II SA/Go 568/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Rogalski po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. UZASADNIENIE G.P., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2023 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia [...] marca 2023 r., nr [...] orzekającą o cofnięciu G.P. uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów nr [...], w związku z otrzymanym wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia [...] grudnia 2022 r., sygn. akt [...], którym uznano skarżącego winnym czynu z art. 271 § 1 k.k. Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 84 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (aktualny t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1047 ze zm.; dalej jako u.p.r.d.) – których naruszenie zarzucono we wniesionej skardze. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wystąpiło o jej oddalenie. Kolegium powołało się na uchwałę NSA z dnia 21 marca 2012 r., II GPS 2/11, zgodnie z którą sposób ujawnienia dopuszczenia się przez diagnostę naruszenia określonego w art. 84 ust. 3 pkt 2 u.p.r.d. nie ma znaczenia dla oceny możliwości zastosowania sankcji przewidzianej w tym przepisie. Powołało też licznie orzecznictwo sądów administracyjnych odnoszące się do art. 84 ust. 3 u.p.r.d. i wskazało, że przewidziana przepisem sankcja uzależniona jest jedynie od wykazania deliktu przewidzianego tą normą prawną i nakładana decyzją administracyjną obligatoryjnie, bez żadnej możliwości jej miarkowania czy dodatkowego warunkowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Powyższe unormowanie dotyczy fakultatywnego zawieszenia postępowania sądowego w razie wystąpienia w sprawie kwestii prejudycjalnej tj. sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia w innym postępowaniu może wpływać na wynik niniejszego postępowania. Sądowi wiadomym jest, że do Trybunału Konstytucyjnego w trybie skargi konstytucyjnej zostały zaskarżone przepisy, stanowiące podstawę wydania decyzji zaskarżonej w niniejszej sprawie, a mianowicie czy: 1) art. 84 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. — Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1 137, ze zm.) w zakresie, w jakim nakłada na starostę obowiązek cofnięcia diagnoście uprawnienia do wykonywania badań technicznych bez uwzględnienia okoliczności podmiotowych i przedmiotowych, jest zgodny z art. 65 ust. 1 w związku art. 31 ust. 3 oraz art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, 2) art. 84 ust. 3 pkt 2 ustawy — Prawo o ruchu drogowym jest zgodny z art. 65 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 oraz art. 2 Konstytucji, 3) art. 84 ust. 3 pkt 1 i 2 w związku z art. 84 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym w zakresie, w jakim dopuszcza do jednoczesnego zastosowania wobec tej samej osoby fizycznej, w związku z tym samym zdarzeniem faktycznym, środka karnego w postaci zakazu wykonywania zawodu diagnosty oraz cofnięcie uprawnień diagnosty w postępowaniu administracyjnym, jest zgodny z art. 65 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 oraz art. 2 Konstytucji. Sprawie zarejestrowanej w TK nadano sygnaturę SK 17/23. Wobec powyższego, w ocenie Sądu, toczące się przed Trybunałem Konstytucyjnym postępowanie (sygn. akt SK 17/23) ma znaczenie dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, albowiem dotyczy zgodności z Konstytucją RP przepisu stanowiącego podstawę prawną zaskarżonej decyzji, którego naruszenie zarzucono w skardze. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.