VI SA/Wa 1560/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 30 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Ministra Środowiska z [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węgla brunatnego postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Decyzją z [...] maja 2011 r., następnie zmienioną decyzją z [...] września 2011 r. Minister Środowiska (dalej jako Minister) udzielił P. Sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej spółka) Koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węgla brunatnego w rejonie "P." i "O.", położonym na terenie miast i gmin M. i K. w województwie [...]. Decyzja z [...] września 2011 r. została doręczona stronom postępowania koncesyjnego, w tym M. W. (dalej jako skarżący) dnia 24 października 2011 r. wraz z pouczeniem, że od tej decyzji przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w terminie 30 dni, za pośrednictwem Ministra Środowiska. Pismem z 28 czerwca 2012 r. (nadanym na adres Ministra za pośrednictwem Urzędu Pocztowego dnia 9 lipca 2012 r. – koperta w sprawie VISA/Wa 1554/12) skarżący wraz z innymi właścicielami nieruchomości gruntowych złożył skargę, w której wniósł o uchylenie ww. decyzji z [...] września 2011 r. oraz poprzedzającej ją Koncesji. Minister w odpowiedzi na skargę wniósł o odrzucenie skargi wskazując, że skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przysługujących mu w postępowaniu administracyjnym, tj. nie wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z [...] maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd administracyjny rozpoznając sprawę w pierwszej kolejności bada, czy skarga jest dopuszczalna oraz czy została wniesiona w terminie. Minister podniósł w odpowiedzi na skargę, że skarżący nie miał prawa skutecznie zaskarżyć decyzji z [...] września 2011 r., ponieważ nie złożył wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem Koncesji – decyzji z [...] maja 2011 r. Z powyższym stanowiskiem organu nie sposób się zgodzić, bowiem przez "wyczerpanie środków zaskarżenia" w ujęciu art. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012 r., poz. 270), zwana dalej p.p.s.a. należy rozumieć sytuację, w której albo skarżący albo inny uczestnik postępowania administracyjnego na prawach strony złożył określony środek zaskarżenia od danego aktu, w tym wypadku wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją koncesyjną. Innymi słowy zwrot zawarty w przywołanej normie, iż "skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia" nie może być rozumiany w ten sposób, że tylko ten podmiot, który złożył środek zaskarżenia ma prawo wniesienia skargi do sądu. Przeciwko takiej wykładni przemawia przede wszystkim wykładnia celowościowa tej przesłanki dopuszczalności skargi. Zatem wyczerpanie środków zaskarżenia przez któregokolwiek z uczestników postępowania administracyjnego na prawach strony, a w konsekwencji uruchomienie postępowania kontrolnego wewnątrz- administracyjnego powoduje, że ziścił się cel, jaki zakłada regulacja art. 52 § 2 p.p.s.a. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że skarżący miał prawo zaskarżyć decyzję z [...] września 2011 r. pomimo, że sam osobiście nie złożył wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem decyzji z [...] maja 2011 r. Jak wynika z akt sprawy – na co wskazuje także Minister w odpowiedzi na skargę, taki wniosek został złożony przez innych uczestników postępowania koncesyjnego i rozpoznany przez Ministra, w wyniku czego wydano zaskarżoną decyzję. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że niniejsza skarga jest dopuszczalna. Przechodząc do kolejnej kwestii – terminowości skargi, Sąd ustalił, że zaskarżona decyzja z [...] września 2011 r. została doręczona skarżącemu 24 października 2011 r. wraz z prawidłowym pouczeniem o trybie i terminie jej zaskarżenia. Skoro tak, to ostatnim dniem trzydziestodniowego terminu na skuteczne złożenie przez skarżącego skargi na ww. decyzję był 23 listopada 2011 r. Jak już wskazano przedmiotowa skarga została nadana z zachowaniem trybu – tj. na adres Ministra, w dniu 9 lipca 2012 r., zatem z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.