II FSK 301/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 12 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku A. L. i L. N. w przedmiocie wykładni postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2008 r., sygn. akt: II FSK 301/07, odmawiającego wykładni wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2008 r., sygn. akt: II FSK 301/07 w sprawie ze skargi kasacyjnej A. L. i L. N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 września 2006 r. sygn. akt I SA/Po 40/06 w sprawie ze skargi A. L. i L. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 21 listopada 2005 r. nr (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. oraz określenia nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym postanawia odmówić wykładni postanowienia. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2008 r., sygn. akt: II FSK 301/07, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A. L. i L. N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 28 września 2006 r. oddalającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 21 listopada 2005 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. oraz określenia nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym. Postanowieniem z dnia 24 lipca 2008 r., po rozpatrzeniu wniosku A. L. i L. N. – reprezentowanych przez doradcę podatkowego, Naczelny Sąd Administracyjny odmówił wykładni wyroku z dnia 23 kwietnia 2008 r. Wnioskiem z dnia 26 sierpnia 2008 r. A. L. i L. N. wystąpili o wykładnię postanowienia z dnia 24 lipca 2008 r. na podstawie art. 158 w związku z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. – poprzez określenie składu w jakim wydano to postanowienie. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że z sentencji postanowienia z dnia 24 lipca 2008 r. wynika, iż wniosek o wykładnię wyroku został rozpoznany na posiedzeniu niejawnym w składzie jednoosobowym. Tymczasem na otrzymanym odpisie postanowienia potwierdzonym za zgodność z oryginałem widnieje pieczęć "Na oryginale właściwe podpisy". Użycie słowa "podpis" w liczbie mnogiej wskazuje, że wniosek o wykładnię wyroku rozstrzygany był w więcej niż jednoosobowym składzie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wykładnię nie zasługuje na uwzględnienie. Należy wyjaśnić, że przedmiotem wykładni w oparciu o przepis art. 158 p.p.s.a. - w związku z postanowieniami art. 166 p.p.s.a – może być każde orzeczenie sądu, a więc wyrok wydany zarówno w pierwszej instancji, jak i w postępowaniu odwoławczym oraz każde postanowienie sądu pierwszej instancji i Naczelnego Sądu Administracyjnego, niezależnie od jego przedmiotu (kończące postępowanie w danej instancji i postanowienia incydentalne). Rozstrzygnięcie wątpliwości, co do treści orzeczenia obejmuje zarówno jego sentencję, jak i uzasadnienie. Z uzasadnienia wniosku nie wynika, że treść postanowienia z dnia 28 lipca 2008 r. budzi wątpliwości. Niejasności dotyczą natomiast informacji zawartej na odpisie postanowienia - "na oryginale właściwe podpisy". Wobec powyższego nie ma podstaw do zastosowania trybu przewidzianego w art. 158 w związku z art. 166 p.p.s.a. Na marginesie należy wskazać, że jak wynika z sentencji postanowienia z dnia 24 lipca 2008 r. zostało ono wydane na posiedzeniu niejawnym zgodnie z art. 158 p.p.s.a. w składzie jednoosobowym. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 158, art. 160 w związku z art. 166 oraz art. 193 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.