Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

I SAB/Wa 277/22

Sądy administracyjne2022-10-12
Sygnatura
I SAB/Wa 277/22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2022-10-12
Rodzaj
Postanowienie WSA w Warszawie

Sędziowie

Anna Falkiewicz-Kluj

Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu 12 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na bezczynność Ministra Rozwoju i Technologii w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia administracyjnego postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić A. M. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE Pismem z 22 czerwca 2022 r. A. M. (dalej jako skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rozwoju i Technologii (dalej jako organ) w przedmiocie stwierdzenia nieważności Zarządzenia Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z 4 grudnia 1957r. nr 220 (znak: OR1/ZP/66/57) w sprawie zmiany przymusowego zarządcy państwowego nad przedsiębiorstwem [...] pow. R. oraz orzeczenia Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z 12 listopada 1970 r. nr /OR3-0075-Ki-50 stwierdzającego przejście na własność państwa przedsiębiorstwa [...] S-ka Firmowa w S. Pismem z 30 sierpnia 2022 r. wezwano skarżącego do wskazania w terminie 7 dni, czy przed wystąpieniem ze skargą na bezczynność zwracał się do organu z ponagleniem, w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej jako kpa). W razie odpowiedzi twierdzącej wezwano skarżącego do nadesłania odpisu złożonego ponaglenia wraz z dowodem nadania. W odpowiedzi na ww. pismo skarżący wskazał, że w toku postępowania w kolejnych latach składane były do organu liczne ponaglenia, na dowód czego załączył dwanaście pism kierowanych do organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na podstawie art. 52 § 1 ppsa skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 53 § 2b ppsa skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W aktach sprawy brak jest ponaglenia skarżącego. Spośród dwunastu pism nadesłanych przez skarżącego, cztery z nich, datowane na: 1 sierpnia 2022 r., 16 sierpnia 2022 r., 23 sierpnia 2022 r., i 31 sierpnia 2022 r. sporządzone zostały po nadaniu skargi, pozostają zatem bez znaczenia dla oceny jej dopuszczalności. Pisma datowane na 20 maja 1996 r., 22 listopada 1996 r. i 3 kwietnia 1997 r. wystosowane zostały przed wejściem życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935) mocą której wprowadzono przedmiotową instytucję, w związku z czym nie mogą stanowić ponaglenia w rozumieniu art. 37 § 1 kpa. Pismo z 12 czerwca 1996 r. zostało sporządzone przez organ, a nie stronę skarżącą. Pozostałe pisma, datowane na 4 stycznia 2019 r., 17 listopada 2020 r., 29 marca 2021 r. i 22 czerwca 2021 r. stanowią niepodpisane i niepoświadczone za zgodność z oryginałem kserokopie, do których nie został dołączony dowód nadania do organu. Pisma z 17 listopada 2020 r., 22 czerwca 2021 r., i 29 marca 2021 r. zawierają wprawdzie prezentatę organu, zauważyć jednak należy, że jak wynika z ich treści, pisma te dotyczą postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności zarządzenia Ministra Przemysłu Drobnego i Rzemiosła z 8 maja 1954 r. w sprawie ustanowienia przymusowego zarządu nad przedsiębiorstwem [...] S-ka Firmowa w S., co nie odpowiada przedmiotowi określonemu w skardze. W takich okolicznościach należy uznać, że skarżący nie wyczerpał trybu przed wniesieniem skargi, przez co jest ona niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa. Zwrot uiszczonego wpisu nastąpił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa. Dlatego orzeczono jak w postanowieniu.