II FSK 1013/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jerzy Rypina (sprawozdawca), Sędzia NSA Edyta Anyżewska, Sędzia NSA del. Arkadiusz Cudak, , Protokolant Janusz Bielski, po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2009 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 lutego 2008 r. sygn. akt I SA/Kr 519/07 w sprawie ze skargi A. G. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego K. w K. w przedmiocie żądania wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 października 2006 r., sygn. akt I SA/Kr 1554/04 oddala skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem z dnia 15 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie sygn. akt I SA/Kr 519/07 oddalił skargę A. G. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego K. oraz w przedmiocie żądania wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 października 2006 r. sygn. akt I SA/Kr 1554/04. W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd pierwszej instancji wskazał, że wyrokiem z dnia 25 października 2006 r., sygn. akt I SA/Kr 1554/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 6 września 2004 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego K. z dnia 10 stycznia 2004 r. Akta administracyjne zostały doręczone organowi w dniu 1 marca 2007 r. W dniu 27 marca 2007 r. skarżący wezwał Naczelnika Urzędu Skarbowego do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Następnie w dniu 30 marca 2007 r. skarżący wniósł do Sądu skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego po wydaniu wyroku uchylającego decyzję tego organu, żądając wymierzenia grzywny. W ocenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w niniejszej sprawie nie zaistniała bezczynności organu podatkowego. Sąd przywołał treść art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) i stwierdził, że o bezczynności organu po uchyleniu zaskarżonego aktu, można mówić w przypadku, gdy w ustalonym przepisami prawa terminie organ administracji publicznej nie wydał stosownego aktu lub nie dokonał innej czynności w postępowaniu prowadzonym w wykonaniu wyroku sądu administracyjnego. Jednocześnie nie ma znaczenia, z jakiego powodu postępowanie to nie zostało zakończone. Natomiast terminy do załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym zostały, jak wskazał Sąd, określone przepisami ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: k.p.a.). Stosownie do przepisów art. 35 k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, jednakże załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Sąd pierwszej instancji, mając na uwadze treść art. 286 § 2 p.p.s.a., stwierdził, iż do załatwienia sprawy przez organ administracji rozpoczął bieg 1 marca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny podkreślił, że sprawa skarżącego, w której wydany został wyrok uchylający decyzję dotyczy objęcia zaległości podatkowych skarżącego postępowaniem restrukturyzacyjnym. Mając na uwadze konieczność analizy materiałów postępowania z uwzględnieniem sytuacji prawnej powstałej po przystąpieniu Rzeczpospolitej Polskiej do Unii Europejskiej, w ocenie Sądu, sprawę tę należało zakwalifikować, jako szczególnie skomplikowaną i wymagającą przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. Wobec powyższego, stosownie do treści art. 35 § 3 k.p.a., termin do załatwienia sprawy przez organ administracji publicznej zdaniem Sądu wynosi dwa miesiące. Na powyższy wyrok skargę kasacyjną złożył skarżący wnosząc o jego uchylenie w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj.: art. 151 p.p.s.a. w związku z art. 154 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 286 § 1 i § 2 p.p.s.a. w związku z art. 32 p.p.s.a. w związku z art. 35 k.p.a., art. 154 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 286 § 1 i § 2 p.p.s.a. w związku z art. 32 p.p.s.a. w związku z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców, art. 141 § 4 p.p.s.a., art. 106 § 3 p.p.s.a. W ocenie autora skargi kasacyjnej Sąd błędnie ustalił termin organu podatkowego do rozpoznania sprawy bowiem sprawa dotyczy bezczynności organu w postępowaniu restrukturyzacyjnym i termin do wydania decyzji o warunkach restrukturyzacji został określony w tej ustawie, a nie w Kodeksie postępowania administracyjnego. Termin ten wynosi 45 dni od dnia wszczęcia postępowania restrukturyzacyjnego. Mając powyższe na uwadze, zdaniem skarżącego, Sąd pierwszej instancji nie ustalił o jaki termin określony w przepisach prawa w rozumieniu art. 286 § 2 p.p.s.a. chodzi, a zatem nie może stwierdzić czy organ terminu tego dochował czy też nie. W dalszej kolejności skarżący wskazał, że ustalenie przez Sąd kiedy Naczelnik Urzędu Skarbowego otrzymał akta jest bezzasadne bowiem Sąd powinien ustalić kiedy je otrzymał Dyrektor Izby Skarbowej. To ustalenie w myśl art. 106 § 3 p.p.s.a. pozwoliłoby Sądowi określić jaki był początek biegu terminu z art. 286 § 2 p.p.s.a. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do przepisu art. 154 § 1 p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu, po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Powyższy przepis, jakkolwiek zamieszczony w ustawie proceduralnej, jest materialnoprawną podstawą wymierzenia grzywny organowi administracyjnemu, który nie wykonał wyroku sądowego. Wobec tego zarzucając Sądowi pierwszej instancji naruszenie tego przepisu, zgodnie z art. 174 pkt 1 p.p.s.a., należało wskazać, czy naruszenie to polegało na błędnej wykładni tego przepisu czy też niewłaściwym zastosowaniu. Tymczasem w skardze kasacyjnej zakwalifikowano powyższe naruszenie do kategorii procesowych i wywiedziono, że naruszenie tego przepisu mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zasadniczą przesłanką do zastosowania art. 154 p.p.s.a. i wymierzenia organowi podatkowemu grzywny obliczonej zgodnie z § 6 tego przepisu jest ustalenie, że do dnia wniesienia skargi organ pozostaje w bezczynności po otrzymaniu wyroku uchylającego decyzję organów podatkowych. Stan bezczynności ma miejsce wówczas, gdy organ podatkowy w powtórnym postępowaniu, prowadzonym na skutek wyroku sądowego, mimo terminu określonego w ustawie, nie rozpoznaje sprawy. Termin określony w ustawie będzie miał miejsce w przypadku uwzględnienia skargi na decyzję administracyjną - art. 35 k.p.a. lub podatkową - art. 139 Ordynacji podatkowej. Termin określony w ustawie liczy się, w myśl art. 286 § 2 p.p.s.a., od doręczenia organowi akt administracyjnych wraz z odpisem orzeczenia. W tym stanie rzeczy wywody skargi kasacyjnej, że termin do załatwienia sprawy winien być liczony zgodnie z brzmieniem przepisów ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych do przedsiębiorców (art. 18 ust. 1) są oczywiście chybione. Również chybiony jest zarzut dotyczący ustalenia początku biegu terminu do załatwienia sprawy, gdyż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 25 października 2006 r. sygn. akt I SA/Kr 1554/04 uchylił decyzje obu instancji wobec czego organem właściwym do załatwienia sprawy, zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a., był Naczelnik Urzędu Skarbowego K. Akta administracyjne sprawy wraz z odpisem wyroku zostały doręczone Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w dniu 1 marca 2007 r. i był to początek terminu do wydania decyzji przez ten właśnie organ. Termin do załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym (art. 35 k.p.a.) lub postępowaniu podatkowym (art. 139 Ordynacji podatkowej), jeżeli załatwienie sprawy wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, został ustalony na jeden miesiąc, zaś w sprawach szczególnie skomplikowanych - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy. W dniu złożenia przez skarżącego wniosku do Sądu pierwszej instancji w trybie przewidzianym w art. 154 p.p.s.a. tj. dnia 30 marca 2007 r. organ podatkowy nie pozostawał w zwłoce w załatwieniu sprawy. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za niemającą usprawiedliwionych podstaw i na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.