II OSK 1281/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski po rozpoznaniu w dniu 18 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Spółdzielni Mieszkaniowej M. w Warszawie od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 maja 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 223/09 o odrzuceniu skargi Spółdzielni Mieszkaniowej M. w Warszawie na uchwałę Rady Miasta st. Warszawy z dnia 10 października 2006 r., nr LXXXII/2746/2006 w przedmiocie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego postanawia: oddalić skargę kasacyjną UZASADNIENIE Pismem z dnia 29 grudnia 2008 r., nadanym na poczcie dnia 30 grudnia 2008 r. (data stempla pocztowego na kopercie) Spółdzielnia Budowlano - Mieszkaniowa M. z siedzibą w Warszawie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady m.st. Warszawy z dnia z dnia 10 października 2006 r., nr LXXXII/2746/2006 w sprawie studium uwarunkowań kierunków zagospodarowania przestrzennego m.st. Warszawy. Przed wniesieniem do Sądu skargi na uchwałę, Spółdzielnia pismem z dnia 7 października 2008 r., wezwał Radę do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie to pozostało bez odpowiedzi. Postanowieniem z dnia 15 maja 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Spółdzielni Mieszkaniowej M. w Warszawie. Jak wskazał Sąd skarga podlega odrzuceniu, gdyż została wniesiona z uchybieniem terminu. W przypadku bowiem, kiedy organ nie zajmie stanowiska w sprawie, to zgodnie z art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej zwaną p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Rada m.st. Warszawy nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, które zostało wniesione w dniu 7 października 2008 r., wobec czego zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 83 § 2 p.p.s.a., skarżący powinien wnieść skargę w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia, tj. do dnia 8 grudnia 2008 r., z uwagi, iż ostatni dzień terminu - 6 grudnia 2008 r. wypadał w sobotę. Skarga natomiast została wniesiona w dniu 30 grudnia 2008 r., (data stempla pocztowego) zatem z uchybieniem terminu przewidzianego przez art. 53 § 2 p.p.s.a. W związku z powyższym Sąd skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Od powyższego postanowienia Spółdzielnia Budowlano - Mieszkaniowa M. z siedzibą w Warszawie wniosła skargę kasacyjną zarzucając naruszenie art. 54 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 5 k.c. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej Spółdzielnia podniosła zarzuty merytoryczne odnoszące się do zaskarżonej uchwały Rady Miasta st. Warszawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 176 p.p.s.a. Skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie spełnia wymienionych wyżej wymagań. W złożonej przez Spółdzielnię Budowlano - Mieszkaniową M. skardze kasacyjnej nie wskazano o co wnosi strona skarżąca, skarga kasacyjna nie zawiera bowiem wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia tj. zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 maja 2009 r. Ponadto nie wystarczy w skardze kasacyjnej samo przytoczenie przepisów prawa, których naruszenie wnoszący skargę kasacyjną zarzuca lecz zarzuty takie wymagają jeszcze uzasadnienia. Tymczasem wnosząca w niniejszej sprawie skargę kasacyjną zarzucając Sądowi I instancji naruszenie art. 54 § 2 p.p.s.a. nie wskazała w jaki sposób doszło do naruszenia powyższego przepisu. Zarzut naruszenia art. 5 k.c. nie mógł zaś zostać rozpoznany ponieważ w postępowaniu sądowoadministracyjnym przepis ten w ogóle nie ma zastosowania. Z uwagi na powyższe uchybienia Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł odnieść się merytorycznie do zarzutów skargi kasacyjnej, która podlegała w związku z powyższym oddaleniu. Z tego względu na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną należało oddalić.