interpretację indywidualną. W postępowaniu tym organ nie prowadzi również doradztwa, lecz musi ograniczyć się do dokonania subsumcji przedstawionego przez wnioskodawcę stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) pod określony przepis prawa podatkowego i wyjaśnienia przyczyn, dla których w określonym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) dany przepis ma zastosowanie. Jak wskazano wydając indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego, organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, a związany jest wyłącznie opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) oraz treścią zadanego pytania i stanowiska przedstawionego we wniosku. Samo zatem wskazanie przepisu prawa podatkowego, jako budzącego wątpliwości interpretacyjne, nie zawsze jest wystarczające do uzyskania interpretacji. Nie jest zatem w tym względzie przesłanką wystarczającą do wydania interpretacji indywidualnej samo wskazanie we wniosku przepisów prawa podatkowego, które co do zasady, w ściśle określonych okolicznościach sprawy, mogą podlegać interpretacji, jeżeli z treści złożonego wniosku wynika wprost, że przepisy, których interpretacji podmiot żąda wymagałoby przeprowadzenia postępowania dowodowego. Ponadto przyjęcie jako podstawy do wydania interpretacji indywidualnej ogólnikowego (ujmowanego w ramach tylko i wyłącznie pewnej kategorii) opisu zdarzeń mogłoby prowadzić do naruszenia zasady zaufania do organów podatkowych wyrażonej w art. 121 § 1 O.p. w związku z odesłaniem zawartym w art. 14h tej ustawy. Powyższe powoduje, że przedmiotowy wniosek, jak słusznie oceniają organy, ma charakter teoretyczny, poglądowy (niezindywidualizowany); nie wiadomo na tle jakiej konkretnej sytuacji należałoby oceniać stanowisko wnioskodawcy, a opis zdarzenia przyszłego nie przedstawia skonkretyzowanej przyszłej sytuacji faktycznej. W konsekwencji wystąpienie skutków podatkowych w zakresie zadanego pytania jest uwarunkowane wystąpieniem opisanych we wniosku zdarzeń, z których żadne jeszcze nie nastąpiło i nie wiadomo, kiedy i czy w ogóle nastąpi. Można wobec tego załozyć, że celem wnioskodawcy jest w istocie uzyskanie od organu porady prawnej w zakresie wskazania możliwych obciążeń podatkowych, od których wnioskodawca uzależniał będzie dopiero podjęcie własnej decyzji, co do zasadności dokonania opisanych we wniosku czynności. Interpretacje indywidualne nie służą do celów oceny potencjalnych działań podatników przez organ upoważniony do wydawania interpretacji, pod kątem zoptymalizowania obciążeń podatkowych wynikających z tych działań, ani też wskazania podatnikom jakie działania powinni podjąć, aby zoptymalizować swoje obciążenia podatkowe. Interpretacja indywidualna nie może stanowić porady prawnej, a zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji podatkowej nie może mieć charakteru hipotetycznego, przyszłego i niepewnego, gdyż oparcie interpretacji na takim stanie faktycznym prowadziłoby do wydania interpretacji warunkowej (por. wyrok NSA z 13 grudnia 2013 r., sygn. akt II FSK 2990/11 oraz z 16 kwietnia 2021 r., sygn. akt II FSK 3358/18). Mając na uwadze powyższe motywy sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.