I SA/Lu 403/08
Sądy administracyjne2008-09-17
Sygnatura
I SA/Lu 403/08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia
2008-09-17
Rodzaj
Postanowienie WSA w Lublinie
Sędziowie
Irena Szarewicz-Iwaniuk
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Szarewicz - Iwaniuk po rozpoznaniu w dniu 17 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2008 r. postanawia : - odrzucić skargę.
UZASADNIENIE
W dniu 7 lipca 2008 r. A.S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego .
Z uwagi na braki formalne skargi, skarżąca w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 lipca 2008 r. została wezwana do ich usunięcia poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania po rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na wezwanie w dniu 1 sierpnia 2008 r. skarżąca złożyła pismo, którym nie uzupełniła wyżej wymienionych braków formalnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje:
Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia , innego aktu lub czynności. Natomiast na podstawie art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty.
Z uwagi na niewskazanie w skardze numeru i daty zaskarżonej decyzji a także niepodanie wartości przedmiotu zaskarżenia, skarga nie mogła otrzymać prawidłowego biegu. Na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. A. S. została wezwana do jej uzupełnienia o brakujące, wyżej wymienione, elementy. Z pisma mającego być uzupełnieniem skargi w dalszym ciągu nie wynikało jakiej decyzji dotyczy skarga i jaki jest przedmiot zaskarżenia.
Zgodnie z art. 58 ( 1 pkt 3 p.p.s.a., gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi podlega ona odrzuceniu. Dlatego też, mając na względzie dyspozycję w/w przepisu sąd orzekł jak w sentencji.