II SAB/Ol 134/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Piotr Chybicki Asesor WSA Grzegorz Klimek po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Wójta Gminy N. w udostępnieniu informacji publicznej I. zobowiązuje Wójta Gminy N. do rozpoznania wniosku A. S. z 22 sierpnia 2023 r. w zakresie udostępnienia protokołu kontroli, wystąpienia pokontrolnego oraz odpowiedzi na wystąpienie pokontrolne - w terminie 14 dni; II. oddala skargę w pozostałym zakresie żądania wniosku z 22 sierpnia 2023 r.; III. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; IV. zasądza od Wójta Gminy N. na rzecz A. S. kwotę 100 zł (sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że 22 sierpnia 2023 r. A. S. (dalej jako: "skarżący", "strona") złożył za pośrednictwem poczty elektronicznej do Urzędu Gminy [...] (dalej jako: "organ") wniosek o udostępnienie informacji publicznej w postaci zestawienia kontroli zewnętrznych w urzędzie gminy za lata 2021, 2022 i 2023 oraz przesłanie wersji elektronicznej kontroli rio [...], protokołu kontroli, wystąpienia pokontrolnego i odpowiedzi na wystąpienie pokontrolne. W odpowiedzi w piśmie z 4 września 2023 r. organ wskazał, że zestawienie kontroli zewnętrznych za 2021 r. i 2022 r. dostępne jest w Biuletynie Informacji Publicznej, pod załączonymi adresami (linkami). Z kolei zestawienie kontroli zewnętrznych za 2023 r. przekazano w załączeniu. Ponadto wskazano, że w odniesieniu do żądanego skanu protokołu kontroli kompleksowej, wystąpienia pokontrolnego oraz skanu odpowiedzi na wystąpienie pokontrolne liczba stron tych dokumentów jest bardzo duża. Podniesiono, że przekazanie tak dużej ilości materiałów przy konieczności przetwarzania formy papierowej w pliki pdf oraz zanonimizowania danych osobowych w nich zawartych wymaga zaangażowania dodatkowych środków finansowych na przygotowanie tych dokumentów zgodnie z wnioskiem. Wykonanie zaś tak pracochłonnego żądania wymagać będzie zaangażowania pracy pracownika w godzinach nadliczbowych. W związku z tym na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej poinformowano stronę, że opłata za udostępnienie informacji publicznej odpowiadająca poniesionym dodatkowym kosztom związanym ze sposobem udostępnienia informacji wyniesie 150,20 zł. W związku z naliczeniem opłaty wezwano stronę do uzupełnienia wniosku poprzez podanie danych osobowych, bowiem nieuiszczenie opłaty będzie podlegać ściągnięciu na podstawie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Pouczono, że z momentem doręczenia niniejszego pisma zaczyna biec 14-dniowy termin, w którym istnieje możliwość zmiany żądanego sposobu lub formy udostępnienia informacji albo wycofania wniosku. Bezczynność w tym okresie spowoduje udostępnienie informacji w sposób i w formie wskazanej pierwotnie we wniosku i będzie wiązać się z koniecznością opłacenia wskazanych kosztów. Następnie 21 września 2023 r. skarżący wywiódł skargę na bezczynność organu w rozpatrzeniu jego wniosku o udostępnianie informacji publicznej oraz na "wymuszanie opłat za udzielenie informacji publicznej, która powinna być ogólnodostępna." Zgodnie bowiem z art. 7 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej dostęp do informacji publicznej jest bezpłatny. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko i wskazując, że w Biuletynie Informacji Publicznej Gminy [...] zamieszczone zostały informacje o przeprowadzonych w Urzędzie i jednostkach podległych kontrolach realizowanych przez podmioty zewnętrzne. Informacje te stanowią w ocenie organu podstawę do dalszego wyszukiwania szczegółów dotyczących przeprowadzanych kontroli, które można znaleźć w Biuletynach Informacji Publicznych podmiotów kontrolujących. Dlatego też udostępnienie informacji dotyczącej kontroli powinno zostać zrealizowane przez instytucję zobowiązaną do umieszczenia jej w BIP, czyli podmiot kontrolujący, który dysponuje elektroniczną wersją dokumentu, a w przypadku udostępnienia jej przez inny podmiot (podmiot kontrolowany) można żądać wniesienia opłaty w myśl art. 15 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II Sądu z 26 października 2023 r. wyodrębniono dwie sprawy skarżącego: na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej (będącą przedmiotem rozpoznania); oraz skargę na działalność Wójta Gminy [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Podnieść należy, że stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2325 j.t.) sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przy czym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.) zwanej dalej: ustawą p.p.s.a. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty administracyjne lub czynności z zakresu administracji publicznej, enumeratywnie wymienione w art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a., jak również stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 tej ustawy stronie przysługuje skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, a także stosownie do art. 3 § 2 pkt 9 skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie zaś do art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. W takich sprawach można skutecznie wnieść skargę na bezczynność, jeśli organ administracji publicznej nie załatwi sprawy w terminie określonym w przepisach art. 35-36 k.p.a., bądź w terminie wynikającym z innej ustawy regulującej sposób postępowania organów administracji. Wyjaśnić pozostaje również, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie - ale mimo zaistnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu albo nie podjął stosownych czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określona decyzja, postanowienie lub inny akt nie zostały dokonane, a w szczególności czy bezczynność została spowodowana zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu. Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 902), u.d.i.p. informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub portalu danych, jest udostępniana na wniosek. Według zaś ust. 2 tego przepisu informacja publiczna, która może być niezwłocznie udostępniona, jest udostępniana w formie ustnej lub pisemnej bez pisemnego wniosku. Udostępnianie zaś informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni - art. 13 ust. 1 u.d.i.p., za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2. Stosownie do art. 13 ust. 2 u.d.i.p. jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1). Natomiast stosownie do art. 14 ust. 2 u.d.i.p. jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się. Ponadto trzeba mieć na uwadze, że zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji, niebędących organami władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji przepisy art. 16 stosuje się odpowiednio. Wnioskodawca może wystąpić do podmiotu, o którym mowa w ust. 1, o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołania (art. 17 ustawy). Na ograniczenia w zakresie udzielenia informacji publicznej wskazuje art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Stosownie do tej regulacji prawnej organ może ograniczyć dostęp do żądanych informacji publicznych, np. ze względu na prywatność osoby fizycznej lub z uwagi na ochronę informacji niejawnych lub innych tajemnic ustawowo chronionych. Nie jest natomiast odmową udzielenia informacji publicznej wskazanie, że się ich nie posiada. Jednakże o tym fakcie organ winien powiadomić wnioskodawcę pisemnie, wskazując – jeśli posiada taką wiedzę, gdzie zainteresowany żądane informacje może uzyskać. Organ nie ma natomiast obowiązku wydawania w takiej sytuacji decyzji administracyjnej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 września 2002r., II SAB 289/02). W sytuacji zaś gdy wnioskodawca żąda udzielenia informacji, które nie są informacjami publicznymi lub takich informacji publicznych, w stosunku do których tryb dostępu odbywa się na odrębnych zasadach, organ nie ma obowiązku wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji, lecz zawiadamia jedynie wnoszącego, że żądane dane nie mieszczą się w pojęciu objętym przedmiotową ustawą (por. wyrok NSA Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z 20 czerwca 2002r., II SA/Lu 507/02). Stosownie do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. W art. 6 u.d.i.p. zawarto przykładowy katalog informacji i dokumentów stanowiących informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., o czym świadczy użyty w tym przepisie zwrot "w szczególności". Podkreślić należy, że przedmiotem regulacji zawartej w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. są dane obiektywne, fakty, wydarzenia czy wiadomości (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 27 lipca 2018 r. I OSK 2149/16). Zgodnie z ugruntowanymi poglądami orzecznictwa, informacją publiczną jest każda informacja wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Pod pojęciem informacji publicznej należy rozumieć wszelkie fakty dotyczące spraw publicznych rozumianych jako działalność zarówno organów władzy publicznej, jak i samorządów gospodarczych i zawodowych oraz osób i jednostek organizacyjnych w zakresie wykonywania zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem publicznym. Charakter publiczny należy przypisać tym informacjom, które odnoszą się do publicznej sfery działalności organów (por. wyrok WSA w Gdańsku z 28 września 2016 r., II SAB/Gd 13/16; wyrok NSA z 25 marca 2003 r., II SA 4059/02 - dostępne na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl), przy czym oceny tej należy dokonywać każdorazowo na gruncie konkretnej sprawy. Przede wszystkim należy podkreślić, że o zakwalifikowaniu określonej informacji jako podlegającej udostępnieniu w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, decyduje kryterium rzeczowe, a więc treść i charakter informacji. Analiza treści art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej wskazuje na to, że przedmiotem wniosku może być jedynie informacja o zaistniałych faktach, a także o niektórych zamierzeniach organu odnoszących się do projektowania konkretnych aktów normatywnych. Stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności: treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności: treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć, dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających. Są nią zarówno dokumenty bezpośrednio przez podmioty te wytworzone, jak i te, których używają one przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet gdy nie pochodzą wprost od nich. Wnioskiem zaś o udostępnienie informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej może być objęte pytanie o określony stan istniejący na dzień udzielania odpowiedzi, skierowane do podmiotu zobowiązanego według tej ustawy (vide wyrok WSA w Gdańsku z dnia 17 września 2014r., II SAB/Gd 97/14, Lex nr 1534479). Niewątpliwie wniosek skarżącego o udostępnienie informacji publicznej został skierowany do organu administracji publicznej zobowiązanego co do zasady do udzielania takich informacji. Wniosek taki w ocenie sądu bez wątpienia w swoim zakresie przedmiotowym obejmuje informacje o charakterze publicznym. Organ wskazał skarżącemu, że zestawienie kontroli zewnętrznych za 2021 r. i 2022 r. dostępne jest w Biuletynie Informacji Publicznej, pod załączonymi adresami (linkami). Z kolei zestawienie kontroli zewnętrznych za 2023 r. przekazano mu załączeniu. Ponadto wskazano, że w odniesieniu do żądanego skanu protokołu kontroli kompleksowej, wystąpienia pokontrolnego oraz skanu odpowiedzi na wystąpienie pokontrolne liczba stron tych dokumentów jest bardzo duża. W związku z tym na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej poinformowano stronę, że opłata za udostępnienie informacji publicznej odpowiadająca poniesionym dodatkowym kosztom związanym ze sposobem udostępnienia informacji wyniesie 150, 20 zł. W związku z naliczeniem opłaty wezwano stronę do uzupełnienia wniosku poprzez podanie danych osobowych, bowiem nieuiszczenie opłaty będzie podlegać ściągnięciu na podstawie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Pouczono, że z momentem doręczenia niniejszego pisma zaczyna biec 14-dniowy termin, w którym istnieje możliwość zmiany żądanego sposobu lub formy udostępnienia informacji, albo wycofania wniosku. Zaznaczyć należy, że sąd rozpoznaje obecnie tylko sprawę skargi na bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej. Skarga zaś na działalność Wójta Gminy obejmująca nałożenie opłaty za udostępnienie informacji publicznej zostanie rozpoznana w odrębnym postępowaniu. W ocenie sądu w odniesieniu do żądanego skanu protokołu kontroli kompleksowej, wystąpienia pokontrolnego oraz skanu odpowiedzi na wystąpienie pokontrolne wniosek skarżącego nie został prawidłowo rozpoznany. Organ powołując art. 15 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej poinformował jedynie stronę, że opłata za udostępnienie informacji publicznej odpowiadająca poniesionym dodatkowym kosztom związanym ze sposobem udostępnienia informacji wyniesie 150,20 zł. Pouczono także, że z momentem doręczenia pisma zaczyna biec 14-dniowy termin, w którym istnieje możliwość zmiany żądanego sposobu lub formy udostępnienia informacji albo wycofania wniosku. Bezczynność w tym okresie spowoduje udostępnienie informacji w sposób i w formie wskazanej pierwotnie we wniosku i będzie wiązać się z koniecznością opłacenia wskazanych kosztów. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie zareagował na pouczenie organu, natomiast organ ostatecznie nie udzielił informacji w sposób wskazany we wniosku. Podkreślić należy, że przepis art. 15 ust. 2 u.d.i.p. nie wstrzymuje obowiązku niezwłocznego załatwienia wniosku poprzez udostępnienie żądanej informacji publicznej. Zgodnie z art. 15 ust. 1 u.d.i.p. jeżeli w wyniku udostępnienia informacji publicznej na wniosek, o którym mowa w art. 10 ust. 1, podmiot obowiązany do udostępnienia ma ponieść dodatkowe koszty związane ze wskazanym we wniosku sposobem udostępnienia lub koniecznością przekształcenia informacji w formę wskazaną we wniosku, podmiot ten może pobrać od wnioskodawcy opłatę w wysokości odpowiadającej tym kosztom. Stosownie do art. 15 ust. 2 u.d.i.p. podmiot, o którym mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, powiadomi wnioskodawcę o wysokości opłaty. Udostępnienie informacji zgodnie z wnioskiem następuje po upływie 14 dni od dnia powiadomienia wnioskodawcy, chyba że wnioskodawca dokona w tym terminie zmiany wniosku w zakresie sposobu lub formy udostępnienia informacji albo wycofa wniosek. Przepisy te zapewniają organowi dodatkowy czas na weryfikację pracochłonności i kosztów związanych z realizacją wniosku według żądanego sposobu udostępnienia posiadanych informacji publicznych i pozwalają organowi na przesunięcie w czasie o kolejne 14 dni realizacji wniosku z powodu koniecznych do poniesienia przez organ nakładów pracy czy środków. Jednak nadal podstawowym terminem załatwienia podania w myśl art. 13 ust. 1 u.d.i.p. pozostaje termin "bez zbędnej zwłoki". W rozpoznawanej sprawie skarga zasługiwała zatem na uwzględnienie, gdyż organ de facto odmówił realizacji wniosku, ponieważ pomimo upływu terminu określonego w art. 15 ust. 2 u.d.i.p. nie przesłał skarżącemu żądanych dokumentów. W odpowiedzi na skargę z kolei organ podniósł również, że udostępnienie informacji dotyczącej kontroli powinno zostać zrealizowane przez instytucję zobowiązaną do umieszczenia jej w BIP, czyli podmiot kontrolujący, który dysponuje elektroniczną wersją dokumentu, a w przypadku udostępnienia jej przez inny podmiot (podmiot kontrolowany) można żądać wniesienia opłaty w myśl art. 15 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Niewątpliwie organ nie rozpatrzył wniosku strony zgodnie z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej. Ostatecznie nie udostępnił wnioskowanych informacji w zakresie protokołu kontroli kompleksowej, wystąpienia pokontrolnego oraz skanu odpowiedzi na wystąpienie pokontrolne. Jeśli zaś organ dysponuje wnioskowanymi informacjami to zobligowany jest do ich udostępnienia stronie, niezależnie od opłaty ustanowionej za jej udzielenie, która to kwestia będzie rozpoznawana w odrębnym postępowaniu. W takiej sytuacji może jedynie skorzystać z wydłużonego o 14 dni terminu do realizacji wniosku strony. Argumentacja zaś przedstawiona w odpowiedzi na skargę, wskazująca, że stosowne informacje powinien udostępnić podmiot kontrolujący, który dysponuje elektroniczną wersją dokumentu, nie zasługuje na aprobatę. Organ jako podmiot publiczny jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznych, w których posiadaniu jest, a przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej nie upoważniają go do odsyłania do innego organu, który w jego ocenie jest bardziej odpowiedni do realizacji takiego wniosku. W sytuacji natomiast, gdyby organ wykazał, że żądana przez skarżącego informacja publiczna w postaci skanu protokołu kontroli kompleksowej, wystąpienia pokontrolnego oraz skanu odpowiedzi na wystąpienie pokontrolne w całości znajduje się w Biuletynie Informacji Publicznej podmiotu kontrolującego, wówczas organ taką informację wraz ze wskazaniem konkretnej strony BIP powinien przekazać skarżącemu. W takim przypadku bowiem organ nie musi udostępniać informacji publicznej, która jest już opublikowana w BIP (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.), nawet jeżeli taką informację publiczną umieścił w BIP inny podmiot, tj. organ przeprowadzający kontrolę. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd orzekł, jak w pkt I sentencji wyroku i zobowiązał Wójta Gminy [...] do rozpoznania wniosku skarżącego A. S. z dnia 22 sierpnia 2023 r. - w terminie 14 dni. Wskazać należy stronie skarżącej, że sąd w sprawie dotyczącej bezczynności organu nie był władny zobowiązać go do udzielenia wnioskowanych informacji. Organ prawidłowo natomiast rozpoznał wniosek strony w zakresie zestawień kontroli zewnętrznych za 2021 r. i 2022 r., wskazując skarżącemu strony (linki) Biuletynu Informacji Publicznej, na których umieszczone są te dane. Ponadto udostępniono stronie informację publiczną w postaci zestawienia kontroli zewnętrznych za 2023. Dlatego też sąd w pkt II sentencji wyroku oddalił skargę w pozostałym zakresie żądania wniosku z 22 sierpnia 2023 r. Sąd stwierdził w pkt III wyroku, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Na ocenę taką wpłynął fakt, że podmiot zobowiązany pozostawał w przekonaniu, że wniosek skarżącego został rozpoznany w sposób prawidłowy. Sąd nie dopatrzył się w działaniach organu żadnej umyślności, czy też chęci utrudnienia skarżącemu uzyskania informacji publicznej, w sposób pozaprawny. O kosztach orzeczono w pkt IV wyroku stosownie do art. 200 w związku z art. 205 § 1.