II SA/Bk 821/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2017 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku P. Izby Rolniczej Biura Powiatowego w S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. Izby Rolniczej Biura Powiatowego w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] sierpnia 2017 r. znak [...] w przedmiocie przeprowadzenia redukcyjnego odstrzału dzików p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. stwierdziło nieważność decyzji Starosty S. z dnia [...] czerwca 2017 r. o przeprowadzeniu odstrzału redukcyjnego dzików na terenach obwodów łowieckich nr [...]. Skargę na decyzję SKO złożyła do sądu administracyjnego P. Izba Rolnicza Biuro Powiatowe w S., która wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wyjaśniła, że jej wykonanie będzie się wiązało z powstaniem niebezpieczeństwa wystąpienia kolejnych ognisk zakażenia ASF na terenie powiatu s. Skarżąca w treści skargi wskazała też na złożony do SKO wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (znajdujący się w aktach administracyjnych na k. 184), w którym w sposób obszerny została przedstawiona sytuacja obwodów łowieckich nr [...] wraz z wyjaśnieniem, iż brak w tych obwodach dzierżawcy powoduje znaczny wzrost populacji zwierzyny łownej, przede wszystkim dzików powodujących zagrożenie w prawidłowym funkcjonowaniu obiektów produkcyjnych, obiektów użyteczności publicznej oraz powodujących szkody w uprawach i płodach rolnych. Wskazano, że sporne obwody łowieckie są miejscem występowania wirusa ASF (Afrykańskiego Pomoru Świń) u dzików (potwierdzono dwa przypadki wirusa). Jak wskazała skarżąca, zaskarżona decyzja SKO stwierdza nieważność decyzji o odstrzale redukcyjnym, a ta ostatnia pełni ważną rolę społeczną, bowiem przyczynia się do: zwalczania na terenie obwodów wirusa ASF, do ochrony zdrowia i życia ludzkiego; pełni ważny interes społeczny polegający na ochronie gospodarstw rolnych przed zagrożeniem stwarzanym przez dziki; zapobiega zagrożeniu trwałości gospodarki leśnej i opłacalności produkcji rolnej spowodowanej wyrządzonymi szkodami łowieckimi przez zwierzynę. W tymże wniosku (o ponowne rozpatrzenie sprawy), na który skarżąca powołuje się w skardze, wskazano również, że teren obwodów nr [...] i [...] jest położony w tzw. strefie czerwonej (obszar objęty ograniczeniami) i żółtej (obszar chroniony) zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 6 maja 2015 r. w sprawie środków podejmowanych w związku z wystąpieniem afrykańskiego pomoru świń. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej: p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu tj. ciężar wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia wykonaniem tego aktu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać przy tym należy, że szkoda, o jakiej mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., nie musi mieć charakteru materialnego, zaś trudne do odwrócenia skutki oznaczają takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe, powodują istotną lub trwałą zmianą rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 2 lutego 2016 r., II OZ 87/16, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji stwierdzającej nieważność decyzji nakazującej redukcyjny odstrzał dzików został umotywowany okolicznościami odwołującymi się do ochrony zdrowia i życia ludzi oraz zapewnienia prawidłowego i niezagrożonego funkcjonowania gospodarstw rolnych na terenie spornych obwodów łowieckich, a to z uwagi na występowanie na ich obszarze wirusa ASF, co jest faktem bezspornym. Zdaniem sądu, argumenty te odpowiadają przesłankom z art. 61 § 3 p.p.s.a. Istotnie bowiem, zagrożenie rozprzestrzenianiem się wirusa u wolno żyjących dzików, których populacja – wskutek wstrzymania odstrzału – zwiększa się, a biorąc pod uwagę ich mobilność powoduje również przenoszenie wirusa na sąsiednie tereny – jest wystarczającym argumentem za udzieleniem ochrony tymczasowej. Zwiększenie liczby ognisk wirusotwórczych i nieeliminowanie osobników chorych stanowi zagrożenie dla produkcji rolnej, której odtworzenie na spornym obszarze nie byłoby możliwe bez znacznego nakładu sił i środków oraz bez długotrwałego zaangażowania. Stąd też należy przyjąć, że wstrzymanie wykonania decyzji eliminującej redukcyjny odstrzał dzików jest uzasadnione, zaś wniosek w tym zakresie podlegał uwzględnieniu. Tytułem wyjaśnienia wskazać należy, że niniejsze wstrzymanie uwarunkowane jest okolicznościami innymi niż ocena legalności zaskarżonej decyzji, która zostanie dokonana w orzeczeniu kończącym postępowanie. Innymi słowy, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pozostaje bez związku z końcowym wynikiem sprawy. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.