Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

III FZ 516/23

Sądy administracyjne2023-11-23
Sygnatura
III FZ 516/23
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2023-11-23
Rodzaj
Postanowienie NSA

Sędziowie

Sławomir Presnarowicz

Rozstrzygnięcie

Oddalono zażalenie

Treść orzeczenia

SENTENCJA Dnia 23 listopada 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M.S. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 maja 2023 r., sygn. akt I SPP/Wr 14/22 w przedmiocie przywrócenia terminu w sprawie ze skargi M.S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 11 lutego 2021 r., nr 0201-IEE1.711.15.2021.2.RO w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem z 15 maja 2023 r., sygn. akt I SPP/Wr 14/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (dalej: "WSA") pozostawił wniosek M.S. (dalej: Skarżący) o przywrócenie terminu bez rozpoznania. W uzasadnieniu zarządzenia, WSA wskazał, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 21 grudnia 2022 r. wezwano Skarżącego do sprecyzowania wniosku o przywrócenie terminu z 26 lipca 2022 r., poprzez precyzyjne wskazanie czego dotyczy wniosek, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 23 stycznia 2023 r. Zatem termin na wykonanie wezwania Sądu w przedmiocie uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu, upływał z dniem 30 stycznia 2023 r. i upłynął bezskutecznie, ponieważ z akt sprawy wynika, iż zarządzenie nie zostało wykonane przez Stronę. W opisanych okolicznościach WSA, działając na podstawie art. art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 259; dalej: "p.p.s.a."), zarządził pozostawienie wniosku Skarżącego o przywrócenie terminu bez rozpoznania. Na powyższe zarządzenie Skarżący wniósł zażalenie. Zaskarżonemu zarządzeniu zarzucił m.in. przewlekłe prowadzenie postępowania; naruszenie przepisów prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie przepisów; nieuwzględnienie informacji i dowodów, o których organ wie z urzędu, a mają wpływ na wynik sprawy; naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na zebraniu, rozpatrzeniu oraz dokonaniu przez ten organ oceny materiału dowodowego wbrew regułom wynikającym z art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 775, dalej: "k.p.a.") lub analogicznym przepisom ordynacji podatkowej, uniemożliwienie czynnego udziału w każdym stadium postępowania. Skarżący zarzucił również naruszenie szeregu przepisów Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, k.p.a., ordynacji podatkowej, a także ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 49 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (§ 1). Zgodnie z art. 49 § 2 p.p.s.a. jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawka pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie Skarżący został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braku wniosku z dnia 26 lipca 2022 r. Wezwanie zawierało zgodne z prawem pouczenie o skutkach prawnych niewykonania powyższego obowiązku. W wyznaczonym terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, nie został on jednak spełniony, wobec czego trafnie WSA przyjął, że powyższy wniosek nie mógł otrzymać prawidłowego biegu. Z przytoczonych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.