II AKz 364/24

Sądy powszechne2024-07-01

Sygnatura

II AKz 364/24

Data orzeczenia

2024-07-01

Rodzaj

DECISION

Sędziowie

Piotr Gerke (PRESIDING_JUDGE)

Treść orzeczenia

<div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> Dnia 1 lipca 2024 r.  Sąd Apelacyjny w Poznaniu w II Wydziale Karnym w składzie:   Przewodniczący: sędzia (del.) Piotr Gerke  Protokolant: prot. sąd. Sylwester Leńczuk  przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej del. do Prok. Okręgowej – Magdaleny Kęsy-Pietrus po rozpoznaniu w sprawie  D. M. , ściganego na podstawie nakazu aresztowania wydanego w dniu (...) r. przez Sędziego Okręgowego Sądu Magistrackiego w W. w sprawie (...), zażalenia wniesionego przez ściganego na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia (...) r., sygn. akt (...), w przedmiocie przekazania ściganego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437§1 k.p.k.</a> postanawia utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy na podstawie art. 596 w zw. z art. 599 ust. 1 i 2 w zw. z art. 613 ust. 1 w zw. z art. 615 ust. 1, 3 i 5 umowy o handlu i współpracy między U. i (...) z jednej strony a Z. i I. z drugiej strony w zw. z art. 1 pkt 1 i 2 i art. 2 ust. 1 i 2 ustawy o wykonaniu umowy o handlu i współpracy między U. a (...) z jednej strony a Z. i I. z drugiej strony w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 607 t;art. 607 t § 1)">art. 607t§1 k.p.k.</a> przekazał obywatela polskiego D. M. z terytorium R. do Z. i I. na mocy nakazu aresztowania wydanego przez Sędziego Okręgowego Sądu Magistrackiego w W. w dniu (...) r. w sprawie (...) w celu przeprowadzenia przeciwko niemu postępowania karnego o przestępstwo z art. 170(1)(b) ustawy o opłacie celnej i podatku akcyzowym z 1979 r. oraz art. 1(1) ostawy o prawie karnym z 1977 r. z zastrzeżeniem, że w razie skazania D. M. na karę pozbawienia wolności lub inny środek polegający na pozbawieniu wolności, nastąpi zwrotne przekazanie ściganego na terytorium R. w celu wykonania kary pozbawienia wolności lub tego środka, jeśli wyrazi on na to zgodę. J. na podstawie art. 610 umowy o handlu i współpracy między U. i (...) z jednej strony a Z. i I. z drugiej strony przedłużył stosowanie wobec ściganego środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania do (...) W zażaleniu na to postanowienie ścigany zakwestionował bezstronność sędziego wydającego zaskarżone postanowienie, jak również zarzucił zaniedbania sądowi b., a wreszcie wskazał, że wydanie go do W. uniemożliwi działalność gospodarczą oraz powołał się na sytuację rodzinną. Wyraził przekonanie, że chce zostać w Polsce. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Ścigany w żaden sposób nie zdołał podważyć bezstronności sędziego wydającego zaskarżone postanowienie. W szczególności trzeba zauważyć, iż był on obecny na posiedzeniu w dniu (...) r. – korzystając z pomocy profesjonalnego obrońcy – nie składał żadnych wniosków o wyłączenie sędziego, jak również w żaden inny sposób nie kwestionował braku jego obiektywizmu, a z treści zażalenia jasno wynika, że ów brak wywodzi wyłącznie z okoliczności z przeszłości, które w trakcie posiedzenia musiały być mu doskonale znane. Przede wszystkim jednak w żaden sposób nie uprawdopodobnił swoich twierdzeń o braku bezstronności sędziego – nie jest w szczególności takim uprawdopodobnieniem to, że sędzia miał wcześniej prowadzić inną sprawę (o nieznanej sygnaturze, co uniemożliwia w ogóle weryfikację tego twierdzenia), w której zapadło rozstrzygnięcie niekorzystne z subiektywnego punktu widzenia ściganego. Ścigany w żaden sposób nie zdołał też wykazać, że ów rzekomy brak obiektywizmu przełożył się w jakikolwiek sposób na wynik postępowania. Jeśli chodzi o przesłanki wydania ściganego stronie brytyjskiej, to Sąd Okręgowy prawidłowo ustalił przesłanki ustawowe zezwalające na przekazanie D. M. na terytorium W., trafnie podkreślając istnienie odpowiedniego nakazu aresztowania oraz brak przesłanek odmowy wykonania nakazu aresztowania. Ustaleń tych ścigany w żaden sposób nie podważył. Poza prostą negacją ścigany w żaden sposób nie podważył też wynikających z przedstawionych dokumentów ustaleń Sadu Okręgowego co do powodów wystawienia nakazu aresztowania przez stronę b., a w szczególności ustalenia, że to wyłącznie zachowanie samego ściganego przed b. sądem spowodowało wydanie nakazu aresztowania. Sąd Okręgowy prawidłowo ustalił też potrzebę zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania poprzez izolację ściganego w ramach środka zapobiegawczego. Nie budzi wątpliwości, że na wolności ścigany będzie ukrywał się przed organami ścigania, by uniemożliwić przekazanie go do W., a lektura zażalenia ściganego jedynie potwierdza tę obawę. Tymczasowe aresztowanie oraz perspektywa wydania do innego kraju niewątpliwie mają ujemny wpływ na życie zawodowe czy rodzinne ściganego, jednakże wpływ ten to wyłącznie naturalna konsekwencja stosowania tych środków, a nie szczególne, nadzwyczajne okoliczności, o jakich mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 259)">art. 259 k.p.k.</a> i dlatego nie mogą stanowić przeszkody dla rozstrzygnięć zawartych w zaskarżonym orzeczeniu. Z tych wszystkich względów orzeczono jak w części rozstrzygającej.  SSO P. G. Pouczenie Niniejsze postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu. </div>