III SA/Wr 301/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III sprawy ze skargi F.W. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 31 lipca 2023 r. nr 035009451/GSOL w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pieniężnego z tytułu pełnienia funkcji sołtysa postanawia: stwierdzić swoją niewłaściwość i przekazać sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie UZASADNIENIE Pismem z 11 sierpnia 2023 r. F. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (dalej: Prezes KRUS) w przedmiocie wskazanym w sentencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Sąd bada swoją właściwość miejscową, ustalając, czy jest właściwy do jej rozpoznania. W myśl art. 13 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Stosownie do art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Przedmiotem skargi jest decyzja Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pieniężnego z tytułu pełnienia funkcji sołtysa. Materialnoprawną podstawę wydanej decyzji stanowią przepisy art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o świadczeniu pieniężnym z tytułu pełnienia funkcji sołtysa (Dz. U. z 2023 r. poz. 820), zgodnie z którym ww. świadczenie przyznaje w drodze decyzji i wypłaca Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego. Podkreślenia wymaga, że w przepisach omawianej ustawy brak jest, w odróżnieniu do ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2023 r. poz. 208 z późn. zm., dalej: u.s.u.r.) w zakresie wymienionych w niej spraw (np. art. 36 ust. 2 w zw. z ust. 1 czy art. 41a ust. 1 i ust. 2 u.s.u.r.), przepisów kompetencyjnych dających możliwość wydawania decyzji w sprawach przyznania świadczenia pieniężnego z tytułu pełnienia funkcji sołtysa przez inne osoby upoważnione w tym zakresie przez Prezesa KRUS (np. pracowników KRUS). Zgodnie natomiast z art. 2 ust. 2 u.s.u.r. Prezes KRUS jest centralnym organem administracji rządowej, podległym ministrowi właściwemu do spraw rozwoju wsi. Siedzibą tego organu jest miasto stołeczne Warszawa. Kontrola wydanych przez Prezesa KRUS decyzji pozostaje więc we właściwości miejscowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie stosownie do § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72 poz. 652 ze zm.). Wskazać także należy, że brak jest przepisu odrębnego, który regulowałby właściwość miejscową sądu w tym zakresie w sposób odmienny, tj. przez przekazanie kompetencji do rozpoznania takich spraw sądom, na obszarze właściwości których strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę (por. np. rozporządzenie Prezydenta RP z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego – Dz. U. z 2020 r. poz. 1773). W niniejszej sprawie § 1 pkt 3 przywołanego rozporządzenia nie znajduje zastosowania, gdyż zakres przekazania został ograniczony tylko do spraw, których przedmiot stanowi umorzenie, odroczenie terminu płatności lub rozłożenie na raty należności z tytułu składek, o których mowa w art. 41a ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2020 r. poz. 174 i 782). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 13 § 2 p.p.s.a., Sąd, orzekł jak w sentencji.