III SA/Łd 898/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 30 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego postanowił : 1. stwierdzić swą niewłaściwość do rozpoznania skargi; 2. przekazać skargę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie jako właściwemu miejscowo. UZASADNIENIE P.K.wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...]wydaną w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego. W dniu 9 października 2012 r. skarga wraz z aktami administracyjnymi została przesłana do Sądu Administracyjnego w Łodzi. Pismem procesowym z dna 18 października 2012 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego poinformował, że skarga P. K. została omyłkowo przesłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zamiast do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. W związku z powyższym organ administracji wniósł o jej przekazanie na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. do sądu właściwego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012.270) – dalej p.p.s.a., sąd który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zarówno z treści wniesionej skargi z dnia [...] r., jak również z treści pisma procesowego Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r. wynika, że skarga była skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Skierowanie powyższej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi nastąpiło w wyniku pomyłki. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. t.p.