III SA/Łd 1177/13

SENTENCJA Dnia 9 grudnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] roku nr[...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie zwolnienia ze służby w Policji postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. k.p. UZASADNIENIE W dniu 8 listopada 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga K. J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie zwolnienia ze służby w Policji. W treści skargi strona sformułowała wniosek przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 listopada 2013 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy przez wypełnienie załączonego formularza PPF i odesłania do Sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Zarządzenie doręczono skarżącemu w dniu 15 listopada 2013 r. W zakreślonym terminie skarżący nie wykonał nałożonego obowiązku, jednakże zauważyć należy, że zgodnie z treścią przepisu art. 239 pkt 1 lit. d p.p.s.a skarżący zwolniony jest z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych z mocy ustawy (sprawy ze stosunków pracy i stosunków służbowych). Natomiast w dniu 29 listopada 2013 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącego, w którym oświadczył, że w związku z przywróceniem do służby cofa skargę. Skarżący powołał się na rozkaz Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] r. nr [...], którym uchylono decyzję w przedmiocie zwolnienia ze służby i umorzono postępowanie w I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie w sprawie należało umorzyć. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 t.j. ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla sądu. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Czynności mające na celu obejście prawa zawierają pozór zgodności z prawem. Ich treść nie zawiera elementów wprost sprzecznych z ustawą, ale skutki, które wywołują i które objęte są zamiarem stron, naruszają zakazy lub nakazy ustawowe. Chodzi tu zatem o wywołanie skutku sprzecznego z prawem poprzez dokonanie samej czynności, a nie poprzez osiągnięcie celu leżącego poza treścią czynności (M. Safjan [w:] Kodeks cywilny. Komentarz, K. Pietrzykowski (red.), Warszawa 1997, t. II, s. 153). Sąd uznaje wycofanie skargi na decyzję administracyjną za niedopuszczalne także wtedy, jeżeli w wyniku takiego wycofania i w konsekwencji umorzenia postępowania pozostawałaby w obrocie prawnym decyzja dotknięta jedną z wad uzasadniających stwierdzenie jej nieważności (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lipca 1987 r., sygn. akt IV SA 337/87, ONSA 1987, nr 2, poz. 57). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w rozpoznawanej sprawie należy uznać, że skarżący w piśmie z dnia 28 listopada 2013 r. skutecznie cofnął skargę, Sąd nie stwierdził bowiem zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do uznania, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi umorzył postępowanie w sprawie w oparciu o art. 161 § 1 punkt 1 w związku z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. k.p.