Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

I SA/Łd 253/09

Sądy administracyjne2009-09-24
Sygnatura
I SA/Łd 253/09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia
2009-09-24
Rodzaj
Postanowienie WSA w Łodzi

Sędziowie

Cezary Koziński

Rozstrzygnięcie

Odmówiono przywrócenia terminu

Treść orzeczenia

SENTENCJA Dnia 24 września 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 24 września 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku R. J. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi R. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki z o.o. w podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a: odmówić skarżącemu R. J. przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 16 lipca 2009 roku Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał R. J. do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 10.076,00 zł. Odpis zarządzenia doręczono pełnomocnikowi skarżącego r. pr. R. R. w dniu 24 lipca 2009 roku. W dniu 18 sierpnia 2009 roku pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na w/w zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. We wniosku pełnomocnik wskazał, iż nie mógł złożyć zażalenia w terminie albowiem ostatnio jego stan zdrowia znacznie się pogorszył i nie był w stanie zaskarżyć zarządzenia w terminie. Wskazał, iż nie jest zawsze w stanie wykonywać swoją pracę. Do wniosku załączył zaświadczenie lekarskie, z którego wynika, iż istnieją przeciwwskazania do występowania na rozprawach sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., cytowanej dalej jako p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Z przywołanych przepisów wynika, że Sąd może przywrócić termin kiedy spełnione zostaną łącznie cztery przesłanki: uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminowi; wniesienie wniosku o przywrócenie terminu; dochowanie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu oraz dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony przywracany termin. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie wykazano dostatecznie okoliczności świadczących o braku winy w uchybieniu terminowi. Stwierdzenia wnioskodawcy, iż z uwagi na zły stan zdrowia pełnomocnika nie było możliwości zaskarżenia zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wzywającego R. J. do uiszczenia wpisu, nie może być uznane za wystarczające do przywrócenia terminu. Zauważyć bowiem należy, iż w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Ani podeszły wiek ani stan zdrowia nie stanowią przesłanek wykluczających istnienie winy (post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 października 2002 roku, V SA 793/02, niepubl. w zbiorze urzędowym, dostępne Lex nr 55832). Podnosi się także, iż kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zauważyć w tym miejscu wypada, iż zażalenie nie musiało być złożone osobiście przez skarżącego czy też jego pełnomocnika. Czynności tej bowiem mogła dokonać osoba trzecia. Na marginesie wypada jedynie zauważyć, iż z lakonicznego zaświadczenia lekarskiego załączonego przez pełnomocnika skarżącego wynika jedynie, iż istnieją przeciwwskazania do występowania przez niego na rozprawach sądowych. Nie ma tam mowy o braku możliwości sporządzenia czy wniesienia zażalenia. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. M.Ko.