I SA/Kr 101/23

SENTENCJA |Sygn. akt I SA/Kr 101/23 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 grudnia 2023 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Bogusław Wolas (spr.), Sędziowie: WSA Paweł Dąbek, WSA Piotr Głowacki, Protokolant: Referent Marcin Mastej, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2023 r., sprawy ze skarg S.K., M.I., A.K. przy udziale uczestnika J.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 14 listopada 2022 r., nr SKO.Pod/4140/746/2022 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2018 r. oddala skargę. UZASADNIENIE Decyzją z 14 listopada 2022 r., Nr SKO.Pod/4140/746/2022, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Andrychowa z 29 października 2020 r., Nr BFWP.3127.11.6637.2020.JG, ustalającą A.K., S.K., J.S. i M.I. (skarżący, strony, podatnicy) łączne zobowiązanie pieniężne na 2018 r. w kwocie 246,00 zł. Zaskarżoną decyzją Burmistrz Andrychowa ustalił skarżącym łączne zobowiązanie pieniężne na 2018 r. w kwocie j.w. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ I instancji szczegółowo opisał przebieg postępowania w sprawie. Wyjaśnił, że dokonał wymiaru zobowiązania podatkowego w oparciu o dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków i złożone przez podatników informacje podatkowe (w zakresie przyjętych podstaw opodatkowania budynków). Organ I instancji wskazał także na wpływ zawiadomienia o zmianach w danych ewidencji gruntów i budynków Nr 299/2018 z dnia 23 maja 2018 r., gdzie w oparciu o akt poświadczenia dziedziczenia [...] z dnia 9 maja 2018 r. dokonano nabycia spadku po zmarłym J.S. Zgodnie z zawiadomieniem nastąpiły zmiany dotyczące współwłasności nieruchomości położonej w miejscowości A. przy ul. [...], jednostka rejestrowa [...], które zostały szczegółowo przedstawione przez organ w treści decyzji. Następnie organ przytoczył treść znajdujących w sprawie przepisów prawa i wskazał na ustalenia wynikające z ewidencji gruntów i budynków dotyczące klasyfikacji geodezyjnej stanowiącego przedmiot opodatkowani gruntu. Organ podatkowy ustalił, iż zgodnie z danymi wynikającymi z ww. zawiadomienia o zmianach w danych ewidencji gruntów i budynków klasyfikacja gruntów w jednostce rejestrowej [...] położonej w miejscowości A. przedstawia się następująco - działka Nr [...] została sklaryfikowana jako: użytek oznaczony jako Rlllb (grunty orne) o powierzchni 0,3027 ha, użytek oznaczony jako PslV (pastwiska trwałe) o powierzchni 0,0036 ha, użytek oznaczony jako B (tereny zabudowy mieszkalnej) o powierzchni 0,1026 ha. Ponadto w skład jednostki rejestrowej [...] położonej w miejscowości A., zgodnie z ww. zawiadomieniem, wchodzi budynek o funkcji KŚT: mieszkalne (numer ewidencyjny [...], adres: [...]). Organ wskazał również na złożone przez podatników informacje w sprawie podatku rolnego i podatku od nieruchomości i wynikające z nich ustalenia. Ponadto organ I instancji wskazał, że podatnicy zostali poinformowani, iż organ podatkowy nie ma prawa dokonywania zmian w ewidencji gruntów i budynków. Organ podatkowy nie jest podmiotem uprawnionym do wystąpienia z wnioskiem o zmianę danych z ewidencji gruntów i budynków, ani też nie jest uprawniony do zmiany tych danych z urzędu. To podatnik jest uprawniony do wszczęcia procedury zmiany danych niezgodnych ze stanem rzeczywistym. Jeżeli podatnik kwestionuje wysokość podatku od nieruchomości oraz od podatku rolnego z uwagi na nieprawidłowe dane ujawnione w tej ewidencji, wówczas w pierwszej kolejności powinien wszcząć procedurę zmiany danych w organie prowadzącym ewidencję gruntów i budynków, czyli u starosty. Jak wyjaśniono w zaskarżonej odwołaniem decyzji organ podatkowy, jakim jest Burmistrz Andrychowa nie ma możliwości uregulowania spraw własnościowych dotyczących nieruchomości. Uregulowanie spraw własnościowych może nastąpić tylko na wniosek właścicieli nieruchomości lub ich następców prawnych. Powołując się na liczne orzecznictwo sądów administracyjnych wskazano, że organ podatkowy nie jest podmiotem legitymowanym do wystąpienia z wnioskiem o zmianę danych dotyczących własności nieruchomości w ewidencji ani nie jest uprawniony do zmiany tych danych z urzędu. To podatnik jest uprawniony do wszczęcia procedury zmiany danych niezgodnych ze stanem rzeczywistym. Organy ewidencyjne rejestrują stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające. Nie można samodzielnie rozstrzygać kwestii uprawnień do gruntu lub budynku. Od powyższej decyzji odwołanie, w ustawowym terminie, złożyli skarżący, wskazano, że Starostwo Powiatowe w Wadowicach oraz organ podatkowy nie uwzględniły wykrytych przez współwłaścicieli błędów rachunkowych w ewidencji gruntów i budynków. Istnieją rozbieżności pomiędzy danymi ujawnionymi w ewidencji gruntów i budynków oraz wpisem z księdze wieczystej. Decyzją z 28 kwietnia 2021 r., Nr SKO.Pod/4140/1116/2020, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Andrychowa z 29 października 2020 r. W wyniku wniesionej skargi, WSA wyrokiem z 27 października 2021 r., sygn. akt I SA/Kr 947/21, uchylił zaskarżoną decyzję Kolegium w całości, dostrzegając uchybienia procesowe mogące mieć wpływ na wynik sprawy. W szczególności stwierdzono, że SKO naruszyło art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej, gdyż nie wyznaczyło stronie stosowanego terminu do wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego, pomimo sporu co do stanu faktycznego zaistniałego w rozpoznawanej sprawie. Wskazano także na błędne doręczenie korespondencji profesjonalnemu pełnomocnikowi z pominięciem art. 144 § 5 powyższej ustawy. Ponadto wskazano na naruszenie art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej, bowiem w treści uzasadnienia decyzji SKO brak jest odniesienia się do przedłożonej przez skarżąca dokumentacji, a w szczególności nie wyjaśniono dlaczego nie może ona podważyć zapisów wynikających z ewidencji. W wykonaniu ww. wyroku, SKO wezwaniem z 8 lipca 2022 r. (doręczonym w dniu 25 lipca 2022 r.) wezwało pełnomocnika A.K. do uzupełnienia braków pełnomocnictwa poprzez przedłożenie do akt sprawy dokumentu pełnomocnictwa odpowiadającego przepisom, w szczególności o podanie adresu do doręczeń elektronicznych. W zakreślonym terminie pełnomocnik strony nie uzupełnił braków pełnomocnictwa i nie wskazał adresu do doręczeń elektronicznych. Realizując zalecenia co do dalszego prowadzenia postępowania, Kolegium zawiadomiło strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się w zakresie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie z odwołania od decyzji Burmistrza Andrychowa. Z powyższego prawa skorzystali podatnicy, przedstawiając swoje analizy oraz dokumentację, która - zdaniem podatników - powinna zostać uwzględniona przy ustalaniu wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2018 r. i która ma potwierdzać zaistnienie błędu w zakresie powierzchni stanowiącej przedmiot opodatkowania działki nr [...]. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, Kolegium opisaną na wstępie decyzją z 14 listopada 2022 r. podzieliło w pełni stanowisko organu I instancji w kwestii ustalenia skarżącym łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2018 r. na podstawie danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków. SKO podało, że z akt sprawy - w szczególności z zawiadomienia o zmianach w danych ewidencji gruntów i budynków Nr 299/2018 z 23 maja 2018 r. - wynika, że skarżący są współwłaścicielami działki Nr [...], jednostka rejestrowa [...], obręb [...], o powierzchni 0,4089 ha, sklasyfikowanej w ewidencji gruntów i budynków jako: "Rlllb" (0,3027 ha), "PslV" (0,0036 ha) i "B" (0,1026 ha). Ponadto na działce zlokalizowany jest budynek o funkcji KŚT: mieszkalne (numer ewidencyjny [...], adres: [...]). Wyjaśniło, że przy wymiarze podatków od nieruchomości oraz rolnego organ podatkowy związany jest zawartymi w ewidencji gruntów i budynków informacjami o położeniu, granicach i powierzchni gruntów oraz rodzaju użytków gruntowych i klasach gleboznawczych gruntów. Klasyfikacja geodezyjna wynikająca z danych ewidencji gruntów i budynków, ustalona zgodnie z § 67 i § 68 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków ma kluczowe znaczenie dla zasad opodatkowania gruntów. Na konieczność ustalania charakteru gruntu na potrzeby opodatkowania na podstawie danych wynikających z ewidencji gruntów wskazuje bezpośrednio art. 1a ust. 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (u.p.o.l.), w którym wymienia się tę ewidencję jako dokument rozstrzygający o klasyfikowaniu gruntów. Zgodnie z wyżej powołanym rozporządzeniem w sprawie ewidencji gruntów i budynków użytki gruntowe wykazywane w ewidencji dzielą się m.in. na grunty rolne oraz grunty zabudowane i zurbanizowane. Powyższe rozporządzenie wyróżnia wśród gruntów rolnych - użytki rolne, do których zalicza się m.in. grunty orne, oznaczone symbolem - R, pastwiska trwałe, oznaczone symbolem - Ps, zaś do gruntów zabudowanych i zurbanizowanych zalicza się tereny mieszkaniowe, oznaczone symbolem - B. W konsekwencji stanowiąca przedmiot opodatkowania działka Nr [...] w części o pow. 0,3063 ha stanowi przedmiot opodatkowania podatkiem rolnym, a w części o pow. 0,1026 ha stanowi przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Odnosząc się do zarzutów dotyczących przyjęcia błędnej powierzchni działki wskazano, że stosownie do wyżej powołanego art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (p.g.k.) dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, co do zasady, stanowią podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych. Zawarty w tym przepisie zwrot "wymiar podatku" należy interpretować ten sposób, że przy ustalaniu zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości winny zostać uwzględnione zarówno elementy przedmiotowe jak i podmiotowe zawarte w ewidencji gruntów i budynków, przy czym informacje dotyczące funkcji (użytkowego przeznaczenia) zarówno gruntu, jak i budynku (lokalu) mają dla organu podatkowego charakter wiążący i nie mogą być przezeń samodzielnie korygowane w ramach postępowania podatkowego, bez zmiany tych wpisów w ewidencji gruntów. Dopóki ewidencja nie zostanie zmieniona w przewidzianym prawem trybie administracyjnym, dane te nie mogą być przez organ podatkowy w toku postępowania podatkowego samodzielnie korygowane, kwestionowane czy weryfikowane. Zatem przy ustalaniu wymiaru podatku rolnego oraz podatku od nieruchomości organ podatkowy winien opierać się na danych wynikających z ewidencji gruntów i budynków, a z tych danych wynika, że działka Nr [...]położona w A. ma powierzchnię 0,4089 ha i powierzchnia ta w ewidencji nie została zmieniona do dnia wydania niniejszej decyzji. Taka powierzchnia jest przy tym zgodna z powierzchnią działki ujawnioną w treści księgi wieczystej Nr [...] oraz w akcie własności ziemi z dnia 28 lutego 1976 r. Nr [...] stwierdzającym nabycie własności nieruchomości, a ponadto jest zgodna z powierzchnią wskazaną w treści aktu notarialnego [...] z dnia 14 lutego 1997 r. dotyczącego umowy darowizny. Skoro zapis w ewidencji gruntów stanowi dowód z dokumentu urzędowego, przeciwdowodem w sprawie pozwalającym organom podatkowym ustalić wymiar podatku na podstawie innych danych niż wynikające z ewidencji gruntów i budynków powinien być również dokument. Nie można podważać prawidłowości zapisów w ewidencji gruntów i budynków i ustalać powierzchni nieruchomości w oparciu o archiwalne dokumenty i samodzielne obliczenia wykonane przez podatników. Tym samym, w ocenie Kolegium, nie jest wystarczające do podważenia zapisów w ewidencji gruntów i budynków, wykazywanie przez podatników na podstawie archiwalnych dokumentów dotyczących innych nieruchomości i własnych obliczeń, że aktualne wpisy w zakresie powierzchni działki Nr [...] są błędne. Odnosząc się do ustalonego w decyzji podatku rolnego wskazano, że zgodnie z przepisem art. 4 ust. 1 ustawy o podatku rolnym, (u.p.r.) podstawę opodatkowania podatkiem rolnym stanowi dla gruntów gospodarstw rolnych - liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego (pkt 1), natomiast dla pozostałych gruntów - liczba hektarów wynikająca z ewidencji gruntów i budynków (pkt 2). Skarżący są współwłaścicielami gruntów, które nie stanowią gospodarstwa rolnego, dlatego też podstawą do ustalenia wysokości należnego podatku rolnego jest równowartość 5q żyta. W związku z powyższym podatek wynosi 80,00 zł (5 q x 52,49 zł x 0,3063 ha = 80,38 zł). Odnosząc się natomiast do wysokości podatku od nieruchomości, wskazano, że podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości dla gruntów stanowi powierzchnia, a dla budynków lub ich części - powierzchnia użytkowa (art. 4 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych). Powierzchnię pomieszczeń lub ich części oraz część kondygnacji o wysokości w świetle od 1,40 m do 2,20 m zalicza się do powierzchni użytkowej budynku w 50%, a jeżeli wysokość jest mniejsza niż 1,40 m, powierzchnię tę pomija się (art. 4 ust. 2 ustawy). Zgodnie z przedłożonymi przez podatników informacjami podatkowymi, podatkowi od nieruchomości podlega budynek mieszkalny o powierzchni użytkowej 60 m2 (wysokość w świetle powyżej 2,20 m). Piwnica w budynku mieszkalnym o powierzchni użytkowej 24 m2 (wysokość w świetle od 1,40 m do 2,20 m) jest zwolniona od podatku od nieruchomości na podstawie § 1 pkt 1 uchwały Nr LIV-419-10 Rady Miejskiej w Andrychowie z dnia 28 października 2010 r. w sprawie zwolnień z podatku od nieruchomości, podatku rolnego i leśnego na terenie Gminy Andrychów. Zgodnie z § 1 ust. 1 lit. a uchwały NrXVI-151-15 Rady Miejskiej w Andrychowie z dnia 26 listopada 2015 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości na terenie Gminy Andrychów, roczna stawka podatku od nieruchomości od 1 m2 powierzchni użytkowej budynków mieszkalnych lub ich części od wynosi 0,54 zł. Tak więc podatek od nieruchomości od budynku mieszkalnego posadowionego na działce Nr [...] wynosi 32,40 zł (60 m2 x 0,54 zł = 32,40 zł). Ponadto w myśl § 1 ust. 3 lit. c uchwały w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości na terenie Gminy Andrychów stawka podatku od gruntów pozostałych wynosi 0,13 zł od 1 m2 powierzchni. W konsekwencji podatek od nieruchomości od części działki Nr [...] oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako tereny mieszkaniowe wynosi 133,38 zł (1 026,00 m2 x 0,13 zł = 133,38 zł). Tak więc podatek od nieruchomości w sprawie wynosi 166,00 zł (32,40 zł + 133,38 zł = 165,78 zł). Uwzględniając powyższe Kolegium stwierdza, że organ I instancji prawidłowo ustalił kwotę łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2018. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący wyrazili sprzeciw wobec zapadłego rozstrzygnięcia, podtrzymując swoje stanowisko o niezgodności danych dot. powierzchni nieruchomości ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, w pełni podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. W dniu 13 maja 2022 r. WSA w Krakowie wydał wyrok oddalający skargą w sprawie ze skargi A.K. na decyzją Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z 6 lipca 2021 r., nr IG-II.7221.72.2021.UK w przedmiocie odmowy aktualizacji bazy danych ewidencji gruntów i budynków. Sąd uznał, że organ trafnie przyjął, że nie można dokonać aktualizacji w oparciu o załączoną przez skarżącą dokumentacją - akt notarialny nr [...] z 4.10.1957 r., dekret przyznania spadku [...] z 11.03.1937r. oraz odpis [...] - gdyż dokumentacja ta nie jest dokumentacja geodezyjną, a na dodatek ma charakter archiwalny w stosunku do założonej w 1971 r. ewidencji gruntów i budynków dla powiatu wadowickiego. Także podstawą zmian nie mogły być decyzje w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości, czy prywatne zapiski i obliczenia stron postępowania oraz notatka urzędowa sporządzona przez pracownika administracji. Skarżąca wskazuje jedynie na błędy rachunkowe. Ewentualnie można więc było dokonać zmian w ewidencji gruntów i budynków, z uwagi na istnienie w niej błędnych informacji. Podkreślono jednak, iż aktualizacja ewidencji poprzez usunięcie błędu może dotyczyć tylko i wyłącznie błędów oczywistych, czyli takich, które można dostrzec z łatwością, a więc bez konieczności prowadzenia postępowania wyjaśniającego. Organ ewidencyjny nie jest bowiem władny uwzględnić wniosku podmiotu ewidencyjnego, jeżeli żądanie wprowadzenia zmian dotyczy powierzchni działki. Taka powierzchnia wynika bowiem z przebiegu granicy działki ewidencyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana jest pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Oznacza to, że kontrola ta sprowadza się do badania, czy organ administracji wydając zaskarżony akt nie naruszył prawa. W wyniku takiej kontroli decyzja lub postanowienie mogą zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności naruszających prawo i przez to mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. - Dz. U. z 2023r., poz. 1634, zwanej dalej: "p.p.s.a.") lub też wystąpiło naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia jej nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Stosownie zaś do treści art. 134 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Na wstępie zauważenia wymaga, że SKO zastosowało się do wiążących je wskazań WSA zawartych w wyroku z 27 października 2021 r., I SA/Kr 947/21, czym uczyniło zadość przepisowi art. 153 p.p.s.a. Prawidłowo wyznaczyło bowi9em termin do wypowiedzenia się w przedmiocie zgromadzonego materiału dowodowego. Ponadto wyjaśniono kwestie umocowania pełnomocnika. Ponadto w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji wyjaśniono dlaczego oparto się na danych zawartych w ewidencji gruntów, podkreślając, że znajdują one potwierdzenia w innych rejestrach, w tym w treści księgi wieczystej. Stwierdzając powyższe, Sąd przechodzi do meritum sprawy. Skarga okazała się nieuzasadniona z następujących powodów. Spornym zagadnieniem występującym na tle niniejszej sprawy, był zakres związania zapisami w ewidencji gruntów i budynków w prawidłowym ustaleniu łącznego zobowiązania pieniężnego. Zdaniem Skarżącej, przedstawione przez nią dokumenty: akt notarialny nr [...] z 4.10.1957 r., dekret przyznania spadku [...] z 11.03.1937r. oraz odpis [...], decyzje w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości, prywatne zapiski i obliczenia oraz notatka urzędowa sporządzona przez pracownika administracji, wprost wskazują że w zapisach ewidencyjnych dotyczących przedmiotu opodatkowania, występują oczywiste błędy i z tego powodu organy podatkowe powinny odstąpić od danych ewidencyjnych. Przypomnienia w związku z tym wymaga, że stosownie do art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2020 r. poz. 2052 ze zm. - dalej: p.g.k.), dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, co do zasady, stanowią podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych. Zawarty w tym przepisie zwrot "wymiar podatku" należy interpretować jako ustalenie (określenie) zobowiązania podatkowego, z uwzględnieniem elementów przedmiotowych jak i podmiotowych zawartych w ewidencji gruntów i budynków (por. wyroki NSA z: 17 grudnia 2010 r., sygn. akt II FSK 1489/09; 15 lutego 2017 r., sygn. akt II FSK 4051/14 - powoływane orzeczenia dostępne są na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie przyjmowany jest pogląd, w świetle którego, organ podatkowy nie może samodzielnie dokonywać klasyfikacji funkcji nieruchomości, lecz powinien odwołać się do odpowiednich zapisów ewidencji gruntów i budynków (por. m. in. uchwałę składu siedmiu sędziów NSA z 27 kwietnia 2009 r., sygn. akt II FPS 1/09). Oznacza to, że co do zasady o sposobie kwalifikacji gruntu (budynku) dla celów podatkowych w podatku od nieruchomości, nie tyle decyduje sposób rzeczywistego wykorzystania nieruchomości, a jej funkcje (przeznaczenie) ujawnione w ewidencji gruntów i budynków. W konsekwencji organ podatkowy nie może samodzielnie dokonywać klasyfikacji funkcji nieruchomości, lecz powinien odwołać się do odpowiednich zapisów ewidencji gruntów i budynków. Z kolei zawarte w tej ewidencji dane można podzielić na dwie kategorie. Pierwszą z nich tworzą dane bezwzględnie wiążące organ podatkowy (ich zmiana może mieć miejsce tylko w stosownym trybie administracyjnym, a organy podatkowe nie mają możliwości ich samodzielnego korygowania). Do kategorii tej zaliczyć można dane ewidencyjne dotyczące przeznaczenia, funkcji, obszaru i granic działek gruntu, a także rodzaju zabudowy i powierzchni użytkowej położonych na tych gruntach budynków. Drugą kategorię stanowią dane o względnej mocy wiążącej, tj. takie, których zgodność z rzeczywistym stanem prawnym lub faktycznym może być w pewnych - niejako wyjątkowych - sytuacjach przy wymiarze podatku weryfikowana, przy zastosowaniu dopuszczalnych instrumentów proceduralnych. Może to mieć miejsce m.in. w sytuacji, gdy dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków pozostają w sprzeczności z danymi zamieszczonymi w innych rejestrach publicznych, których pierwszeństwo (przed danymi ewidencyjnymi) wynika z regulujących ich prowadzenie bezwzględnie obowiązujących przepisów, lub też w przypadku, gdy posłużenie się wyłącznie danymi ewidencyjnymi musiałoby się wiązać z pominięciem przepisów zawartych w ustawie podatkowej, mających wpływ na wymiar podatku (np. możliwe do zastosowania symbole ewidencyjne nie przewidują oznaczenia dla pewnych przedmiotów opodatkowania, wymienionych wprost w ustawie podatkowej) - por. wyrok NSA z 15 lipca 2014r., sygn. akt II FSK 2565/12. W takiej sytuacji organ podatkowy zobligowany jest do pominięcia informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, sprzecznych z prawnie wiążącymi danymi innego rejestru publicznego lub tych danych ewidencyjnych, które wykluczają zastosowanie regulacji zawartych w ustawie podatkowej, mających znaczenie dla wymiaru podatku {por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 18 listopada 2013 r., sygn. akt II FPS 2/13; wyrok NSA z 1 sierpnia 2014 r., sygn. akt II FSK 1930/12; zob. również S. Bogucki, K. Winiarski, Zakres związania danymi z ewidencji gruntów i budynków w sprawach wymiaru podatków lokalnych, "Przegląd Podatków Lokalnych i Finansów Samorządowych" 2015, nr 2, s. 11-19). Skoro jednak wypis z ewidencji gruntów i budynków stanowi dowód z dokumentu urzędowego, przeciwdowodem pozwalającym organom podatkowym ustalić wymiar podatku w oparciu o dane inne niż wynikające z tej ewidencji, powinien być również dokument (por. wyrok NSA z 19 grudnia 2018r., sygn. akt II FSK 3635/16 oraz B. Pahl, glosa do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 czerwca 2014 r., sygn. akt II FSK 1581/12, LEX/EI). Ewidencja gruntów i budynków stanowi zatem rejestr publiczny wiążący co do zasady organy podatkowe - oprócz wyjątkowych sytuacji, których przykłady powyżej przytoczono - a także sądy w zakresie danych w niej formalnie ujawnionych, m.in. przy wymiarze podatków i świadczeń. Natomiast przeprowadzenie przeciwdowodu (zgodnie z art. 194 § 3 o.p.) jest dopuszczalne jedynie wyjątkowo. Tymczasem oferowane przez skarżących materiały, w oparciu o które skarżący żądają wyliczenia podatku, a to: akt notarialny nr [...] z 4.10.1957 r., dekret przyznania spadku [...] z 11.03.1937r. oraz odpis [...] , decyzje w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości, prywatne zapiski i obliczenia oraz notatka urzędowa sporządzona przez pracownika administracji, nie mogą skutecznie podważyć dokumentu urzędowego jakim jest wypis z ewidencji gruntów i budynków. Zaznaczenia wymaga, że skarżący podjęli próbę aktualizacji danych zawartych w ewidencji dotyczących ich nieruchomości. Jednakże WSA w Krakwie wyrokiem z 13 maja 2022 r., II SA/Kr 1293/21, oddalił skargę w tym zakresie, przyznając rację organowi geodezyjnemu, że zaoferowane przez skarżącą przeciwdowody nie mogą być podstawą zmiany danych, bowiem nie stanowią dokumentów urzędowych. W konsekwencji przy ustalaniu wymiaru podatku rolnego oraz podatku od nieruchomości organ podatkowy zobowiązany był opierać się na danych wynikających z ewidencji gruntów i budynków, a z tych danych wynika, że działka Nr [...] położona w A. na powierzchnię zgodną z powierzchnią działki ujawnioną w treści księgi wieczystej Nr [...] , akcie własności ziemi z 28 lutego 1976., nr [...] oraz akcie notarialnym [...] z 14 lutego 1997 r., jak również dane te nie zostały dotychczas zmienione. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności należy uznać, że organ prawidłowo uzasadnił swoje rozstrzygnięcie i w sposób wystarczający odniósł się do przedstawianej przez Skarżącą argumentacji i przedłożonej na jej poparcie dokumentacji. W tym stanie sprawy, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. ----------------------- Sygn. akt I SA/Kr 101/23 2