IV SAB/Wr 391/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. T. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt stały postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącej P. T. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. UZASADNIENIE Uzasadnienie: Pismem z dnia 31 lipca 2023 r. Strona – zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika – wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt stały. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału IV pełnomocnika Strony wezwano do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą wezwania prawidłowo doręczono pełnomocnikowi Strony w dniu 21 września 2023 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 14 akt sądowych). W Rejestrze Opłat Sądowych zidentyfikowano wpis od skargi, jednak wezwania w zakresie złożenia stosownego pełnomocnictwa nie wykonano. W związku z powyższym, kolejnym zarządzeniem wezwano przedstawicieli ustawowych Strony do złożenia odpisu skróconego aktu urodzenia Strony oraz nadesłania odpisu prawidłowo podpisanej skargi lub podpisania skargi w siedzibie Sądu przez jedno z nich, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Na wezwanie odpowiedział pełnomocnik Strony, przedkładając podpisaną przez siebie skargę oraz kopię odpisu aktu urodzenia Strony, poświadczoną za zgodność z oryginałem przez radcę prawnego niewystępującego w sprawie. Wskazał, że pełnomocnictwo znajduje się w aktach sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 dalej: p.p.s.a.), skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Ponadto stosownie do treści art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W przypadku stwierdzenia braków formalnych skargi przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia skargi w terminie siedmiu dni. Skarga, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W realiach niniejszej sprawy pełnomocnik Strony nie odpowiedział na prawidłowo doręczone w dniu 21 września 2023 r. wezwanie do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 p.p.s.a.). Wobec niewykonania wezwania Sądu do przedłożenia stosownego pełnomocnictwa, kolejnym zarządzeniem wezwano przedstawicieli ustawowych Strony do wtórnego uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie odpisu skróconego aktu urodzenia Strony oraz nadesłanie odpisu prawidłowo podpisanej skargi lub podpisanie skargi w siedzibie Sądu przez jedno z nich. Praktyka kolejnego wezwania do uzupełniania braków formalnych skargi przez Stronę (w opisanej sytuacji – przez przedstawicieli ustawowych Strony) w przypadku nieprzedłożenia pełnomocnictwa przez domniemanego pełnomocnika, który wniósł skargę, znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2019 r., sygn. akt II FZ 847/18, CBOSA). W zakreślonym terminie przedstawiciele ustawowi Strony nie podpisali skargi, ani nie złożyli odpisu skróconego aktu urodzenia Strony. Za prawidłowe uzupełnienie braków formalnych skargi w opisanej sytuacji nie można uznać bowiem podpisanie skargi przez domniemanego pełnomocnika, który na wcześniejsze wezwanie Sądu nie przedłożył stosownego dokumentu pełnomocnictwa. Podpis osoby, która nie przedstawiła pełnomocnictwa, nie stanowi podpisania skargi. Domniemany pełnomocnik złożył zresztą podpis na skardze już przy jej wniesieniu, jednak to brak przedłożenia pełnomocnictwa, a nie brak jego podpisu, stanowił brak formalny skargi, który wobec jego nieuzupełnienia w terminie zadecydował o konieczności wezwania przedstawicieli ustawowych Strony do podpisania skargi. Co więcej, przedłożenie przez domniemanego pełnomocnika kopii odpisu aktu urodzenia Strony również nie mogło stanowić skutecznego uzupełnienia braku formalnego w postaci niewykazania umocowania do reprezentacji Strony, gdyż przedłożone kopie zostały poświadczone za zgodność z oryginałem przez radcę prawnego niewystępującego w sprawie, a jak stanowi art. 48 § 3 p.p.s.a., zgodność odpisu dokumentu z oryginałem może poświadczyć notariusz albo występujący w sprawie pełnomocnik strony będący adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym, doradcą podatkowym lub radcą Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej. Poświadczenie odpisu dokumentu za zgodność z oryginałem przez radcę prawnego niewystępującego w sprawie nie wypełnia zatem dyspozycji art. 48 § 3 p.p.s.a. Końcowo odnotowania wymaga, że obowiązek złożenia pełnomocnictwa jest powiązany z pierwszą czynnością procesową i nie można jej utożsamiać z czynnością dokonaną przed organami administracji publicznej, ponieważ są to dwa różne autonomiczne postępowania. Wspomniana w art. 37 § 1 p.p.s.a. regulacja dotyczy postępowania sądowego, tak samo jak zawarty w art. 46 § 3 p.p.s.a. obowiązek pełnomocnika dołączania pełnomocnictwa (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 czerwca 2019 r. sygn. akt I OSK 2203/17, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej: CBOSA). Wobec nieuzupełnienia wymogów formalnych skargi w zakreślonym terminie, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., co orzeczono w pkt I sentencji postanowienia. Podstawę orzeczenia o zwrocie kwoty uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi (pkt II sentencji) stanowi art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.