II SAB/Sz 95/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.),, Sędzia WSA Maria Mysiak, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Starosty G. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. umarza postępowanie sądowe, II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. zasądza od Starosty G. na rzecz skarżącej M. K. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE W dniu 10 lipca 2017 r M. K. (dalej: "Skarżąca") złożyła do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w G. (dalej: "ODGiK") wniosek o udostępnienie informacji publicznej przez udzielenie odpowiedzi na pytanie czy ODGiK, w latach 2014-2016 zawierał umowy z podmiotami zewnętrznymi o świadczenie usług w zakresie obsługi prawnej, w tym zastępstwa procesowego. W wypadku odpowiedzi pozytywnej, Skarżąca wniosła o przesłanie kopii tych umów. Wniosek został złożony za pomocą platformy ePUAP i został - jak twierdzi Skarżąca - prawidłowo doręczony ODGiK w tymże dniu, czego dowodzi Urzędowe Poświadczenie Przedłożenia. Nie uzyskawszy odpowiedzi do dnia 28 sierpnia 2017 r. Skarżąca, w imieniu której działał adw. Ł. K., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność wzywanego ODGiK wskazując, iż jak wynika z ugruntowanej linii orzeczniczej, doręczenie tą drogą pisma organowi uznać należy za skuteczne, co potwierdza wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2017 r., sygn. akt I OSK 1729/15, stwierdzający, że "tak wygenerowane poświadczenie doręczenia stanowi dowód na realną możliwość zapoznania się adresata z treścią pisma [...] doręczenia dokonywane za pomocą ePUAP uważa się za dokonane przez podmiot publiczny lub do podmiotu publicznego, który utworzył na ePUAP elektroniczną skrzynkę podawczą. Poświadczenie doręczenia jest niezaprzeczalnym urzędowym poświadczeniem odbioru". W związku z powyższym pełnomocnik M. K. na podstawie art. 3, art. 50 § 1 oraz art. 54 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 21, art. 13 ust. 1 i 2 oraz art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej wniósł o: 1. zobowiązanie ODGiK do rozpoznania wniosku Skarżącej o udostępnienie informacji publicznej w terminie czternastu dni od daty zwrotu akt organowi, 2. zasądzenie od organu na rzecz Skarżącej kosztów postępowania w łącznej kwocie [...]złotych według załączonego spisu kosztów, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego w kwocie [...]złotych - stosownie do przepisu § 14 ust. 1 pkt. 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie. Odpowiedzi na powyższą skargę udzielił Starosta [...] wnosząc na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi o jej odrzucenie lub oddalenie, ewentualnie o umorzenie postępowania ze względu na jego bezprzedmiotowość, gdyż w dniu 4 września 2017 r. wnioskowana informacja została stronie udzielona. Wyjaśniając przyczyny zwłoki w udzieleniu odpowiedzi Starosta wskazał, iż z uwagi na błąd techniczny, powstały podczas rejestracji konta i usług na platformie ePUAP. Informacja o nadejściu korespondencji pojawiła się w dziale informatycznym ODGiK dopiero w dniu 18 sierpnia 2017r. o godzinie 14.26. Sytuacja ta jest aktualnie wyjaśniana u administratora systemu ePUAP. Do działu merytorycznego, właściwego ze względu na przedmiot sprawy, wniosek Skarżącej wpłynął w dniu 21 sierpnia 2017r. W odpowiedzi na ten wniosek, w dniu 4 września 2017 r. do Skarżącej wystosowano odpowiedź zawierającą kompletne informacje wraz z dokumentacją, zatem uczyniono zadość żądaniu Skarżącej w całości. Dokonano tego z zachowaniem terminu 14 dni, określonego w art. 13 ust. 1 ww. ustawy o dostępie do informacji publicznej, liczonego od dnia wpływu wniosku do właściwej komórki, przy tym pracownicy merytoryczni nie mieli wiedzy o problemach technicznych związanych z pracą systemu ePUAP. W treści udzielonej odpowiedzi posłużono się nomenklaturą użytą we wniosku M. K. o udzielenie; informacji publicznej, występującej osobiście, jako osoba prywatna. Nie wyjaśniano tam kwestii podmiotowości prawnej podmiotu zawierającego umowy, których dotyczyło zapytanie. Nie wchodziło to w zakres przedmiotu sprawy. W tym samym dniu, tj. 4 września 2017r. do ODGiK wpłynęła skarga M. K., reprezentowanej przez adw. Ł. K.. Nie miało to jednak wpływu na udzielenie informacji publicznej, którą sporządzono już wcześniej. W powyższych okolicznościach zasadne jest twierdzenie, że nawet, jeżeli organ dokonał czynności z opóźnieniem, nie miało ono cech rażącego naruszenia prawa. Ponadto, z uwagi na udzielenie informacji publicznej w całym żądanym przez Skarżącą zakresie, przed prawidłowym wniesieniem skargi na bezczynność żądanie zawarte w punkcie pierwszym skargi stało się bezprzedmiotowe, co uzasadnia wniosek o umorzenie postępowania. Starosta dalej wskazuje, że Skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, w sposób błędny oznaczyła ODGiK jako organ, którego bezczynność jest przedmiotem skargi. Organem prowadzącym postępowanie z zakresu informacji publicznej jest bowiem Starosta, który w określonym zakresie, w oparciu o stosowne upoważnienie, umocował do działania w swoim imieniu Dyrektora Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w G.. ODGiK jest jedynie jednostką organizacyjną Powiatu Gryfickiego, nie posiadającą zdolności sądowej. Zasadne jest zatem rozważenie przez Sąd czy skarga nie została wniesiona w sposób wadliwy, wbrew wymogom formalnym określonym w art. 57 § 1 pkt 2 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które uniemożliwiają nadanie jej biegu, co w konsekwencji winno prowadzić do odrzucenia skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taki pogląd jest zbieżny z oceną przeprowadzoną m in. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w postanowieniu z dnia 8 października 2014 r., II SAB/Gd 105/14, jak również w postanowieniach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 sierpnia 2014 r., II SAB/Kr 301/14, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 2 września 2014 r., II SAB/Bd 82/14, a także Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 3 września 2014 r., II SAB/Lu 332/14. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369) dalej: "P.p.s.a. sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym. W rozpatrywanej sprawie niesporne między stronami jest, iż żądana przez Skarżącą informacja stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, jak też fakt, iż żądana informacja została skarżącej udzielona w dniu 4 września 2017 r., tj. w tym samym dniu w którym do organu, tj. ODGiK wpłynęła skarga. Sporna zatem jest jedynie kwestia, czy w sprawie zachodzi bezczynność organu i którego organu – Starosty [...], który jako organ administracji publicznej udzielił odpowiedzi na skargę wskazując, iż ODGiK, do którego wpłynął wniosek o udzielenie informacji publicznej, a następnie skarga, jest jedynie jednostką organizacyjną Powiatu, czy też jednostki organizacyjnej tego organu, tj. Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w G., który – jak wynika z akt – udzielił Skarżącej żądanej informacji.. W pierwszej kolejności należy rozważyć kwestię właściwości organu. W świetle przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej nie ulega wątpliwości, iż jednostka organizacyjna administracji powiatowej, (realizującej także zadania administracji rządowej), jakim jest Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej jest podmiotem wskazanym w art. 4 pkt 4 ww. ustawy, a zatem bezpośrednio zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. Ta kwestia nie jest bowiem zależna od zdolności sądowej. Postępowanie w sprawach związanych z udzielaniem informacji publicznej na podstawie wskazanej wyżej ustawy jest odformalizowane. Informacji publicznej winien udzielić organ wezwany do jej udzielenia, oczywiście jeżeli jest w jej posiadaniu. Jeśli natomiast nie jest w jej posiadaniu lub uważa, że dana informacja nie stanowi informacji publicznej albo uważa, że z innych względów nie może tej informacji udzielić – powinien podjąć wynikające z ustawy działania. Jeśli ich nie podejmuje w terminie wskazanym w art. 13 ustawy – powstaje stan bezczynności tego podmiotu, co otwiera podmiotowi wnioskującemu o informację drogę do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, na podstawie art. 3 pkt 8 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369) dalej: P.p.s.a. Nie ma jednak przeszkód by interesującej wnioskodawcę informacji udzielił organ nadzorujący podmiot wzywany o udzielenie informacji. Nie zachodzi tu żadna kolizja ani spór kompetencyjny. Skoro zatem Starosta – jak wynika z odpowiedzi na skargę – przyjął odpowiedzialność za działania podległej mu jednostki organizacyjnej, Sąd uznał, iż jest on stroną postępowania sądowoadministracyjnego w tej sprawie, przejmując w tym zakresie pełną odpowiedzialność i kompetencje organu wzywanego do udzielenia odpowiedzi. W sytuacji, gdy stronie została udzielona pełna odpowiedź na zadane pytanie w zakresie informacji publicznej, co w niniejszej sprawie jest niesporne, nie zachodzi podstawa do rozstrzygnięcia przez Sąd sprawy w oparciu o art. 149 § 1 P.p.s.a. Postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte skargą na bezczynność stało się w tej sytuacji bezprzedmiotowe, wobec czego należało je umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w z. z art. 54 § 3 P.p.s.a. Mimo takiego rozstrzygnięcia należy mieć na uwadze, iż w niniejszej sprawie bezczynność miała miejsce, albowiem załatwienie sprawy przez organ miało miejsce już po upływie terminu, o którym mówi art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej (u.d.i.p.), i po otrzymaniu skargi, co zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych traktuje się jako bezczynność i upoważnia stronę skarżącą do żądania zwrotu kosztów postępowania. W niniejszej sprawie chodzi o wpis od skargi, a także koszty zastępstwa procesowego, co do których pełnomocnik skarżącej wystąpił o ich zasądzenie w kwocie [...]zł plus koszty opłaty skarbowej oraz koszty przesyłek pocztowych. Rozważając tę kwestię Sąd wziął pod uwagę treść art. 206 P.p.s.a, stanowiący, iż Sąd może w uzasadnionych przypadkach odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów procesu w całości lub części. Sądowi z urzędu wiadome jest, iż Skarżąca reprezentowana przez tego samego pełnomocnika wniosła w ostatnim czasie kilka podobnych skarg na bezczynność różnych podmiotów, którym zadano identyczne jak w niniejszej sprawie zapytanie, które to podmioty z różnych przyczyn nie udzieliły odpowiedzi w terminie wskazanym w art. 13 u.d.i.p. Skargi w tych sprawach są podobne, niemal jednobrzmiące zatem nakład pracy pełnomocnika miał charakter powtarzalny. Ponadto należy mieć na względzie, iż kwota [...]zł, o której mowa w § 14 ust. 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie obejmuje koszty związane z prowadzeniem danej sprawy przed sądem. W niniejszej sprawie rola pełnomocnika ograniczyła się do sporządzenia powtarzalnych skarg. Niniejszy wyrok został wydany w trybie uproszczonym, nie wymagającym udziału pełnomocnika. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż zachodzą wskazane w art. 206 P.p.s.a. podstawy do miarkowania należnego adwokatowi wynagrodzenia, przyjmując je w wysokości 50 % stawki wskazanej w wyżej przytoczonym przepisie, tj. [...] zł . Ponadto Sąd orzekł o zwrocie wpisu od skargi oraz wskazanych w spisie kosztów wydatków. W okolicznościach niniejszej sprawy uznać też należało, iż bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, które musi się wiązać z rażącym i zawinionym przekroczeniem terminu załatwienia sprawy. W niniejszej sprawie przesłanki te nie zostały wykazane.