I SAB/Wr 1406/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Horobiowski po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi O. H. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE W dniu 17 listopada 2022 r. Skarżący wniósł skargę we wskazanym w sentencji zakresie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 6 grudnia 2022 r. wezwano Skarżącego do złożenia kopii ponagleń z 18 października 2022 r. i z 3 listopada 2022 r. wraz z dowodami ich wniesienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 7 grudnia 2022 r. Skarżącego wezwano do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100,00 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania doręczono Skarżącemu w dniu 9 grudnia 2022 r. pod adresem wskazanym w skardze (zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki – k. 12 akt sądowych). Z akt sądowych niniejszej sprawy wynika, że Skarżący nie uiścił wpisu od skargi oraz nie przedłożył ponagleń na wezwanie Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Należy wskazać, iż przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny obowiązany jest z urzędu badać, czy wniesienie skargi jest dopuszczalne. Negatywny wynik takiej kontroli skutkuje brakiem możliwości rozstrzygnięcia sporu i wydania w sprawie wyroku. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 259; dalej: p.p.s.a.,) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 53 § 2 p.p.s.a.). Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 k.p.a., to znaczy złożyła stosowne ponaglenie z uzasadnieniem do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie. Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Takie też stanowisko jest konsekwentnie prezentowane w orzecznictwie (por. postanowienie NSA w składzie 7 sędziów z dnia 2 września 2020 r. sygn. akt II OSK 3732/18, postanowienie NSA z dnia 8 lutego 2021 r. sygn. akt I OSK 2754/20, wyrok NSA z dnia 17 listopada 2020 r. sygn. akt II OSK 973/19 – orzeczenia dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: CBOSA). Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. W konsekwencji, jeżeli strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 października 2016 r. sygn. akt I OSK 125/15, CBOSA). Odnosząc się do stanu faktycznego wynikającego z akt niniejszej sprawy sąd stwierdza, że Skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpał warunku, o którym mowa w art. 53 § 2b p.p.s.a. tj. nie wniósł ponaglenia do właściwego organu. Skarżący nie przedłożył również dowodu wniesienia ponaglenia na wezwanie sądu. Wobec powyższego należy wskazać, iż skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna w świetle treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Z kolei po myśli art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli skarga dotknięta jest powyższym brakiem strona wzywana jest do jego uzupełnienia, a nieusunięcie braku w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a). Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 7 grudnia 2022 r. doręczono Skarżącemu w 9 grudnia 2022 r. Zatem termin na wykonanie wezwania Sądu w przedmiocie wpisu sądowego od skargi upłynął z dniem 16 grudnia 2022 r. (piątek). W zakreślonym terminie skarga nie została jednak przez Skarżącego opłacona. W tym stanie rzeczy, skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono jak w sentencji.