II OZ 730/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tomasz Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 czerwca 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 1268/24 o odmowie wstrzymania wykonania "zaskarżonej czynności" w sprawie ze skargi M. K. na akt Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 18 marca 2024 r., znak: BKS-WZK.1131.17.2024 w przedmiocie odwołania ze stanowiska dyrektora instytucji kultury postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe. UZASADNIENIE M. K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na "czynność" (powinno być "akt") Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 18 marca 2024 r., znak: BKS-WZK.1131.17.2024, w przedmiocie odwołania ze stanowiska dyrektora instytucji kultury. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 czerwca 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 1268/24, po rozpoznaniu wniosku skarżącej, odmówił wstrzymania wykonania "zaskarżonej czynności". Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie i wstrzymanie wykonania zaskarżonej "czynności" oraz o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego według norm prawem przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 1 sierpnia 2024 r., o wskazanej sygn. akt, uwzględnił skargę skarżącej i uchylił zaskarżony akt oraz zasądził od organu na rzecz skarżącej kwotę 697 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, zwana dalej: "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W myśl art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Stosownie do dyspozycji art. 61 § 6 p.p.s.a., wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę (pkt 1); uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (pkt 2). W razie uwzględnienia skargi na akt lub czynność, nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej (art. 152 § 1 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie, przed rozpoznaniem zażalenia na zaskarżone postanowienie z dnia 26 czerwca 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 1268/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 1 sierpnia 2024 r., uwzględnił skargę i uchylił zaskarżony akt. Sąd Wojewódzki nie zawarł w wyroku rozstrzygnięcia, z którego wynikałoby, że pomimo uwzględnienia skargi zaskarżony akt wywołuje skutki prawne. Zaakacentowania wymaga, że istotą ochrony tymczasowej udzielanej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest zabezpieczenie interesów strony skarżącej przez wstrzymanie wykonalności aktu do czasu zakończenia jego kontroli pod względem zgodności z prawem, dokonywanej przez sąd administracyjny. Sąd I instancji uwzględnił skargę i uchylił zaskarżony akt, a zatem zastosowanie miał art. 152 § 1 p.p.s.a. W związku z powyższym wyrokiem zaskarżony akt nie wywołuje skutków prawnych do chwili jego uprawomocnienia się. W tych okolicznościach rozpatrywanie zażalenia na postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest zbędne bowiem skarżąca z mocy art. 152 § 1 p.p.s.a. posiada ochronę tymczasową. Ponadto należy mieć na uwadze dyspozycję art. 61 § 6 pkt 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 152 § 1 i art. 61 § 6 pkt 1 w zw. z art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.