VI SA/Wa 646/14

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Romanowski po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością P [...] Spółka Komandytowo-Akcyjna z siedzibą w W. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi P. [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością P. [...] Spółka Komandytowo-Akcyjna z siedzibą w W. na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za używanie niezarejestrowanych odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych p o s t a n a w i a: przywrócić termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. UZASADNIENIE Wyrokiem z 17 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę P. [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością P. [...] Spółka Komandytowo-Akcyjna z siedzibą w W. na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za używanie niezarejestrowanych odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych. W dniu 27 listopada 2014 r. pełnomocnik skarżącej spółki nadała w urzędzie pocztowym wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Jednocześnie wniosła o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik strony skarżącej powołała się na niespodziewanie zły stan zdrowia, który miał miejsce 24 listopada 2014 r., a zatem w ostatnim dniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia. W tym dniu o godz. 5 rano pełnomocnik była hospitalizowana, a szpital opuściła w godzinach wieczornych. Do wniosku przedłożyła kartę informacyjną z leczenia szpitalnego w G. [...] w P. potwierdzającą jej hospitalizację w dniu 24 listopada 2014 r. Jednocześnie pełnomocnik strony skarżącej wskazała, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia nie został złożony niezwłocznie po ogłoszeniu wyroku, gdyż wolą strony było przeprowadzenie dokładnej analizy przedstawionych przez Sąd ustnych motywów rozstrzygnięcia przed podjęciem decyzji co do zasadności jego zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. (dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W ocenie Sądu pełnomocnik strony skarżącej uprawdopodobniła okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, który to termin upłynął 24 listopada 2014 r. W orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że wniosek o przywrócenie terminu będzie skuteczny, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jako jedną z niezawinionych przyczyn uchybienia terminu wymienia się między innymi nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. postanowienie NSA z dnia 22 listopada 2013 r., sygn. akt II FZ 988/13, Lex nr 1394970). Taka właśnie sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, ponieważ – jak wynika z załączonej do wniosku dokumentacji medycznej – pełnomocnik skarżącej była hospitalizowana w dniu 24 listopada 2014 r. i nie miała możliwości ustanowienia substytuta czy też wyręczenia się inną osobą. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.p.s.a. orzekł jak sentencji postanowienia.