I SAB/Op 16/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy WSA Remigiusz Mazur po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. C. na bezczynność Wojewody Opolskiego w sprawie rozpatrzenia wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2) zwrócić skarżącej G. C., ze środków Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. UZASADNIENIE G. C. [dalej: strona, skarżąca] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na bezczynność Wojewody Opolskiego [dalej: Wojewoda, organ] w sprawie z wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy. Skarżąca uiściła 19 września 2023 r. wpis od skargi w kwocie 100 zł (karta 15). W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.) [dalej: ppsa]. W piśmie z 4 października 2023 r., adresowanym do organu, skarżąca oświadczyła, że "odwołuje skargę na bezczynność Wojewody Opolskiego". Strona wskazała, że skarga została złożona przez pełnomocnika, którego odwołała. Wzmiankowane pismo z 4 października 2023 r. zostało wniesione przed przekazaniem, przez Wojewodę, akt administracyjnych wraz z odpowiedzią na skargę do Sądu. Sąd w piśmie z 2 lutego 2024 r., wysłanym na adres strony podany w piśmie z 4 października 2023 r., wezwał skarżącą do złożenia oświadczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, czy podtrzymuje skargę na bezczynność organu oraz czy podtrzymuje pełnomocnictwo udzielone do reprezentowania jej przed Sądem. Wezwanie zawierało pouczenie, że nieudzielenie odpowiedzi w zakreślonym terminie spowoduje uznanie przez Sąd, że strona cofnęła skargę oraz udzielone w sprawie pełnomocnictwo. Przesyłka zawierająca wezwanie była dwukrotnie awizowana przez Pocztę Polską w dniach 5 lutego 2024 r. i 13 lutego 2024 r. Następnie została zwrócona nadawcy (Sądowi) 20 lutego 2024 r. jako niepodjęta w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 60 ppsa, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd ma obowiązek uwzględnienia cofnięcia skargi, jeżeli żądanie strony skarżącej w tym zakresie nie jest niedopuszczalne w świetle uregulowania przepisu art. 60 ppsa. W niniejszej sprawie Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i ocenił, że nie zmierza ono ani do obejścia prawa, ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli stroną jest osoba fizyczna, doręczenia dokonuje się jej osobiście, a gdy nie ma ona zdolności procesowej - jej przedstawicielowi ustawowemu (art. 67 § 1 ppsa). Doręczenia dokonuje się w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie (art. 69 § 1 ppsa). W razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 67 ppsa, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2023 r. poz. 1640), dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w art. 73 § 2 ppsa (art. 73 § 1 ppsa). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 ppsa). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w art. 73 § 2 ppsa, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 3 ppsa). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w art. 73 § 1 ppsa (art. 73 § 4 ppsa). Wobec niepodjęcia przesyłki sądowej w terminie, Poczta Polska zobowiązana była do zwrotu tej przesyłki (art. 32 ust. 1 Prawa pocztowego), co wykonała. Przesyłka zawierająca opisane wyżej wezwanie została załączona do akt sprawy (karta 25). Sąd wyjaśnia, że wezwanie skierowane do skarżącej było dwukrotnie zawizowane pod wskazanym przez nią adresem. Ustalony w art. 73 § 1 ppsa termin 14 dni upłynął wraz z końcem dnia 19 lutego 2024 r. (poniedziałek). Zatem do wezwania strona powinna się odnieść najpóźniej 26 lutego 2024 r. (poniedziałek). Skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie Sądu, dlatego też należało przyjąć, zgodnie z pouczeniem zawartym w wezwaniu, że strona cofnęła skargę oraz udzielone w sprawie pełnomocnictwo. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ppsa sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 ppsa). W tym stanie sprawy Sąd, na podstawie art. 60, art. 161 § 1 pkt 1 i art. 161 § 2 ppsa orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego w kwocie 100 zł Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa, zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozprawy, o czym orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia. Postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 232 § 2 ppsa). Z tych przyczyn Sąd orzekł jak na wstępie.