II SA/Kr 558/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski Sędziowie: WSA Paweł Darmoń (spr.) NSA Anna Szkodzińska Protokolant: starszy sekretarz sądowy Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 sierpnia 2020 r. sprawy ze skargi P. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] marca 2020 r., znak: [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargę. UZASADNIENIE Decyzją z 30 października 2019 r. znak: [...], Starosta Nowosądecki orzekł: < w pkt 1 - o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...], w obr. P. gm. Chełmiec, obj. Kw nr [...] [...] stanowiącej własność W. K. s. K. i L., zam. zam. [...], [...] - poprzez zezwolenie Firma A z siedzibą w T., ul. [...], na założenie i przeprowadzenie inwestycji liniowej polegającej na wybudowaniu gazociągu wysokiego ciśnienia DN 100-300 ST na długości 28,00 m w strefie kontrolowanej 6 m (po 3 m po obu stronach gazociągu od jego osi) o polu jej powierzchni 167 m2, pasie montażowym o polu powierzchni 268 m2, w ramach zadania inwestycyjnego pn.: "Przebudowa gazociągów wysokiego cieśnienia na terenie powiatu gorlickiego i nowosądeckiego - Etap II: Przebudowa gazociągu we DN 300 MOP 5,5 MPa ZZU Cieniawa - SRP Piątkowa wraz z infrastrukturą towarzyszącą L 8,2 km", o przebiegu zakreślonym na załączniku graficznym w skali 1 :500, stanowiącym załącznik do decyzji, na warunkach określonych w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Chełmiec - zatwierdzonym uchwałą Nr XLIV/3 63/2001 Rady Gminy Chełmiec z dnia 20 grudnia 2001 r. z późn. zm.; < w pkt 2 - o tym, iż ograniczenie sposobu korzystania z przedmiotowej nieruchomości polegać będzie na obowiązku jej udostępnienia inwestorowi — Firma A . z siedzibą w T. — na czas realizacji opisanego w pkt 1 ww. decyzji gazociągu oraz na czas wykonywania czynności związanych z jego konserwacją i usuwaniem ewentualnych awarii; < w pkt 3 - o tym, iż zgodnie z rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia 26 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (Dz. U. z 2013 r., poz. 640), określono tzw. strefę kontrolowaną o szerokości 6 m (po 3 m po obu stronach gazociągu od jego osi), w której należy kontrolować wszelkie działania, które mogłyby spowodować uszkodzenie gazociągu lub mieć inny negatywny wpływ na jego użytkowanie i funkcjonowanie - w strefie kontrolowanej nie należy wznosić obiektów budowlanych, urządzać stałych składów i magazynów oraz podejmować działalność mogącej spowodować uszkodzenie gazociągu podczas jego użytkowania. W strefie kontrolowanej nie mogą rosnąć drzewa w odległości mniejszej niż 2,0 m. Wszelkie prace w strefie kontrolowanej mogą być prowadzone tylko po wcześniejszym uzgodnieniu sposobu ich wykonywania z właściwym operatorem sieci gazowej; < w pkt 4 - o zobowiązaniu Firma A . z siedzibą w T. do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po przeprowadzeniu czynności opisanych w pkt 1 ww. decyzji i o zobowiązaniu Firma A z siedzibą w T. do sporządzenia protokołu powykonawczego — w terminie 14 dni od dnia zakończenia prac na nieruchomości - zawierającego opis stanu nieruchomości i dokumentację fotograficzną w dniu jej zajęcia oraz po przeprowadzeniu na niej pracach, pozwalającej na ustalenie stanu faktycznego na gruncie przed i po wykonaniu prac związanych z budową sieci gazowej na tym odcinku, a także przedłożenie jej organowi orzekającemu niezwłocznie po jego sporządzeniu; < w pkt 5 - o tym, że za udostępnienie części nieruchomości będącej przedmiotem ww. decyzji oraz ewentualne szkody powstałe w wyniku zajęcia Właścicielowi przysługiwać będzie odszkodowanie w wysokości ustalonej pomiędzy nim a Firma A sp. z o.o. z siedzibą w T.. Jeżeli do takiego uzgodnienia nie dojdzie w terminie 30 dni, licząc od dnia zgłoszenia takiego roszczenia, wszczęte zostanie przez Starostę Nowosądeckiego postępowanie w sprawie ustalenia wysokości należnego odszkodowania; < w pkt 6 -o tym, iż ww. decyzja stanowi postawę do dokowania właściwego wpisu w księdze wieczystej prowadzonej dla przedmiotowej nieruchomości. Po rozpoznaniu odwołania P. K. wniesionego od tej decyzji Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 6 marca 2020 r., znak [...] na podstawie art. 9a w związku z art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r., poz. 65) oraz art. 138 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r., poz. 256) - utrzymał w mocy pkt I zaskarżonej decyzji, a w części orzeczonej w pkt 2-6 sentencji uchylił zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie pierwszej instancji w tej części. W jej uzasadnieniu organ odwoławczy powołał się na art. 124 ust. 1 i 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, w których ustawodawca uzależnił możliwość udzielenia przez starostę zgody na czasowe zajęcie nieruchomości, od spełnienia dwóch warunków: aby ewentualne zezwolenie zgodne było z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, oraz aby wystąpienie z wnioskiem o wydanie ww. decyzji dany podmiot poprzedził przeprowadzeniem z właścicielem nieruchomości rokowań mających na celu udostępnienie przez tę osobę nieruchomości w sposób dobrowolny. Oba te warunki zostały w niniejszej sprawie spełnione. Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy, do wniosku z 24 lipca 2019 r. złożonego przez pełnomocnika Firma A z siedzibą w T. oraz do pisma z 29 sierpnia 2019 r. załączono pisma kierowane do właściciela przedmiotowej nieruchomości, P. K., zawierające szczegółowe informacje o inwestycji planowanej na działce nr [...], obręb [...], jedn. ewid. C. oraz proponujące określone warunki finansowe za udzielenie zgody na przeprowadzenie na terenie przedmiotowej działki inwestycji służącej do przesyłania gazu ziemnego. Jednakże właściciel przedmiotowej działki P. K. w piśmie z 17 lipca 2019 r. (k.a. nr 163) nie wyraził zgody na zaproponowane warunki finansowe, zaś przedstawione przez właściciela działki nr [...], obr. [...], jedn. ewid. C. jego własne propozycje, nie zostały zaakceptowane przez inwestora. Tym samym zarzut odwołania, dotyczący nieprawidłowego przeprowadzenia przez inwestora rokowań z właścicielem przedmiotowej działki o dobrowolne uzyskanie zgody na przeprowadzenie planowanej inwestycji, nie może zostać uwzględniony Dalej organ odwoławczy stwierdził, że objęta postępowaniem inwestycja dotycząca przeprowadzenia na nieruchomości inwestycji liniowej polegającej na wybudowaniu gazociągu wysokiego ciśnienia w związku z planowaną realizacją zadania inwestycyjnego pn. "Przebudowa gazociągów wysokiego cieśnienia na terenie powiatu gorlickiego i nowosądeckiego - Etap II: Przebudowa gazociągu we DN 300 MOP 5,5 MPa ZZU Cieniawa - SRP Piątkowa wraz z infrastrukturą towarzyszącą L 8,2 km" - jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego przez Radę Gminy Chełmiec - uchwałą Rady Gminy Chełmiec nrXLIV/363/2001 z dnia 20 grudnia 2001 r. z późniejszymi zmianami. Zgodnie z wypisem z ww. planu miejscowego, przedmiotowa działka - w części przeznaczonej na przeprowadzenie przewodów i urządzeń służących do przesyłania gazu zmiennego - znajduje się w terenie oznaczonym symbolem "C.l.EGw" - teren obejmujący istniejące gazociągi wysokiego ciśnienia. Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego dla Gminy Chełmiec w § 10 -w zakresie funkcji terenów wyróżnionych w rysunku planu symbolami literowymi, m. in. ustala w części C dotyczącej infrastruktury technicznej oznaczenie - C.l.EGw - istniejące gazociągi wysokiego ciśnienia Grybów - Nowy Sącz o średnicy 200 mm i ciśnieniu 6,3 MPa oraz Paszyn - Lęka o średnicy 150 mm i ciśnieniu 6,3 MPa do utrzymania i modernizacji. Obowiązuje zachowanie strefy ochronnej zgodnie z przepisami szczególnymi z zakazem inwestowania, z zastrzeżeniem § 11 pkt 5, zaś przy ustalaniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu należy przyjmować i stosować przepisy rozporządzenia ministra Przemysłu i Handlu z dnia 14 listopada 1995 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe - k. a. 121 W ocenie organu odwoławczego treść art. 143 ust. 2 u.g.n. nie pozostawia wątpliwości, iż inwestycja liniowa, polegająca na wybudowaniu gazociągu wysokiego ciśnienia mieści się w pojęciu "realizacji sieci i urządzeń infrastruktury technicznej" (§ 11 pkt 5 lit. "b"). Z kolei art. 6 pkt 2 tej regulacji przesądza o tym, iż: "budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń", jest celem publicznym. Dalej zwrócono uwagę, że trasa projektowanego gazociągu została wyznaczona zgodnie z wytycznymi inwestora, w miarę możliwości równolegle do trasy istniejącego gazociągu, w odległości nie mniejszej niż 2 m, co wynika z obowiązującego prawa, tj. rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 26 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (Dz. U. z 2013 r., poz. 640 ze zm.), a także w sposób najbardziej racjonalny, wymagający jedynie niezbędnej, na potrzeby przedmiotowej inwestycji, ingerencji w nieruchomość. Dodatkowo należy zauważyć, iż obecnie znajdujący się na przedmiotowej działce gazociąg wysokiego ciśnienia (który zostanie zamulony) objęty jest strefą kontrolowaną o szerokości 30 m (po 15 m po obu stronach od osi gazociągu) i strefa ta po wybudowaniu nowego gazociągu znacząco się zmniejszy, bowiem będzie obejmować jedynie 6 m (po 3 m po obu stronach od osi gazociągu), zatem ewidentnie zwiększą się na przedmiotowej działce możliwości jej wykorzystania zgodnie z jej przeznaczeniem. Odcinek nowego gazociągu planowany na przedmiotowej działce, w całości przebiega w strefie kontrolowanej wyznaczonej na potrzeby obecnie funkcjonującego na działce nr [...], obr. P. , gm. C., gazociągu. W tym miejscu należy również wyjaśnić, iż właścicielowi nieruchomości przysługiwać będzie roszczenie o odszkodowanie za ewentualne straty oraz zmniejszenie się wartości nieruchomości z tytułu jej faktycznego zajęcia. Jednakże ustalenie w tego typu sprawach, jak rozpatrywana obecnie, wysokości i warunków przyznania rekompensaty z tytułu ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości, a także powoływania rzeczoznawcy majątkowego celem oszacowania szkody majątkowej, staje się aktualne dopiero w następstwie wykonania inwestycji objętej zezwoleniem - w razie, gdy przywrócenie nieruchomości do stanu sprzed wykonania inwestycji jest niemożliwe albo powoduje nadmierne trudności lub koszty - i tym samym pozostaje również poza zakresem postępowania w niniejszej sprawie. Konieczność uchylenia decyzji organu I instancji w pkt 2 – 6 wynika z faktu, że określone w tych punktach obowiązki wynikają z mocy samego prawa i zbytecznym jest orzekanie w tym zakresie w sentencji decyzji. W związku z powyższym niniejszą decyzją organ odwoławczy orzekł częściowo na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. z uwagi na wady sentencji zaskarżonej decyzji, w której organ I instancji orzekł w zakresie nieprzewidzianym przepisami u.g.n. (punkt 4 sentencji zaskarżonej decyzji) oraz odnośnie skutków decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości, które wynikają z mocy samego prawa (pkt 2, 3, 5 i 6 sentencji zaskarżonej decyzji), co wymagało stosownej korekty. Opisaną wyżej decyzję zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie P. K., wnosząc o jej uchylenie. Skarżący wniósł < przyznanie odszkodowania za bezumowne korzystanie z nieruchomości i ustanowienie służebności przesyłu oraz < jednorazowe odszkodowanie od Firma A z siedzibą w T. za bezumowne korzystanie w kwocie 50 000,00 zł. < zasądzenie od Firma A z siedzibą w T. tytułem należnego wynagrodzenia za ustanowienie służebności kwoty 2 800,00 zł /miesięcznie płatnej do 10-go dnia każdego miesiąca lub przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego sądowego rzeczoznawcy majątkowego celem określenia wartości odszkodowania i wartości służebności przesyłu. < ustanowienie służebności na okres nie dłuższy niż 30 lat < zasądzenie od uczestnika na rzecz wnioskodawcy zwrotu kosztów postępowania, < przeprowadzenie rozprawy również pod nieobecność wnioskodawcy. W uzasadnieniu skargi P. K. zaprzeczył jakoby do rokowań w ogóle doszło. Nieprawdą jest, że dnia 27 czerwca 2019 r. doszło do spotkania P. K. z projektantem i przedstawicielem Firma A Dalece nieprawdziwe jest również, że właściciel nieruchomości uzależnił wyrażenie zgody na realizacje inwestycji po zakończeniu robót związanych z wykonaniem przyłącza gazu na jego posesji. Rozmowa telefoniczna miała niemiły charakter i można było uznać, że jest próbą nacisku a wręcz gróźb. Faktem jest, że inwestor przesyłał pisma z propozycją kwoty wynagrodzenia, którą jednak ustalił sam odgórnie w oderwaniu od stanowiska właściciela nieruchomości. Kategorycznie należy stwierdzić, że wysłane do właściciela nieruchomości pisma miały charakter pozorowanych działań (rokowań). Decyzja o wywłaszczeniu powinna być traktowane, jako szczególna instytucja, o bardzo wyjątkowym charakterze. Należy również pamiętać, iż mechanizm wywłaszczenia oparty jest na założeniu, iż może być on stosowany jedynie w przypadkach, gdy strony nie mogą dojść do porozumienia. W przedmiotowej sprawie o próbach dojścia do porozumienia ze strony inwestora trudno nawet mówić. Skarżący dopuszcza jednak możliwość ustanowienia odszkodowania za bezumowne korzystanie z nieruchomości oraz ustanowienie służebności przesyłu za wynagrodzeniem w terminie i kwocie określonej w skardze. Skoro pomimo negocjacji strony nie osiągnęły porozumienia co do kwoty wynagrodzenia - konieczne jest sądowe ustanowienie służebności przesyłu za wynagrodzeniem na podstawie art. 3052 § 2 kc. i jednorazowego odszkodowania z bezumowne korzystanie z nieruchomości na podstawie art. 224 i 225 kc.. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o jej oddalenie i w cąłości potrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w świetle tak określonych kryteriów Sąd doszedł do wniosku, że jest ona prawidłowa. W zaskarżonej decyzji Wojewoda Małopolski szczegółowo przeanalizował spełnienie obydwu przesłanek warunkujących wydanie decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości. Zgodnie z art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 65 z późn. zm.) – dalej jako "u.g.n." - starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Poza sporem pozostaje fakt, że P. K., jako właściciel działki nr [...], w obr. P. , gm. C. nie wyraża zgody na przeprowadzenie przez jego działkę spornej inwestycji. W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy Chełmiec nr XLIV/363/2001 z dnia 20 grudnia 2001 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Chełmiec III" w Gminie Chełmiec działki nr [...] objęty niniejszym postępowaniem został oznaczony jako teren C.I.EGw - istniejące gazociągi wysokiego ciśnienia Grybów - Nowy Sącz o średnicy 200 mm i ciśnieniu 6,3 MPa oraz Paszyn - Łęka o średnicy 150 mm i ciśnieniu 6,3 MPa do utrzymania i modernizacji. Obowiązuje zachowanie strefy ochronnej zgodnie z przepisami szczególnymi z zakazem inwestowania, z zastrzeżeniem § 11 pkt.5. Przy ustalaniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu należy przyjmować, zgodnie z rozporządzeniem ministra Przemysłu i Handlu z dnia 14 listopada 1995 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe zał. Nr 2 (Dz. U. Nr 139 z dnia 07.12.95 r. póz. 686), następujące minimalne odległości obiektów budowlanych w stosunku do gazociągów: - dla budynków mieszkalnych i gospodarczych - licząc od rzutu budynku -15 m - dla budynków użyteczności publicznej i zakładów przemysłowych - licząc od granicy terenu - 15 m - dla parkingów - licząc od granicy terenu -15 m Ponadto drogi, elementy uzbrojenia terenu oraz inne obiekty budowlane należy lokalizować względem gazociągów z zachowaniem warunków podanych w załączniku Nr 2 do w/w rozporządzenia, art. 43 pkt.1 ustawy o drogach publicznych z dnia 21.03.1985 roku (Dz.U.Nr71/2000 póz. 838 - tekst jednolity) oraz Polską Normą PN-91/WI-34501 "Skrzyżowania gazociągów z przeszkodami terenowymi". Wojewoda słusznie zwrócił również uwagę na treść § 11 pkt 5 miejscowego planu, zgodnie z którym "dla terenów położonych w oznaczonych w rysunku planu strefach ochronnych linii energetycznych i gazociągów wysokiego ciśnienia obowiązuje: a) zakaz zmiany sposobu użytkowania gruntów, a w szczególności zalesienia i zadrzewienia, b) w przypadku konieczności przebudowy (modernizacji) istniejącej zabudowy lub urządzeń infrastruktury technicznej oraz dróg - każdorazowe uzgodnienie z administratorem sieci. Istniejącą w strefie ochronnej gazociągów wysokociśnieniowych (istniejących i projektowanych) zabudowę adaptuje się z warunkiem każdorazowego uzyskania indywidualnego uzgodnienia z zarządzającym gazociągiem. Wyklucza się przebudowę (modernizację) związaną ze zmianą funkcji obiektów (pomieszczeń) gospodarczych na cele mieszkalne". Planowana inwestycja nie narusza powyższych zapisów, zatem warunek wynikający z art. 124 ust. 1 u.g.n. jest spełniony. W kwestii drugiego warunku należy przytoczyć art. 124 ust. 3 u.g.n., zgodnie z którym "Udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa w ust. 1. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań". Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 stycznia 2018 r., sygn. I OSK 1703/17 (LEX nr 2562098) stawa o gospodarce nieruchomościami nie definiuje pojęcia rokowań ani ich formy. Pojęcie to występuje w prawie cywilnym (choć obecnie zastąpione terminem "negocjacje"), gdzie oznacza przygotowania do zawarcia umowy. Celem rokowań jest zawarcie umowy, które następuje po osiągnięciu porozumienia, co do wszystkich jej składników. Rokowania polegają na tym, że strony przedstawiają własne stanowiska w sprawie, zgodnie z posiadaną wiedzą i wolą. Moment rozpoczęcia rokowań należy wiązać z chwilą, w której jedna ze stron wystąpi do drugiej strony z inicjatywą zawarcia określonej umowy poprzez złożenie oświadczenia wyrażającego wolę zawarcia umowy. Strony zmierzające do załatwienia sprawy w ten sposób, nie są związane jakimikolwiek regułami w zakresie ich przeprowadzenia, oprócz obowiązku zainicjowania rokowań poprzez przedstawienie przez jedną z nich swojemu adwersarzowi propozycji jej rozstrzygnięcia. Rokowania mogą zatem być zakończone w dowolnym czasie, chociażby w sytuacji, gdy - w ocenie którejkolwiek ze stron - nie ma szans na zawarcie porozumienia. Nie przewidziano przy tym jakiejś szczególnej formy ich zakończenia. Oznacza to, że strony samodzielnie i dowolnie decydują nie tylko o tym, czy na ich skutek dojdą do porozumienia skutkującego dokonaniem czynności prawnej, lecz również o tym, kiedy je zakończyć. Do wniosku inicjującego niniejszą sprawę inwestor dołączył pisma z propozycjami warunków korzystania z nieruchomości, skierowanymi do skarżącego, a to: < pismo z 11 sierpnia 2017 r. (k. 38) < pismo z 19 grudnia 2018 r. (k. 29) < pismo z 21 marca 2019 r. (k. 22) < pismo z 17 czerwca 2019 (k. 19) W odpowiedzi na to ostatnie pismo P. K. przedstawił swoje warunki dotyczące wynagrodzenia za korzystanie z jego nieruchomości (k. 163). Inwestor w piśmie z 8 sierpnia 2019 r. (k. 162) poinformował właściciela, że w operacie szacunkowym kwota wynagrodzenia została wyliczona na 414 zł, inwestor proponuje kwotę 2 200 zł i nie jest możliwe spełnienie wymagań właściciela żądającego kwoty 11 000 zł. Cała wskazana wyżej korespondencja wskazuje, że warunek przeprowadzenia rokowań został spełniony. Odnosząc się do argumentów powołanych w skardze trzeba stwierdzić, że żądania P. K. wzrosły do kwoty 50 000 zł jednorazowo oraz comiesięcznego wynagrodzenia za ustanowienie służebności w kwocie 2 800 zł. Sąd administracyjny nie ma jednak kompetencji do rozstrzyganiu o wysokości wynagrodzenia za ustanowienie służebności w ramach skargi na decyzję ograniczającą sposób korzystania z nieruchomości. Przebieg czy też sposób przeprowadzonej rozmowy telefonicznej nie ma wpływu na ocenę kwestii przeprowadzenia rokowań. Nie można zgodzić się ze skarżącym, że ze strony inwestora były to jedynie działania pozorowane i że w istocie do rokowań w ogóle nie doszło. Okoliczność, że strony nie doszły do porozumienia, co do kwoty wynagrodzenia, a ich oczekiwania są rozbieżne w znacznym stopniu nie pozbawia przeprowadzonych negocjacji waloru rokowań, o których mowa w art. 124 ust. 3 u.g.n. Trzeba też zauważyć, że prawidłowo w zaskarżonej decyzji uchylono niektóre punkty decyzji organu I instancji. Dotyczyło to obowiązków wynikających wprost z przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami. Brak jest podstaw, by obowiązki tego rodzaju przenosić do treści decyzji administracyjnej. Wobec powyższego, nie znajdując uchybień w zakresie prawa materialnego ani też naruszeń przepisów postępowania, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.