III FZ 430/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej w sprawie z zażalenia M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 maja 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 724/23 w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego Warszawa – Ursynów z dnia 27 września 2022 r., nr 1438-SPM.4104.417.2022 w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 2 stycznia 2023 r., nr 1401-IOM.4104.199.2022.4/ZM, w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia: 1) zwrócić zażalenie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie celem usunięcia dostrzeżonych braków, 2) sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską zawartą w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 maja 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 724/23, w ten sposób, że w miejsce słów "o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji" wpisać prawidłowo "o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego Warszawa – Ursynów z dnia 27 września 2022 r., nr 1438-SPM.4104.417.2022" oraz w miejsce słów "odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji" wpisać prawidłowo "odmówić wstrzymania wykonania decyzji obu instancji". UZASADNIENIE Postanowieniem z 5 maja 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 724/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyniku rozpoznania wniosku M. W. odmówił wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 2 stycznia 2023 r., nr 1401-IOM.4104.199.2022.4/ZM i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego Warszawa – Ursynów z dnia 27 września 2022 r., nr 1438-SPM.4104.417.2022, obu w przedmiocie podatku od spadków i darowizn. Od wskazanego orzeczenia zażalenie wywiodła Skarżąca, zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata, powołując się na dokument pełnomocnictwa uprzednio złożony w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W wyniku wstępnego badania zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że nie spełnia ono wszystkich wymogów formalnych. Zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.) strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Ilekroć strona decyduje się występować w postępowaniu z wykorzystaniem zastępstwa procesowego przez profesjonalnego pełnomocnika, pełnomocnik ów zobowiązany jest wykazać swoje umocowanie do dokonania czynności stosowanie do art. 37 § 1 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik złożył do akt sprawy dokument pełnomocnictwa wykazujący umocowanie do zastępowania Skarżącej wyłącznie w postępowaniu prowadzonym przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Do zażalenia objętego kontrolą instancyjną nie przedłożono odrębnego dokumentu pełnomocnictwa, ograniczając się do przywołania dokumentu uprzednio przedłożonego w sprawie na etapie skargi inicjującej postępowanie sądowoadministracyjne. Brak umocowania pełnomocnika do działania za stronę przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stanowi brak formalny zażalenia, który może być usunięty na wezwanie Sądu w trybie określonym w art. 49 § 1 i 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przed przekazaniem sprawy do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu nie wezwał do usunięcia ww. braku formalnego skargi kasacyjnej, co uzasadniało zastosowanie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w pkt 1 sentencji. Na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 w zw. z art. 193 p.p.s.a. wskazaną niedokładność Naczelny Sąd Administracyjny potraktował jako omyłkę o oczywistym charakterze wymagającą sprostowania, toteż postanowił, jak w pkt 2 sentencji.