Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

I SA/Rz 420/16

Sądy administracyjne2016-12-20
Sygnatura
I SA/Rz 420/16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia
2016-12-20
Rodzaj
Postanowienie WSA w Rzeszowie

Sędziowie

Grzegorz Panek

Rozstrzygnięcie

Odmówiono wstrzymania decyzji

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Panek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 grudnia 2016 r. wniosku P. N. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej . z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności P. N. jako byłego członka zarządu "A" sp. z o.o. wraz z ww. spółką za zaległości podatkowe z tytułu pobranego a niewpłaconego podatku dochodowego od osób fizycznych od zatrudnionych pracowników spółki -postanawia- odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpoznaniu odwołania P. N. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego . (dalej: organ pierwszej instancji) z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] orzekającej o solidarnej odpowiedzialności P. N. jako byłego członka zarządu "A" sp. z o.o. wraz z ww. spółką za zaległości podatkowe spółki z tytułu pobranego a niewpłaconego podatku dochodowego od osób fizycznych od zatrudnionych pracowników za miesiące: październik 2010 r, listopad 2010 r., grudzień 2010 r., styczeń 2012 r., luty 2012 r., marzec 2012 r., wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi i umarzającej postępowanie w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności skarżącego jako byłego członka zarządu ww. spółki wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki z tytułu pobranego a niewpłaconego podatku dochodowego od osób fizycznych od zatrudnionych pracowników za miesiące kwiecień-sierpień 2012 r. wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami egzekucyjnymi: 1. uchylił decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej odpowiedzialności skarżącego wraz z ww. spółką za zaległości tej spółki z tytułu pobranego a niewpłaconego podatku dochodowego od osób fizycznych, odsetki za zwłokę oraz koszty egzekucyjne za miesiące: październik-grudzień 2010 r., styczeń- marzec 2012 r. i orzekł w tym zakresie o solidarnej odpowiedzialności skarżącego jako byłego członka zarządu ww. spółki wraz ze spółką i drugim byłym członkiem zarządu E. R.-N. za zaległości podatkowe spółki z tytułu pobranego a niewpłaconego podatku dochodowego od osób fizycznych od zatrudnionych pracowników wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami egzekucyjnymi za wskazane wyżej okresy, 2) utrzymał w mocy decyzje organu pierwszej instancji w pozostałym zakresie. Skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na opisaną powyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi, może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie. Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. W związku z tym strona skarżąca, dążąc do wstrzymania wykonania decyzji, powinna złożyć stosowny wniosek, przedstawić w składanym wniosku okoliczności, które - jej zdaniem - świadczą o konieczności udzielenia tymczasowej ochrony i uprawdopodobnić, że istnieją przesłanki uzasadniające odstąpienie od zasady wykonalności orzeczeń ostatecznych i wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia (por. postanowienie NSA z dnia 14 maja 2014 r., sygn. akt I OZ 363/14, LEX nr 1464732). Dokonując oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd musi oprzeć się na materiale dowodowym, pozwalającym zająć stanowisko. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Odnosząc się do okoliczności niniejszej sprawy, zdaniem Sądu, nie ma podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż skarżący nie wykazał, że spełnione zostały przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a, a zatem, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki Jednocześnie Sąd nadmienia, że brak przesłanek do wstrzymania zaskarżonego aktu nie przesądza o losie skargi. Zaskarżona decyzja zostanie poddana odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym. Z podanych względów Sąd uznał, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie i w związku z tym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji postanowienia.