II OSK 1761/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz (spr.) sędzia del. NSA Janina Kosowska sędzia NSA Andrzej Gliniecki Protokolant Karolina Kubik po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2009 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 sierpnia 2008 r. sygn. akt II SA/Łd 250/08 w sprawie ze skargi M.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi na rzecz M. W. kwotę 180 (słownie: sto osiemdziesiąt ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 13 sierpnia 2008r., sygn. akt II SA/Łd 250/08, po rozpoznaniu skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] stycznia 2008r., nr [...], w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzająca ją decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] listopada 2007r., nr [...]. Wyrok został wydany w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy. Decyzją z dnia [...] listopada 2007r., nr [...] , wydaną na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 i art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. z 2003r., Nr 80, poz. 717 ze zm.) Prezydent Miasta Ł.w wyniku wznowienia postępowania w zakresie objętym postanowieniem Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] listopada 2007r., nr [...] uchylił własną decyzję z dnia [...] października 2007r., nr [...] ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, przyłącza energetycznego, gazowego, ujęcia wody wraz z lokalnym przyłączem wodociągowym, bezodpływowego zbiornika na ścieki wraz z lokalnym przyłączem kanalizacji sanitarnej na terenie działki o nr ewidencyjnym [...], obręb [...] położonej w Ł. przy ul. [...] 25 i odmówił ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wskazał powołując się do treści art. 53 ust. 4 pkt 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, że postanowieniem z dnia [...] października 2007r Dyrektor Generalny Lasów Państwowych uchylił w całości własne postanowienie z dnia [...] sierpnia 2007r. oraz postanowienie Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Ł. z dnia [...] maja 2007r. dotyczące uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, przyłącza energetycznego, gazowego, ujęcia wody wraz z lokalnym przyłączem wodociągowym, bezodpływowego zbiornika na ścieki wraz z lokalnym przyłączem kanalizacji sanitarnej na terenie działki o nr ewidencyjnym [...], obręb [...] położonej w Ł. przy ul. [...] 25 i odmówił uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Powyższe okoliczności w świetle art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. stały się więc podstawą do wznowienia z urzędu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Od powyższej decyzji M. W. złożył odwołanie, natomiast decyzją z dnia [...] stycznia 2008r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwołując się do treści przepisu art. 53 ust. 4 i 6 i art. 60 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, podkreślił, że decyzję o ustaleniu warunków zabudowy wydaje wójt, burmistrz lub prezydent miasta po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4 i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi. Oznacza to więc, że organ wydający rozstrzygnięcie główne decyzję o warunkach zabudowy jest związany oceną dokonaną przez organ uzgadniający. Bezspornym, w rozpoznawanej sprawie jest, że postanowieniem z dnia [...] października 2007r. Dyrektor Generalny Lasów Państwowych odmówił uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji planowanej na działce o nr ewidencyjnym [...] znajdującej w Ł. przy ul. [...] 25. Okoliczność ta, zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego stanowi podstawę do odmowy ustalenia warunków zabudowy dla wnioskowanej inwestycji, ponieważ uzyskanie negatywnego stanowiska organu uzgadniającego wskazuje, iż z określonych względów, planowane przedsięwzięcie nie może zostać zrealizowane na terenie objętym wnioskiem inwestora. Bez wpływu natomiast na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia pozostaje fakt, iż stanowiące podstawę odmowy ustalenia warunków zabudowy postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] października 2007r. zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, gdyż ewentualne uchylenie zaskarżonego postanowienia będzie stanowić jedynie podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia art. 10 k.p.a. organ odwoławczy podkreślił, iż zarzut ten nie znajduje uzasadnienia w materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy, gdyż postanowienie Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] listopada 2007r. o wznowieniu postępowania nadano w dniu [...] listopada 2007r., zaś decyzję o odmowie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji w dniu [...] listopada 2007r. Okoliczność natomiast, że skarżący otrzymał rozstrzygnięcia równocześnie nie potwierdzają znajdujące się w aktach sprawy potwierdzenia odbioru, postanowienie zaś o wznowienie postępowania jest niezaskarżalne, a pomiędzy jego wydaniem o wydaniem zaskarżonej decyzji organ nie podejmował żadnych czynności, w których strona mogłaby uczestniczyć. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący podnosząc zarzut naruszenia przepisów postępowania tj. art. 7, art. 10, art. 80 i art. 97 k.p.a. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu skargi podtrzymując argumentację zawartą w odwołaniu podkreślił, nie podziela podglądu organu o braku podstaw do zawieszenie postępowania odwoławczego, ponieważ zaskarżone postanowienie wydane zostało w trybie szczególnym, a inwestor oprócz wniesienia skargi skierowanej do sądu administracyjnego nie miał innej możliwości kwestionowania rozstrzygnięcia. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko w sprawie . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi po rozpoznaniu skargi uznał, iż zasługuje ona na uwzględnienie. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że zgodnie z art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), decyzję o warunkach zabudowy wydaje z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w ust. 3 - wójt, burmistrz lub prezydent miasta po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4 ustawy, i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi. W odniesieniu do gruntów wykorzystywanych na cele rolne i leśne w rozumieniu przepisów o gospodarce nieruchomościami wspomniane uzgodnienie wymagane jest od organów właściwych w sprawach ochrony gruntów rolnych i leśnych (art. 53 ust. 4 pkt 6 ustawy). Uzgodnienia dokonuje się w trybie art. 106 k.p.a., na które stronie przysługuje zażalenie. Powołany powyżej przepis art. 60 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, wykorzystuje znaną w prawie administracyjnym instytucję współdziałania organów administracji publicznej w toku załatwiania sprawy. W świetle zaś art. 106 k.p.a. współdziałanie to może następować w różnych formach: opinii, uzgodnienia. W orzecznictwie natomiast wielokrotnie podkreślano, że uzgodnienie, w przeciwieństwie do opinii, jest formą o znaczeniu stanowczym, bowiem wiąże organ administracyjny decydujący w postępowaniu głównym. Treść zatem stanowiska zajętego przez organ uzgadniający może przesądzić o treści decyzji, która wydawana jest po uzgodnieniu przez organ decydujący (por. uchwała NSA z dnia 15 lutego 1999r., OPK 14/98, ONSA Nr 3, z 1999 r., poz. 80). Zakres uzgodnienia, którego dokonuje organ uzgadniający, obejmuje treść decyzji, jaką ma wydać organ prowadzący postępowanie główne - uruchomione wnioskiem strony. Zatem organ uzgadniający nie ma wpływu na sposób prowadzenia postępowania w sprawie wydania decyzji, ocenia jedynie jej projekt. Organ decydujący uwzględnia stanowisko organu uzgadniającego, wprowadzając zmiany w sporządzonym projekcie decyzji albo w razie odmowy uzgodnienia projektu decyzji wydaje decyzję odmawiającą załatwienia sprawy. Wszczęcie postępowania uzgodnieniowego następuje na wniosek organu wydającego decyzję, który występując o dokonanie uzgodnienia warunków zabudowy dla inwestycji objętej wnioskiem inwestora przekazuje projekt decyzji o warunkach, sporządzony przez osobę wpisaną na listę izby samorządu zawodowego urbanistów albo architektów - art. 60 ust. 4 ustawy o planowaniu zagospodarowaniu przestrzennym. Z materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie wynika natomiast, że w wyniku wznowienia z urzędu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, przyłącza energetycznego, gazowego, ujęcia wody wraz z lokalnym przyłączem wodociągowym, bezodpływowego zbiornika na ścieki wraz z lokalnym przyłączem kanalizacji sanitarnej na terenie działki o nr ewidencyjnym [...], obręb [...] położonej w Ł. przy ul. [...] 25, decyzją z dnia [...] listopada 2007r., nr [...] wydaną na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 i art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym Prezydent Miasta Ł. uchylił własną decyzję z dnia [...] października 2007r., nr [...] ustalającą warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji i odmówił ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Podstawę powyższego rozstrzygnięcia stanowiło postanowienie organu uzgadniającego - Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] października 2007r., nr [...], który z kolei działając na podstawie art. 126 i art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., art. 61 ust. 1 pkt 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględnił w całości skargę wniesioną przez Leśnictwo - Miejskie Ł.i uchylił w całości własne postanowienie z dnia [...] sierpnia 2007r. oraz postanowienie Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Ł. z dnia [...] maja 2007r. dotyczące uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji i odmówił uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej inwestycji na działce o nr ewidencyjnym 111/8 położonej w Ł. przy ul. [...] 25. Na powyższe postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] października 2007r., skarżący M. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę. Prawomocnym wyrokiem z dnia 4 marca 2008r., sygn. akt IV SA/Wa 18/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił w całości zaskarżone postanowienie. Logicznym następstwem wyeliminowania w obrotu prawnego postanowienia organu uzgadniającego - Dyrektora Lasów Państwowych z dnia [...] października 2007r., w oparciu o które w wyniku wznowienia z urzędu postępowania, została wydana decyzja Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] listopada 2007r. uchylająca własną decyzję z dnia [...] października 2007r. o ustaleniu warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji i odmowie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji, utrzymana w mocy przez decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] stycznia 2008r. jest natomiast konieczność uchylenia tych decyzji. Sąd wskazał, że organ administracji prowadzący postępowanie główne w sprawie administracyjnej, "wykonując" postanowienie, o którym mowa w art. 106 § 5 k.p.a., obowiązany jest kierować się ogólnymi zasadami kodeksu postępowania administracyjnego, które determinują sposób postępowania w każdej jego fazie. Podstawowe znaczenie ma w tym kontekście zasada prawdy obiektywnej wyrażona w art. 7 k.p.a., zgodnie z którą organ podejmuje wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, uzupełnione o podstawowe reguły postępowania dowodowego. Chodzi tu zwłaszcza o art. 77 § 1 k.p.a., obligujący organ do zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego. Stanowisko natomiast innego organu, które zostało wyrażone w formie postanowienia, staje się podstawowym materiałem dowodowym w sprawie administracyjnej, czasem przesądzającym lub wręcz determinującym jej końcowe rozstrzygnięcie, stając się gdy jest to stanowisko wiążące, jak w przypadku rozpatrywanej sprawy elementem podstawy prawnej tego rozstrzygnięcia. Organ administracji prowadzący postępowanie główne może więc korzystać z materiału dowodowego dopiero wówczas, gdy nie ma wątpliwości dotyczących jego treści ani wątpliwości co do tego, czy treść uzgodnienia nie ulegnie zmianie. Dopóki bowiem postanowienie zawierające uzgodnienie innego organu nie jest ostateczne, dopóty nie ma stanu pewności w tym zakresie. Ponadto Sąd zaznaczył, że prowadząc postępowanie główne, organ administracji mając wiedzę, że w stosunku do postanowienia zawierającego uzgodnienie wniesiono środek zaskarżenia, powinien liczyć się z możliwością zmiany stanowiska i zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej powinien poczekać do czasu uzyskania przez postanowienie przymiotu trwałości. Trwałość bowiem uzgodnienia innego organu sformułowanego w trybie art. 106 k.p.a. jest niezbędna dla uzyskania pewności prawnej i w celu uniknięcia ujemnych konsekwencji dla samej decyzji głównej, wydawanej, jak w przypadku niniejszej sprawy z wykorzystaniem takiego stanowiska. W niniejszej sprawie, pomimo zgłoszenia przez skarżącego w toku postępowania administracyjnego okoliczności zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowienia organu uzgadniającego Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] października 2007r. i rozważenia możliwości zawieszenia postępowania administracyjnego, organ odwoławczy stanął na stanowisku, że zaskarżenie powyższego rozstrzygnięcia pozostaje bez wpływu na wynik niniejszego postępowania, a ewentualne uchylenie zaskarżonego postanowienia będzie stanowić jedynie podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Przedstawione powyżej rozważania oraz okoliczności faktyczne, jakie zaistniały w niniejszej sprawie zdaniem Sądu powodują, że ze stanowiskiem organu odwoławczego nie sposób się zgodzić. Stanowisko organu uzgadniającego - Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych wyrażone w zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniu z dnia [...] października 2007r. stanowiło bowiem podstawowy materiał dowodowy, determinujący wynik końcowego rozstrzygnięcia, jakie zapadło w niniejszej sprawie. Odnosząc się natomiast do podniesionych przez skarżącego zarzutów dotyczących naruszenia prawa procesowego, a przede wszystkim zarzutu naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. poprzez nie zapewnienie stronie czynnego udziału w postępowaniu w administracyjnym Sąd uznał, iż nie miały one istotnego wpływu na wynik niniejszej sprawy. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił decyzje organów obu instancji. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosło do Naczelnego Sadu Administracyjnego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. i zaskarżając go w całości zarzuciło: 1. naruszenie prawa materialnego art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) w związku z art. 15 k.p.a., poprzez mylne przyjęcie, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpatrujący skargę M. W. na postanowienie uzgadniające Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] października 2007r. jest kolejną instancją w postępowaniu o ustalenia warunków zabudowy, co narusza przepisy o dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, 2.naruszenie przepisów postępowania, które to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze .zm.), poprzez jego zastosowanie, w sytuacji gdy Sąd pierwszej instancji nie wskazuje w zaskarżonym wyroku wprost przepisów prawa, które zostały naruszone oraz na czym to naruszenie, mające charakter istotnego dla sprawy, polegało, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w związku z art. 97 §1 pkt 4 k.p.a. poprzez niewłaściwe jego zastosowanie, polegające na przyjęciu błędnego założenia, iż narusza prawo brak zawieszenia przez organ drugiej instancji postępowania odwoławczego w sprawie decyzji o warunkach zabudowy, do czasu rozstrzygnięcia skargi na postanowienie uzgadniające projekt decyzji dla inwestycji objętej ta decyzją, bowiem postępowanie administracyjne zostało zakończone ostatecznym postanowieniem w sprawie uzgodnienia, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), poprzez niewłaściwe jego zastosowanie, w sytuacji gdy kontrola przez Sąd decyzji organu II instancji dokonana została przez pryzmat późniejszego w czasie niż rozstrzygnięcie Kolegium, wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, dotyczącego postanowienia uzgadniającego, co wobec uchylenia tego postanowienia, dopuszczałoby ewentualne zastosowanie w podstawie niniejszego wyroku raczej art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), art. 141 § 4 w związku z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami) poprzez pominięcie w uzasadnieniu wyroku wskazań, co do dalszego postępowania, przedstawienie niepełnej oceny stanu faktycznego i prawnego, brak wykazania, że stwierdzone uchybienia miały istotny wpływ na wynik sprawy, przedstawienie nieuzasadnionego poglądu prawnego, iż wniesienie skargi do sadu administracyjnego na postanowienie uzgadniające, rodzi konieczność zawieszenia postępowania administracyjnego sprawie warunków zabudowy. Wskazując na powyższe podstawy skargi kasacyjnej Kolegium wniosło o uchylenie zaskarżonego wyroku i oddalenie skargi, ewentualnie o przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Uczestnik postępowania J. A. w udzielonej odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie. Pełnomocnik M. W. na rozprawie wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje : Stosownie do postanowień art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm. ) zwanej w dalszej części tego uzasadnienia ustawą procesową - Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej z urzędu biorąc pod uwagę tylko nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek nieważności postępowania, wymienionych w art. 183 § 2 cytowanej wyżej ustawy tym samym sprawa ta mogła być rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny wyłącznie w granicach zakreślonych w skardze kasacyjnej. Natomiast skarga kasacyjna analizowana pod tym kątem nie zasługiwała na uwzględnienie. Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw a ponadto zaskarżone orzeczenie Sądu pierwszej instancji mimo błędnego uzasadnienie odpowiada prawu , co zgodnie z art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądam9o administracyjnymi stanowi podstawę do oddalenia skargi. Podstawową kwestią budzącą wątpliwości, przedstawioną w formie zarzutów skargi kasacyjnej jest to, że Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym wyroku uwzględnił później wydany niż zaskarżona decyzja prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2008r. sygn. akt IV SA/Wa 18/08, który zapadł w sprawie dotyczącej postanowienia uzgadniającego co zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną ewentualnie mogło stanowić podstawę do wydania orzeczenia w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi a nie w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Co do zasady należy zgodzić się z poglądem, że wojewódzki sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania zaskarżonego aktu. Jednak ten ostatni warunek nie wynika wprost z przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ), określającego zakres kognicji sądów administracyjnych i nie można upatrywać naruszenia w/w przepisu , jeżeli Sąd w pewnych sytuacjach odstąpi od jego respektowania. Przypadkiem takim, kiedy Sąd może uwzględnić w swoim rozstrzygnięciu okoliczności mające miejsce po wydaniu zaskarżonego aktu jest fakt wydania prawomocnego orzeczenia , które stosownie do przepisu art. 170 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , wiąże nie tylko strony i Sąd , lecz również inne Sądy i organy państwowe a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Takim orzeczeniem prawomocnym wiążącym Sąd również w niniejszej sprawie, jest wyrok z dnia 4 marca 2008r., sygn. akt II SA/Wa 18/08, którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] października 2007r., ([...]) w przedmiocie odmowy uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy. Prawomocne orzeczenie Sądu uchylające w/w postanowienie ma w tym przypadku charakter konstytutywny i wpływa bezpośrednio na tok dalszego postępowania wznowieniowego, w którym została wydana decyzja Prezydenta Miasta Ł. nr [...] z dnia 9 listopada 2007r. oraz zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. ([...]) z dnia [...] stycznia 2008r. Należy bowiem przypomnieć, że wznowienie postępowania z urzędu w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Prezydenta Miasta Ł. nr [...] z dnia [...] października 2007r. było następstwem wydania postanowienia Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] października 2007r. Wyeliminowanie z obrotu prawnego tego postanowienia prawomocnym orzeczeniem Sądu i uwzględnienie tej okoliczności przez Sąd w rozstrzygnięciu zaskarżonego wyroku z dnia 13 sierpnia 2008r., sygn. akt II SA/Łd 250/08, spowodowało praktycznie bezprzedmiotowość postępowania wznowieniowego i konieczność jego umorzenia przez organ pierwszej instancji (Prezydent Miasta Ł.). W sytuacji natomiast, kiedy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi nie uwzględniłby w swoim rozstrzygnięciu prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2008r., sygn. akt IV SA/Wa 18/08 i oddalił skargę M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] stycznia 2008r., organ odwoławczy musiałby wznowić, na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a., postępowanie zakończone powyższą decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi, co prawdopodobnie doprowadziłoby do podobnego rozstrzygnięcia jak zaskarżone . Nie wymaga natomiast kolejnego wznowienia postępowania administracyjnego stan sprawy ustalony zaskarżonym wyrokiem, którym Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą organu pierwszej instancji , bowiem byłoby podobnie gdyby Sąd orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b) ustawy procesowej, co sugeruje się w skardze. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w zaskarżonym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi podjął najtrafniejsze, a jednocześnie odpowiadające prawu rozstrzygnięcie, chociaż błędnie je uzasadnił. Nie ma wątpliwości, że prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2008r. uchylający postanowienie wydane w postępowaniu uzgadniającym, wiąże na zasadzie art. 170 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi kontrolujący decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. wydaną w postępowaniu głównym (wznowionym postępowaniu w sprawie ustalenia warunków zabudowy). Ocena prawna, o której mowa w art. 153 cytowanej wyżej ustawy procesowej wiąże w danej sprawie, natomiast związanie prawomocnym wyrokiem (art. 170 ustawy procesowej) może odnosić się do innych postępowań w zakresie, w jakim rozstrzyga określoną kwestię prawną, która ma znaczenie dla rozstrzygnięcia w innej sprawie (wyrok NSA z dnia 20 lipca 2005r., II GSK 104/05 niepubl.) O tym, że zaskarżone rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji odpowiada prawu świadczy również to, iż identyczne rozstrzygnięcie można było wydać w oparciu o przepisy art. 145 § 1 plt 1 lit. b) w związku z art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tym samym jednak naruszenie przepisów postępowania tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy w rozumieniu art. 174 pkt 2 ustawy procesowej , skoro takie samo rozstrzygniecie zapadłoby, gdyby Sąd wskazał jako podstawę przepis art. 145 § 1 plt 1 lit. b) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie ulega natomiast wątpliwości, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku jest błędne, bowiem nie wskazuje wprost przepisów prawa, które zostały naruszone oraz na czym to naruszenie polegało i że mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, z czego można wnosić, że takim naruszeniem przepisów postępowania było niezawieszenie na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. postępowania odwoławczego we wznowionym postępowaniu w sprawie decyzji o warunkach zabudowy, do czasu rozpoznania przez Sąd skargi na postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] października 2007r. Ocena Sądu w tym zakresie jest błędna, gdyż w/w postanowienie było ostateczne a zaskarżenie go do sądu administracyjnego, nie dawało podstawy do zawieszenia innego postępowania w świetle obowiązującego prawa. Należy również zgodzić się z poglądem wyrażonym w skardze kasacyjnej , że uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie spełnia wymogów art. 141 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi bowiem, nie zwiera wskazania co do dalszego postępowania. Powyższe błędy uzasadnienia wyroku, zostały w skardze kasacyjnej wskazane jako naruszenie przepisów postępowania z czym należy się zgodzić, jednak nie mogło to mieć istotnego wpływu na wynik sprawy w rozumieniu art. 174 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a poza tym, jak wykazano wcześniej, samo rozstrzygnięcie odpowiada prawu mimo błędnie powołanej podstawy prawnej. Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 i 204 pkt.2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm. ) orzeł jak w sentencji wyroku .