II GZ 539/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J.R. na zarządzenie Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 29 października 2024 r. sygn. akt II SA/Rz 218/24 w zakresie pozostawienia bez rozpoznania wniosku J.R. z dnia 29 sierpnia 2024 r. o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 28 maja 2024 r., sygn. akt II SA/Rz 218/24 sprawie ze skargi J.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia 27 grudnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawień do kierowania pojazdami postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE I. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z 28 maja 2024 r., sygn. akt II SA/Rz 218/24, oddalił skargę J. R. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z 27 grudnia 2023 r., nr SKO.407.KO.2674.235.2023, w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. Wyrok został wydany na posiedzeniu jawnym. Skarżący pismem z 6 czerwca 2024 r. zwrócił się o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 28 maja 2024 r. W wykonaniu zarządzenia z 17 czerwca 2024 r. przesłano skarżącemu odpis wyroku z uzasadnieniem na podany w skardze adres. Przesyłka została dwukrotnie awizowana: 29 czerwca 2024 r. i 3 lipca 2024 r., a następnie zwrócona do WSA w Rzeszowie. Skarżący w piśmie z 7 lipca 2024 r. wskazał, że w chwili obecnej przebywa w szpitalu psychiatrycznym w N. D. oraz ustanowił swoją matkę – S. R., pełnomocnikiem do odbioru korespondencji. Odpis wyroku z 28 maja 2024 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony S. R. (matka) w dniu 23 lipca 2024 r. Skarżący pismem z dnia 29 sierpnia 2024 r. zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Uzasadniając zgłoszone żądanie podniósł, że w czasie na złożenie skargi przebywał w Szpitalu Psychiatrycznym w N. D. w związku z leczeniem na depresję. Wskazał, że w czasie jego nieobecności jego korespondencję odbierała mama, która jest osobą starszą, zapomina się i nie ma dostatecznej świadomości konsekwencji jakie powstają w związku z odbiorem terminowych doręczeń sądowych. To zaś spowodowało, że uchybił terminowi do złożenia skargi kasacyjnej. W następstwie powyższego, celem uzupełnienia braków formalnych złożonego wniosku o przywrócenie terminu, w wykonaniu zarządzenia z dnia 3 września 2024 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez wniesienie skargi kasacyjnej. Wezwanie doręczono skarżącemu 5 września 2024 r. Skarżący pismem z 11 września 2024 r. zwrócił się do WSA w Rzeszowie z prośbą o sprecyzowanie, jakie braki skargi winien dosłać. W wykonaniu zarządzenia z dnia 1 października 2024 r. przesłano do skarżącego pismo, w którym wyjaśniono jakie braki formalne wniosku z 29 sierpnia 2024 r. winien on uzupełnić celem procedowania wniosku. Skierowane do skarżącego pismo zawierało pouczenie, że powyższej czynności należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 3 października 2024 r. W terminie wyznaczonym do uzupełnienia braków wniosku skarżący nie przedstawił skargi kasacyjnej. II. Zarządzeniem Sędziego WSA w Rzeszowie z dnia 29 października 2024 r., na podstawie art. 49 § 1 i 2 w zw. z art. 87 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), zarządzono pozostawienie bez rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 29 sierpnia 2024 r. o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 28 maja 2024 r. sygn. akt II SA/Rz 218/24. Wskazano, że zgodnie z art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W realiach niniejszej sprawy oznacza to, że nieuzupełnienie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej poprzez złożenie skargi kasacyjnej, stanowi brak formalny tego wniosku, który nie został uzupełniony w wyznaczonym terminie III. Skarżący złożył zażalenie wskazując, że jego postępowanie nie zasługuje na karę zatrzymania uprawień, bowiem nie jechał on drogą publiczną ciągnikiem tylko przejechał przez drogę polną uznaną przez policję jako droga publiczna, przez co musi zapłacić łącznie 8000 zł. Ta kara jest bardzo dotkliwa dla niego, dlatego prosi o zmianę wyroku. IV. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W sprawie niniejszej zasadnicze znaczenie ma ustalenie, czy termin na uzupełnienie braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został zachowany. Na wstępie wskazać należy, iż warunki formalne pisma stanowiącego wniosek o przywrócenie terminu zostały określone w art. 87 p.p.s.a. Wśród nich znajduje się – w § 4 tego przepisu – powinność dokonania czynności, której strona nie dokonała w terminie. W niniejszej sprawie oznaczało to konieczność wniesienia, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, skargi kasacyjnej (w stosunku do której o przywrócenie terminu wnosił skarżący). Ponieważ skarżący w piśmie z dnia 29 sierpnia 2024 r. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jednocześnie nie załączając samej skargi kasacyjnej, Sąd pierwszej instancji zgodnie z zarządzeniem z dnia 3 września 2024 r. wezwał stronę do usunięcia braku formalnego wniosku poprzez przedłożenie (wniesienie) skargi kasacyjnej. Jak wynika z akt sprawy (karta 59 akt sądowych), skarżący pismem z dnia 1 października 2024 r. został bardzo dokładnie pouczony przez Sąd o wszystkich koniecznych czynnościach, które musi wykonać, by uzupełnić brak formalny złożonego wniosku o przywrócenie terminu. W treści pisma skarżącemu wskazano siedmiodniowy termin na dokonanie uchybionej czynności oraz przedstawiono rygor wynikający z art. 49 § 1 p.p.s.a., w sytuacji niezachowania warunków formalnych złożonego pisma. Sąd pouczył również stronę o treści art. 87 p.p.s.a., w którym ustawodawca zawarł warunki oraz tryb składania wniosków o przywrócenie terminu. Z załączonego do akt sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania Sądu o uzupełnienie braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu wynika, iż przesyłkę doręczono pełnomocnikowi skarżącego S. R. (matka) w dniu 3 października 2024 r. (karta nr 60 akt sądowych). W związku z powyższym wyznaczony przez sąd 7-dniowy termin na uzupełnienie braku formalnego wniosku upływał w dniu 10 października 2024 r. Pomimo upływu terminu skarżący nie uzupełnił braku. Reasumując stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie skarżący nie uzupełnił braku formalnego wniosku w postaci nadesłania skargi kasacyjnej w wyznaczonym terminie 7 dni. Należało zatem podzielić stanowisko Sądu pierwszej instancji, że niewypełnienie przez skarżącego obowiązku nałożonego przez Sąd we wskazanym terminie obligowało ten Sąd do pozostawienia wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej bez rozpoznania. Jednocześnie, odnosząc się do podniesionej w zażaleniu argumentacji skarżącego kwestionującej zasadność nałożonej na skarżącego kary pieniężnej Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że na obecnym etapie Sąd nie dokonuje merytorycznego rozpoznania sprawy, ograniczając się jedynie do kwestii formalnej związanej z nieuzupełnieniem braku formalnego skargi kasacyjnej. Mając na uwadze przedstawione okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. i art. 198 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.