II SAB/Wr 415/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis, Sędziowie: Sędzia WSA Władysław Kulon, Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński (sprawozdawca), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II w dniu 14 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi V. K. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania karty pobytu oddala skargę w całości. UZASADNIENIE Pismem z 12.06.2023 r. V. K. (dalej: skarżąca) wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej: Wojewoda, organ) w zakresie czynności materialno-technicznej wydania karty pobytu. W skardze skarżąca zarzuciła rażącą bezczynność w postępowaniu o wydanie karty pobytu w terminach ustawowych. Na tej podstawie wniosła o: 1) stwierdzenie, że Wojewoda dopuścił się bezczynności; 2) stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3) zasądzenie od organu na rzecz skarżącej sumy pieniężnej w wysokości 5 000 złotych oraz 4) przyznanie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi wskazano, że w dniu 21.02.2022 r. skarżąca uzyskała decyzję o abolicyjnym udzieleniu zezwolenia na pobyt czasowy na terenie RP w trybie art. 114 ustawy o cudzoziemcach. Na podstawie art. 130 § 4 k.p.a. decyzja podlegała wykonaniu przed upływem terminu do wniesienia odwołania, jeżeli jest zgodna z żądaniem wszystkich stron. Nie wydanie karty pobytu w terminie 14 miesięcy od tej daty, zdaniem skarżącej, jest zachowaniem organu odzwierciedlającym bierność, gdyż nie uzyskano żadnych prawnych uzasadnień co do przewlekłości dokonania takiej elementarnej procedury jak nadrukowanie plastiku. Sprawa skarżącej trwa zatem ponad konieczność wyjaśnienia okoliczności faktycznych i prawnych niezbędnych do finalnego jej rozstrzygnięcia. Ponadto skarżąca powołała się na fakt uiszczenia w dniu 28.04.2022 r. opłaty skarbowej, a także wskazała na wniesienie w dniu 09.06.2023 r. ponaglenia. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, jednocześnie podając, że po zleceniu w dniu 28.06.2023 r. karty pobytu do personalizacji, została ona osobiście odebrana przez skarżącą w dniu 01.08.2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem w niniejszej sprawie znalazła zastosowanie regulacja wynikająca z przepisów art. 100c i art. 100d ustawy z 12.03.2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (Dz. U. z 2023 r., poz. 103 ze zm.), dalej jako: ustawa pomocowa. Przepisy art. 100 c i art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy regulują bowiem bieg terminów załatwienia spraw w postępowaniu o udzielenie, cofnięcie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy, zezwolenia na pobyt stały, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, jak również w postępowaniu o zmianę zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji. Z przepisów tych wynika, że od 15.04.2022 r. do dnia 04.03.2024 r. nie rozpoczyna się bieg terminu na załatwienie spraw dotyczących udzielenia zezwoleń wymienionych w tym przepisie a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Z przepisu art. 100d ustawy pomocowej wynika także i to, że w okresie o którym mowa w ust. 1 nie stosuje się przepisów o bezczynności organów i nie zasądza się od organu sum pieniężnych na rzecz strony za niewydanie rozstrzygnięć w terminach określonych przepisami prawa. Wprawdzie powołane przepisy nie odnoszą się bezpośrednio do biegu terminów podjęcia przez organ czynności umożliwiających sporządzenie karty pobytu, którą cudzoziemiec mógłby odebrać na warunkach określonych w art. 248 ust. 1-3 ustawy o cudzoziemcach, tym niemniej w ocenie Sądu, również w tym przypadku zastosowanie znajdzie regulacja wynikająca z art. 100 c i art. 100d ustawy pomocowej. Niezależnie bowiem od ogólnych zasad uregulowanych w Kodeksie postępowania administracyjnego, a które dotyczą obowiązku załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki (art. 35 § 1 k.p.a.), działania w sprawie szybko i wnikliwie, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (art. 12 § 1 k.p.a.), a także załatwienia sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.), to jednak tej konkretnej sprawę należało uwzględnić również przepisy ustawy pomocowej. Skoro przepisy art. 100 c i art. 100d tej ustawy wyłączają w przypadku postępowań o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy możliwość stosowania przepisów o bezczynności i przewlekłości oraz wywodzenia środków prawnych w sytuacji, gdy organ prowadzący takie postępowanie zaprzestanie czynności lub dokonuje ich z opóźnieniem w okresie wskazanym w tym przepisie, to w ocenie Sądu, prowadzi to również do niemożności skutecznego postawienia tego rodzaju zarzutu w sprawie dotyczącej nie tylko wydania takiej decyzji, ale także jej wykonania, w tym przypadku wydania karty pobytu. Wydanie karty pobytu, będące konsekwencją decyzji o udzieleniu zezwolenia na pobyt czasowy, stanowi zakończenie procedury legalizującej pobyt cudzoziemca w Polsce. Organ w tym zakresie nie prowadzi odrębnego postępowania administracyjnego. Czynności związane z wydaniem karty pobytu z jednej strony wiążą się z podjęciem jedynie działań natury faktycznej w postaci spersonalizowania karty pobytu i wysłania zlecenia jej wydruku Centrum Personalizacji Dokumentów Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, i w tym zakresie nie wymagają prowadzenia postępowania wyjaśniającego, ale równocześnie nie można zapominać o tym, że w przypadku udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy i prace jest on zobowiązany do złożenia oświadczenia podmiotu powierzającego wykonywanie pracy dotyczącego powierzchnia cudzoziemcowi pracy w terminie 60 dni od dnia doręczenia decyzji. Brak dopełnienia tego obowiązku skutkuje wygaśnięciem z mocy prawa decyzji udzielającej zezwolenie na pobyt czasowy i pracę – zob. art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy z 17.12.2021 r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 r., poz. 91). Zgodnie natomiast z art. 9 ust. 14 powołanej ustawy pierwszą kartę pobytu, o której mowa w art. 229 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 (tj. ustawy o cudzoziemcach – uw. Sądu), wydaje się po złożeniu oświadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 (tj. oświadczenia podmiotu powierzającego wykonywanie pracy – uw. Sądu), chyba że zezwolenie na pobyt czasowy i pracę, o którym mowa w art. 114 ust. 1 lub art. 126 ustawy zmienianej w art. 1, udzielone w przypadku, o którym mowa w art. 8 ust. 1, wygasa z przyczyn, o których mowa w ust. 10 pkt 2. Na podstawie art. 229 ust. 2 ustawy o cudzoziemcach, poza wyjątkami wskazanymi w ust. 4, pierwszą kartę pobytu wydaje się z urzędu. Powyższa regulacja oznacza, że Wojewoda wydaje z urzędu pierwszą kartę pobytu, jeżeli zezwolenie na pobyt czasowy i prace nie wygasło z mocy prawa. Wydanie z urzędu przez Wojewodę karty pobytu jest zatem uwarunkowane złożeniem przez cudzoziemca oświadczenia podmiotu powierzającego wykonywanie pracy, o czym skarżąca została pouczona w treści decyzji. Ponadto należy wskazać, że zgodnie z art. 235 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, kartę pobytu wydaje się lub wymienia po uiszczeniu opłaty. Skarżąca taką opłatę uiściła po dniu 15.04.2022 r., tj. w dniu 29.04.2022 r. Z uwagi na powyższe okoliczności, skargę oddalono w całości, na podstawie art. 151 ustawy z 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.).