I SAB/Op 22/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący : sędzia WSA Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 12 października 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. w przedmiocie rozliczenia i deklarowania kwot podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 2005r. postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Skarżący J. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. w sprawie rozliczenia i deklarowania kwot podatku od towarów i usług (VAT) za okres od stycznia do grudnia 2005r. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu z dnia 22 lipca 2009r. wydanego na zasadzie art. 57 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [dalej p.p.s.a.] skargi za poszczególne miesiące rozdzielono, a niniejsza sprawa dotyczy opodatkowania za czerwiec 2005r. Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu decyzjami [...] uchylił decyzje Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. i przekazał sprawy do ponownego rozpatrzenia, a to o nr: - [...] określającą zobowiązanie podatkowe w VAT za styczeń 2005r. - [...] określającą zobowiązanie podatkowe w VAT za luty 2005r. - [...] określającą zobowiązanie podatkowe w VAT za marzec 2005r. - [...] określającą zobowiązanie podatkowe w VAT za kwiecień 2005r. - [...] określającą zobowiązanie podatkowe w VAT za czerwiec 2005r. - [...] określającą zobowiązanie podatkowe w VAT za lipiec 2005r. - [...] określającą zobowiązanie podatkowe w VAT za sierpień 2005r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w B., ponownie rozpatrujący sprawę, w postępowaniach dotyczących wszystkich powyższych miesięcy 2005r., postanowieniami z dnia [...] a następnie z dnia [...] wydanymi na podstawie art. 140 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) [dalej: O.p.] wyznaczył terminy zakończenia tych postępowań najpierw na dzień 17 kwietnia 2009r. później na dzień 17 czerwca 2009r. Skarżący pismem z dnia 9 marca 2008r. (data pisma; winno być 2009r.) skierowanym do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w B., na podstawie art. 141 §1 O.p. wniósł ponaglenie na niezałatwienie w terminie sprawy nr [...](...) za styczeń 2005r. i nr [...]/(...) za luty 2005r. Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu postanowieniem z dnia [...] uznał ponaglenie skarżącego za nieuzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na brak wyczerpania przez stronę, przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, przysługujących jej środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 §1 p.p.s.a.). Prawo wniesienia skargi na bezczynność organu administracji sformułowane zostało w przepisie art. 3 §2 pkt 8 p.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach, o których mowa w punktach od 1 do 4 tego przepisu, a więc między innymi w przypadku bezczynności organu w wydaniu decyzji administracyjnej (pkt 1). Należy jednocześnie zauważyć, iż Sąd każdorazowo zobligowany jest do kontroli z urzędu dopuszczalności skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 §1 p.p.s.a. Przesłankami tymi są: właściwość sądu (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie jej braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz jej niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w B., ponownie rozpatrującego sprawę rozliczenia i deklarowania kwot podatku od towarów i usług w 2005r., a zarzut polega na jej niezałatwieniu w terminie. Przepis art. 141 §1 pkt 1 O.p. stanowi, że na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 O.p. (czyli wskazanym przez organ podatkowy nowym terminie załatwienia sprawy w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie właściwym) stronie przysługuje ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia. Zgodnie natomiast z uregulowaniem art. 52 §1 i 2 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego można wywieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Środkiem zaskarżenia, w rozumieniu cytowanego przepisu, jest także ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie, o którym mowa w art. 141 §1 O.p. W niniejszej sprawie skarżący objął skargą okres od stycznia do grudnia 2005r. zarzucając Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w B. bezczynność w załatwieniu sprawy opodatkowania VAT za 2005r. Na zasadzie art. 57 §3 p.p.s.a. skargi za poszczególne miesiące 2005r. rozdzielono, a niniejsza sprawa dotyczy opodatkowania za czerwiec 2005r. Natomiast wspomniane wyżej ponaglenie (art. 141 §1 O.p.) pochodzące z 9 marca 2008r. (winno być 2009r.) dotyczy spraw których, przedmiotem jest zobowiązanie podatkowe za styczeń i luty 2005r. W związku z tym w tej sprawie dotyczącej miesiąca czerwca 2005r. nie można uznać, że skarżący w toku postępowania podatkowego, zgodnie z obowiązkiem zawartym w art. 52 §1 i 2 p.p.s.a., wyczerpał środki zaskarżenia, co jest warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego, bo za miesiąc czerwiec 2005r. ze środka w postaci ponaglenia nie skorzystał. Z tych przyczyn Sąd na podstawie art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.