II OSK 898/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej S. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 2660/16 w sprawie ze skargi R. K., T. P., Ł. B., S. S., P. S. i R. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2016 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej we wznowionym postępowaniu postanawia: 1. umorzyć postępowanie kasacyjne; 2. zwrócić S. S. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu wpisu od skargi kasacyjnej. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 18 października 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 2660/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi R. K., T. P., Ł. B., S. S., P. S. i R. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2016 r., znak: [...];[...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej we wznowionym postępowaniu, odrzucił skargę R. K., T. P., Ł. B., P. S. i R. W. oraz oddalił skargę S. S. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku w zakresie oddalenia skargi wnieśli R. K., T. P., Ł. B., S. S., P. S. i R. W. reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika. Domagali się uchylenia wyroku w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. Postanowieniem z dnia 6 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną R. K., T. P., Ł. B., P. S. i R. W. z uwagi na brak uiszczenia wpisu sądowego do skargi kasacyjnej pomimo wcześniejszego wezwania do dokonania tej czynności. W piśmie z dnia 15 października 2018 r. uczestnik postępowania B. S.A. z siedzibą w B. złożył wniosek o umorzenie "spraw o sygn. akt II OSK 2567/18, II OSK 898/18 ze skarg kasacyjnych S. A. S." z uwagi na cofnięcie przez niego skarg kasacyjnych. Do pisma załączono kopię oświadczenia S. A. S. o cofnięciu m.in. skarg kasacyjnych w przedmiotowych postępowaniach z podpisem notarialnie poświadczonym z dnia 4 października 2018 r. S. S. w odpowiedzi na wezwanie Sądu o złożenie oświadczenia czy podtrzymuje powyższe oświadczenie o cofnięciu skarg kasacyjnych w ww. postępowaniach oświadczył, że podtrzymuje swoje oświadczenie z dnia 4 października 2018 r. w zakresie cofnięcia skarg kasacyjnych w sprawach o sygn. akt II OSK 2567/18 i II OSK 898/18. Oświadczenie to złożono w wyznaczonym do tego terminie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej jako "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten ma również odpowiednie zastosowanie do skarg kasacyjnych na mocy art. 193 P.p.s.a. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Z powyższego wynika, że podmiot wnoszący skargę kasacyjną może rozporządzać skargą kasacyjną po jej wniesieniu, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii jest, co do zasady, wiążące dla sądu. Natomiast odpowiednie stosowanie w postępowaniu kasacyjnym art. 60 P.p.s.a. oznacza, że należy odmówić uwzględnienia żądania skarżącego w sytuacji, gdy cofnięcie spowodowałoby uprawomocnienie się zaskarżonego orzeczenia wydanego w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotkniętym wadą nieważności, którą stosownie do art. 183 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod rozwagę z urzędu, niezależnie od granic skargi kasacyjnej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 20 czerwca 2008 r., sygn. akt II FSK 575/07; z 27 czerwca 2008 r., sygn. akt II FSK 573/07; z 23 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1517/10). W niniejszej sprawie, w której zaskarżonym wyrokiem oddalono skargę S. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2016 r., znak: [...];[...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej we wznowionym postępowaniu tj. decyzji Wojewody Podlaskiego z dnia [...] stycznia 2013 r. Nr [...] znak: [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej B. S.A z siedzibą w B. pozwolenia na rozbudowę bocznicy kolejowej "S." wraz z infrastrukturą kolejową przy stacji PKP S. na działkach ew. [...],[...],[...],[...],[...] obręb [...] S., stanowiących obszar kolejowy i na działkach nr [...],[...] obręb [...] S., stanowiących teren zamknięty kolejowy. Organy prowadząc postępowanie z wniosku o wznowienie nie dopatrzyły się podstaw do uchylenia decyzji ostatecznej o pozwoleniu na rozbudowę bocznicy kolejowej i odmówiły uchylenia tej decyzji. Powodem tego stanu rzeczy był brak przymiotu strony wnioskodawców w postępowaniu o pozwolenie na rozbudowę w oparciu o art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Wobec powyższego NSA stwierdza, że brak jest podstaw do przyjęcia, że zachodzi jakakolwiek z przesłanek nieważności postępowania wymienionych w art. 183 § 2 P.p.s.a. Zdaniem NSA, cofnięcie skargi kasacyjnej przez S. S. nie zmierza do obejścia prawa. Dlatego też uznać należało, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 60 oraz art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego przez skarżących wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.