I SAB/Wr 168/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Kieres po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi I. H. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić Skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. UZASADNIENIE W dniu 4.03.2024 r. doręczono Skarżącej (I. H.) wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL Skarżącej oraz uiszczenia wpisu od skargi. Skarżąca uiściła wpis od skargi, natomiast nie uzupełniła braku formalnego skargi przez podanie numeru PESEL. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) w zw. z art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) – dalej jako: p.p.s.a. skarga powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz jej przedstawiciela ustawowego. Zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 lipca 2023 r., o sygn. akt II GPS 3/22 niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy, bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. Odpis zarządzenia wzywającego do uzupełnienia braku formalnego skargi doręczono Skarżącej 4 marca 2024 r. Wyznaczony siedmiodniowy termin na uzupełnienie upływał z końcem 11 marca 2024 r. i upłynął bezskutecznie - brak nie został uzupełniony we wskazanym terminie. W tym stanie rzeczy, skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono jak w pkt I sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi, w kwocie 100 zł, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w pkt II sentencji.