II SA/Go 336/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: zmienić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 13 lipca 2023 r., sygn. akt II SA/Go 336/23 w ten sposób, że postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE R. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2023 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. Do skargi strona dołączyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniając go tym, że skarżący wykonuje zawód kierowcy na podstawie aktualnych orzeczeń o braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami ważnych do dnia [...] lutego 2026 r. oraz świadectwa kwalifikacji zawodowej nr [...]. Ponadto strona podniosła, iż zatrzymanie prawa jazdy skutkować będzie utratą jedynego źródła dochodu. Do wniosku skarżący nie dołączył żadnych dokumentów na poparcie swojego stanowiska. Postanowieniem z dnia 13 lipca 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. (II SA/Go 336/23) odmówił skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na brak uprawdopodobnienia przesłanek uzasadniających uwzględnienie wniosku. Skarżący nie zgodził się z argumentacją Sądu i wniósł zażalenie na ww. postanowienie. Postanowieniem z dnia 10 października 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny (II GZ 367/23), przychylił się do stanowiska WSA w Gorzowie Wlkp., i oddalił zażalenie skarżącego. Pismem z dnia [...] listopada 2023 r. skarżący ponowił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem skarżącego wykonanie tej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia i negatywne skutki dla jego rodziny. Wykonanie decyzji wiąże się bowiem z utratą przez niego pracy i tym samym wynagrodzenia. Skarżący ma pod opieką chorego ojca i córkę, którzy wymagają opieki oraz transportu do placówek medycznych. We wniosku szeroko omówiono sytuację zdrowotną ojca i córki skarżącego oraz sytuacje życiową i finansową rodziny. Twierdzenia te poparte zostały stosowną dokumentacją. Jednocześnie na dowód tego, że wstrzymanie zaskarżonej decyzji nie spowoduje zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym, skarżący załączył orzeczenia o braku przeciwskazań do kierowania pojazdami oraz świadectwo kwalifikacji zawodowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlega uwzględnieniu. Przedmiotem rozpoznania jest kolejny wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji złożony po wydanym przez Naczelny Sąd Administracyjny ww. postanowieniu z dnia 10 października 2023 r. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz.1634) – dalej "p.p.s.a." – sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania decyzji jest rodzajem tymczasowej ochrony prawnej udzielanej stronie przez sąd do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy, jeżeli wystąpią szczególne ku temu, wskazane wyżej okoliczności. Konieczne jest spełnienie przynajmniej jednej ze wskazanych przesłanek (tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków). Wymogiem wstrzymania wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie, że zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu sądu. Ciężar wykazania lub chociaż uprawdopodobnienia tych przesłanek spoczywa na wnioskodawcy. Niedopełnienie tego obowiązku przez wnioskodawcę uniemożliwia poczynienie stosownych ustaleń w zakresie podstawy faktycznej rozstrzygnięcia. Sąd musi mieć wiedzę o okolicznościach przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji jak również możliwość zweryfikowania tej wiedzy, zaś wykazanie przemawiających za tym argumentów obciąża stronę (postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2014 r., II GZ 41/13, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Warunkiem dokonania zmiany jest stwierdzenie zmiany okoliczności uzasadniających uprzednie rozstrzygnięcie, zaistnienie którejś z przesłanek uzasadniających wstrzymanie lub też jej odpadnięcie. Bez takiej zmiany okoliczności, tryb zmiany postanowienia nie może zostać zastosowany. Podstawą do zmiany nie jest natomiast kwestionowanie stanowiska zajętego przez sąd; wniosek strony o zmianę postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie może być traktowany jak środek zaskarżenia takiego postanowienia. W ocenie Sądu przedstawiona przez stronę skarżącą argumentacja daje podstawy do zmiany postanowienia WSA w Gorzowie Wlkp. z 13 lipca 2023 r. Skarżący uprawdopodobnił, że w stosunku do niego zachodzą przesłanki wynikające z art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że skarżący w uzasadnieniu pisma z [...] listopada 2023 r. szczegółowo wyjaśnił okoliczności dotyczące jego stanu majątkowego i osobistego oraz odniósł je do ryzyka wystąpienia szkody związanej z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Do wniosku załączył natomiast dokumenty, uprzednio nie przedłożone, które uzasadniały jego twierdzenia. Dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd wziął pod uwagę m.in. stan zdrowia córki skarżącego oraz jego ojca. Utrata zatrudnienia oraz obciążenia finansowe spoczywające na skarżącym spowodują znaczną utratę środków do życia, co z kolei ma wpływ na m.in. poziom leczenia, którego wymagają osoby znajdujące się pod opieką skarżącego. W konsekwencji, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.