I OZ 519/23

SENTENCJA Dnia 22 listopada 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. W. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 21 września 2023 r., sygn. akt II SA/Ke 491/22 o odrzuceniu zażalenia A. W. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 16 sierpnia 2023 r., sygn. akt II SA/Ke 491/22 o odrzuceniu skargi kasacyjnej A. W. i M. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 25 kwietnia 2023 r., sygn. akt II SA/Ke 491/22 w sprawie ze skargi A. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 19 lipca 2022 r., nr SKO.GN-70/2408/97/2022 w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia 21 września 2023 r., sygn. akt II SA/Ke 491/22 odrzucił zażalenie A. W. i M. W. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 16 sierpnia 2023 r., o odrzuceniu skargi kasacyjnej A. W. i M. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 25 kwietnia 2023 r., sygn. akt II SA/Ke 491/22 w sprawie ze skargi A. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 19 lipca 2022 r., nr SKO.GN-70/2408/97/2022, w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2023 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę kasacyjną A. W. i M. W. Sąd zaznaczył, że wraz z doręczeniem odpisu tego postanowienia pouczono stronę (pkt 6 pouczenia) o podmiotach uprawnionych do sporządzenia zażalenia na postanowienie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Wobec tego, że przedmiotowe zażalenie sporządziła A. W., która nie jest podmiotem uprawnionym do sporządzenia skargi kasacyjnej (które zostały wymienione w art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 – dalej "p.p.s.a."), Sąd uznał, że zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu. Odnosząc się do zażalenia wniesionego i sporządzonego osobiście przez M. W., Sąd wskazał, że z akt niniejszego postępowania wynika, iż nie brała ona udziału w postępowaniu administracyjnym zarówno przed organem I, jak i II instancji, a wniesiona przez nią skarga na postanowienie SKO z dnia 19 lipca 2022 r. została prawomocnie odrzucona. Wobec tego Sąd uznał, że zażalenie wniesione przez M. W. jako niedopuszczalne, podlega odrzuceniu. Na w/w postanowienie zażalenie złożyły A. W. i M. W., nie zgadzając się z zapadłym rozstrzygnięciem. Wskazano, że w odniesieniu do M. W. postanowienie to jest sprzeczne z Konstytucją, zaś w odniesieniu do A. W. jest ono niedorzeczne, bezprawne i przedwczesne. W uzasadnieniu podniesiono merytoryczne kwestie związane ze sprawą, natomiast w odniesieniu do uczestnictwa M. W. w niniejszej sprawie podkreślono, że jako obywatel RP posiada prawa publiczne, konstytucyjne i wyborcze. Płaci wszelkie obciążenia i należności. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 194 § 4 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny określa, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej powinno zostać sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, wskazując jednocześnie, iż odpowiednie zastosowane znajduje art. 175 § 2 i § 3 p.p.s.a., w którym określony został katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. Z akt niniejszej sprawy wynika, że A. W. przy doręczeniu odpisu postanowienia z dnia 16 sierpnia 2023 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej została prawidłowo pouczona o sposobie i trybie zaskarżenia tego orzeczenia (pkt 6 pouczenia). Pomimo tego jednak skarżąca sporządziła osobiście zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Podkreślić natomiast należy, że sporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez podmiot do tego nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, co znaczy, że nie podlega konwalidacji w trybie art. 49 p.p.s.a. Skoro zatem w niniejszej sprawie zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało sporządzone przez nieuprawniony do tego podmiot, to za prawidłowe należy uznać stanowisko Sądu I instancji o jego odrzuceniu. Co zaś się tyczy zażalenia M. W., to faktem jest, że zaskarżone postanowienie SKO nie dotyczy jej praw i obowiązków. Należy podkreślić, że ani zaskarżone postanowienie SKO z dnia 19 lipca 2002 r., ani też decyzja organu I instancji (Wójta Gminy Górno z dnia 4 marca 2022 r.) nie zostały jej doręczone. Nie posiada ona bowiem żadnego tytułu do nieruchomości, których dotyczyło postępowanie rozgraniczeniowe zakończone decyzją Wójta Gminy Górno z dnia 18 lutego 2022 r. Te właśnie przesłanki legły u podstaw odrzucenia jej skargi na w/w postanowienie SKO z dnia 19 lipca 2022 r. – postanowienie WSA W Kielcach z dnia 25 stycznia 2023 r. (k-54 akt sądowych , tom I). Następnie, z tego powodu – jako niedopuszczalna – została odrzucona jej skarga kasacyjna. Zatem zażalenie M. W. na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zasadnie Sąd I instancji odrzucił jako niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.