Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

II SA/Wa 396/24

Sądy administracyjne2024-05-10
Sygnatura
II SA/Wa 396/24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2024-05-10
Rodzaj
Postanowienie WSA w Warszawie

Sędziowie

Ewa Radziszewska-Krupa

Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA w Warszawie Ewa Radziszewska-Krupa po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2024r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. I. na działania Powiatowego Urzędu Pracy w [...] postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE K. I. (zwany dalej "Skarżącym") wniósł pismem z 4 lutego 2024r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na działanie Powiatowego Urzędu Pracy w L. (zwany dalej "PUP") za niedopełnienie obowiązków służbowych. W uzasadnieniu wskazał, że z końcem września 2023r. dokonał rejestracji w PUP jako osoba bezrobotna, a status osoby bezrobotnej uzyskał 3 października 2023r. Zależało mu jednak na szybkim podjęciu nowego zatrudnienia oraz na możliwości otrzymania wsparcia w postaci "Bonu na zasiedlenie". Pani N. P., która prowadziła sprawę Skarżącego usiłowała odwieść Go od tej decyzji, twierdząc, że nie wiadomo czy zostanie zakwalifikowany i że są osoby, które mają pierwszeństwo w przyznawaniu bonów. Skarżący odczuwał z tego powodu pewien dyskomfort, ale spróbował. Po długim oczekiwaniu znalazł pracę. W dniu 8 grudnia 2023r. wspólnie z przyszłym pracodawcą ustalił, że rozpocznie pracę [...] stycznia 2024r., argumentując to możliwością skorzystania z "Bonu na zasiedlenie". Skarżący 8 grudnia 2023r. skontaktował się z PUP, informując urząd, że znalazł pracodawcę i ustalił z nim szczegóły zatrudnienia. Jednocześnie zapytał PUP, czy może złożyć wniosek w formie elektronicznej, dotyczący otrzymania wsparcia w postaci "Bonu na zasiedlenie". Otrzymał odpowiedź twierdzącą i złożył wniosek za pośrednictwem portalu praca.gov.pl. Z informacji podczas jednej z wizyt Skarżący otrzymał informację, że wnioski są rozpatrywane w ciągu 2 tygodni, więc było dużo czasu by środki trafiły do Skarżącego na kilka dni przed podjęciem zatrudnienia. Skarżący 19 grudnia 2023r. skontaktował się telefonicznie z urzędem i otrzymał informację, że proszę oczekiwać na pismo od naszego pracownika. Skarżący 21 grudnia 2023r. otrzymał odpowiedź z PUP, że jego wniosek o przyznanie "Bonu na zasiedlenie" pozostał bez rozpoznania, bo nie został opatrzony podpisem kwalifikowanym – tylko odręcznie. Natychmiast Skarżący skontaktował się z POP, uzyskując informację, że mnie ma możliwości korekty. Skarżący otrzymał od N. P. informację, że może poczekać do nowego naboru i złożyć wniosek ponownie. Niestety Skarżący nie mógł sobie na to pozwolić. Skarżący wskazał, że z każdą odpowiedzią na stawiane pytania odczuwał, że niewygodna jest chęć uzyskania przez Niego pomocy. Skarżący z regulaminu dowiedział się, że powinien zostać poinformowany przez Dyrektora PUP o błędnym złożeniu wniosku, ale takiej informacji nie otrzymał. Skarżący oprócz odwołania do PUP złożył też skargę do Wojewody, gdyż cała sytuacja była spowodowana ewidentnym niewywiązywanie się z obowiązków służbowych przez pracowników PUP. Skarżący wyjaśnił, że miał zamiar nawet "odpuścić sobie" dalsze kroki do czasu kiedy podczas ostatniej rozmowy w przedostatnim tygodniu stycznia Dyrektor PUP poruszył kwestię bonu i podał, że wniosek nie został rozpatrzony z winy pracownika. Jakby tego było mało 2 lutego 2024r. Skarżący otrzymał wiadomość sms z PUP, że nie odnotowano obowiązkowej wizyty w PUP. Skarżący w związku z tym stwierdził, że nie może ponosić odpowiedzialności za błędy w wykonywaniu obowiązków. Wyjaśnił też, że 29 stycznia 2024r. otrzymał odpowiedź od Wojewody [...], który uznał skargę za zasadną i wyjaśnił, że prawidłowym organem w przypadku Skarżącego jest Sąd. Skarżący w związku z tym poprosił Sąd o podjęcie działań w celu zmiany stanowiska PUP, wnosząc o wypłatę przez PUP kwoty, o którą wnioskował z "Bonu na zasiedlenie" – 14.000 zł i zapłatę odszkodowania w wysokości 5.000 zł za poniesione przez Skarżącego straty moralne z tytułu niewywiązywania się z obowiązków służbowych. POP w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023r., poz. 1634, ze zm., zwana dalej "P.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne, zgodnie z art. 3 § 3 P.p.s.a., orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). Warto zauważyć, że jakkolwiek Wojewoda [...] w piśmie z 18 stycznia 2024r. poinformował, że Skarżącemu przysługuje skarga do Sądu administracyjnego na "pozostawienie wniosku bez rozpoznania", tym niemniej Skarżący zdecydował się na złożenie skargi "na działanie urzędu". Wskazuje na to zarówno treść skargi, jak i jej uzasadnienie. Skoro Skarżący przedmiotem skargi do Sądu uczynił działania PUP w kontekście niedopełnienia obowiązków służbowych, wiążących się z nieprzyznaniem bonu na zasiedlenie, a analiza argumentacji podniesionej w skardze wskazuje, że jest to skarga w trybie wnioskowo-skargowym, uregulowanym w Dziale VIII ustawy z 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024r., poz. 572, dalej: "k.p.a."), to należało przyjąć, że skarga ta była niedopuszczalna. Należy podkreślić, że do właściwości Sądu administracyjnego nie należy ocena sposobu działania organu, jak i jego pracowników, gdyż jest to wewnętrzna sprawa tychże organów. Sprawy skargowe, o których mowa w Dziale VIII k.p.a. rządzą się swoistymi regułami. W postępowaniu tym nie zapadają decyzje ani postanowienia oraz inne akty, a ma ono na celu ustalenie prawidłowości i terminowości działania organów administracyjnych i ich pracowników oraz zbadanie potrzeby podjęcia określonych czynności. W orzecznictwie prezentowany jest niekwestionowany pogląd, że postępowanie to nie kończy się władczym aktem podlegającym ocenie Sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 lutego 2005r. sygn. akt OSK 1110/04, LEX nr 171200, postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z: 7 grudnia 2004r. sygn. akt II SAB/Wa 193/04, LEX nr 165916; 7 grudnia 2006r. sygn. I SA/Wa 1785/06, LEX nr 320599). Sprawy te nie zostały poddane kontroli sądów administracyjnych, jako że żadna z procedur nie przewiduje dopuszczalności zaskarżenia działań realizowanych w ramach tego postępowania. Skoro skarga Skarżącego z 4 lutego 2024r. stanowi skargę w rozumieniu Działu VIII k.p.a., to nie podlega kontroli Sądu administracyjnego, gdyż nie mieści się w katalogu czynności i aktów zawartych w art. 3 § 2 P.p.s.a. Wniesienie skargi w sprawie niepodlegającej kognicji Sądu administracyjnego, wskazuje na potrzebę jej odrzucenia, stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.