VII SA/Wa 734/08
Sądy administracyjne2008-10-14
Sygnatura
VII SA/Wa 734/08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2008-10-14
Rodzaj
Postanowienie WSA w Warszawie
Sędziowie
Ewa Kowalska-Hupko
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 14 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2008r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: odmówić A. S. przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
UZASADNIENIE
W przedmiotowej sprawie na rozprawie w dniu 3 września 2008r. A. S. wniósł o ustanowienie adwokata z urzędu, składając wniosek na urzędowym formularzu zwrócił się ponadto o zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści wniosku wynika, iż we wspólnym gospodarstwie domowym ze skarżącym pozostaje małżonka. Skarżący posiada mieszkanie o powierzchni 63,4 m2 oraz działki: leśną o powierzchni 512 m2 i 1600 m2 nieużytku. Wnioskodawca wraz z małżonką utrzymuje się z dochodów w wysokości 4674,38 zł brutto miesięcznie. Skarżący wykazał ponadto, iż posiada oszczędności w kwocie 25.000 zł oraz środki obrotowe prowadzonej działalności gospodarczej (do 10.000 zł).
W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje:
Stosownie do art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie całkowitym (a więc poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu) może być przyznane osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez pojęcie uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny należy natomiast rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i finansowej strony w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych.
Mając na uwadze powołany przepis oraz sytuację majątkową i finansową wnioskodawcy stwierdzić należy, iż brak jest uzasadnienia dla przyznania A. S. prawa pomocy w żądanym zakresie całkowitym, jak również w zakresie częściowym.
Wykazana sytuacja majątkowa i finansowa A. S. nie pozwala uznać, iż skarżący należy do osób nie posiadających środków na zapewnienie sobie i rodzinie minimum warunków socjalnych, a tylko w takiej sytuacji możliwe jest przyznanie stronie prawa pomocy. Skarżący wykazał, iż uzyskuje wraz z żoną dochód w wysokości 4674,38 zł brutto miesięcznie, posiada ponadto oszczędności w kwocie 25.000 zł oraz środki obrotowe prowadzonej działalności gospodarczej (do 10.000 zł). W przypadku takiej sytuacji finansowej strony nie można uznać, iż poniesienie kosztów sądowych i kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika wiązałoby się z pozbawieniem jej możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Poniesienie tych kosztów umożliwiają stronie zwłaszcza posiadane oszczędności.
Zauważyć ponadto należy, iż przy rozważaniu możliwości przyznania stronie prawa pomocy należy zawsze mieć na względzie wysokość wymagalnych kosztów sądowych. A. S. uiścił wpis od skargi w należnej kwocie (500 zł), na obecnym etapie postępowania nie jest zobowiązany do ponoszenia innych kosztów sądowych. Do kosztów, które mogłyby się w tej sprawie pojawić (choć nie muszą) na późniejszym etapie należałoby zaliczyć: wpis od skargi kasacyjnej – 250 zł, wpis od zażalenia na postanowienie wydane w toku postępowania – 100 zł, opłatę kancelaryjną za sporządzenie uzasadnienia wyroku w przypadku określonym w art. 141 § 2 ustawy – 100 zł. Przy wykazanych dochodach i zasobach finansowych skarżący byłby w stanie ponieść takie koszty sądowe, jeżeli pojawiłaby się konieczność ich uiszczenia.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 246 § 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.