I OZ 574/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 października 2023 r., sygn. akt IV SA/Wr 635/23 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji w sprawie ze skargi M.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia [...] lipca 2023 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia z odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Pismem z 5 sierpnia 2023 r. M.S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z [...] lipca 2023 r. w przedmiocie odmowy zwolnienia z odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej. W treści skargi strona wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji. Wniosek nie zawierał uzasadnienia. Postanowieniem z 16 października 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że skarżąca nie wykazała konieczność przyznania jej ochrony tymczasowej. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, skarżąca wywiodła zażalenie, w którym domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi pierwszej instancji celem ponownego rozpoznania wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Analiza tego przepisu wskazuje, że wolą ustawodawcy za wykonalne należy uznać także decyzje zaskarżalne do sądu administracyjnego niezależnie od możliwości przypisania im waloru prawomocności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 ppsa po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Analiza powyższych przepisów wskazuje, że obowiązek wykazania zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji spoczywa na wnioskodawcy. Nie wystarcza przy tym samo powołanie się na treść obowiązujących przepisów, a uzasadnienie wniosku powinno wskazywać konkretne okoliczności rozpoznawanej sprawy świadczące o spełnieniu przesłanek przyznania ochrony tymczasowej (zob. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 lutego 2022 r., sygn. akt I OZ 28/22). W rozpoznawanej sprawie skarżąca, składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w zakresie ustawowych przesłanek przyznania ochrony tymczasowej, nie przedstawiła jakiejkolwiek argumentacji przemawiającej za uwzględnieniem jej żądania. Dopiero na etapie składania zażalenia doprecyzowała, że odmowa zwolnienia jej z opłaty za pobyt ojca w domu pomocy społecznej spowoduje szkodę w budżecie rodziny uniemożliwiającą utrzymanie dotychczasowej stopy życiowej. Zauważyć jednakże w tym miejscu należy, że zadaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie jest ponowna ocena wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzupełnionego ewentualnie o dodatkowe okoliczności podniesione w zażaleniu, lecz kontrola postanowienia wydanego przez Sąd pierwszej instancji. Ocenie zatem podlega prawidłowość rozpoznania pierwotnego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji przez Sąd pierwszej instancji. Mając powyższe na uwadze, należy odnotować, że złożony przez skarżącą w ramach skargi wniosek nie zawierał uzasadnienia i nie przywoływał okoliczności, które dawałyby podstawę do stwierdzenia, że w sprawie zostały spełnione przesłanki przyznania ochrony tymczasowej wskazane w art. 61 § 3 ppsa. Na marginesie powyższych rozważań stwierdzić należy, że również okoliczności przytoczone przez skarżącą nie dają podstawy do udzielenia takiej ochrony. Skarżąca swoje wywody ograniczyła bowiem do wyrażenia przekonania o ujemnym wpływie opłat za pobyt ojca w domu pomocy społecznej na budżet rodziny. Wywodów tych nie poparła żadnymi dokumentami, z których mogłoby wynikać, że spełniona została przesłanka wystąpienia znacznej szkody. Zauważyć przy tym należy, że skarżąca może złożyć ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wykazując okoliczności bądź też załączając dokumenty umożliwiające Sądowi pierwszej instancji ponowne rozważenie możliwości wstrzymania wykonania decyzji, zgodnie z dyspozycją art. 61 § 4 ppsa dającą podstawę do zmiany lub uchylenia postanowienie w przedmiocie (odmowy) wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w przypadku zmiany okoliczności. Skoro zatem skarżąca nie wykazała spełnienia którejkolwiek z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 ppsa, to w rozpoznawanej sprawie brak było podstaw do uchylenia prawidłowego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, orzekł jak w postanowieniu.