II SA/Op 194/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 15 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. w przedmiocie odszkodowania postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 28 maja 2008 r. J. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. W skardze podniósł zarzut nieprawidłowości jakich dopuścił się, zdaniem skarżącego, organ w postępowaniu administracyjnym związanym z wydaniem prawa jazdy. W dalszej części skargi J. K. zażądał odszkodowania w kwocie 1000 zł za "samowolę funkcjonariusza publicznego", która spowodowała u skarżącego straty finansowe. Do akt sprawy skarżący dołączył ponadto kserokopię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 lutego 2008 r., sygn. akt IV SA/Wr 357/05, którym m.in. uchylono decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie wydania prawa jazdy kat. "A" oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 6 czerwca 2008 r. wezwano skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi przez: - oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy; - wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności; - nadesłanie 1 egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego; - określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego, w zakresie żądania odszkodowania (pkt II pisma). Powyższe wezwanie zawierało pouczenie, iż niezastosowanie się do jego treści spowoduje odrzucenie skargi. W terminie zakreślonym przez Sąd do dokonania żądanej czynności, skarżący nadesłał pismo z dnia 2 lipca 2008 r. nazwane: "zażalenie", w którym podał, że zaskarża po raz kolejny błędne postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie niewydania prawa jazdy kat. A i B przez Starostę [...]. Wniósł o uchylenie w/w rozstrzygnięcia Kolegium, wyznaczenie posiedzenia w pełnym składzie, a także zwrot kosztów podróży na trasie [...]. W wykonaniu zarządzenia z dnia 7 lipca 2008 r. sędziego sprawozdawcy, z pisma J. K. z dnia 2 lipca 2008 r. wyłączono sprawę w przedmiocie uprawnienia do kierowania pojazdami, która została odnotowana w Repertorium sądowym pod numerem akt II SA/Op 231/08. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) – zwaną dalej w skrócie: "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach. W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym enumeratywnie w art. 3 P.ps.a., a także inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów ustawy, jak wymienione w art. 4 spory o właściwość lub kompetencję, a także przekazane z mocy ustaw odrębnych. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanych przepisach. Zasada ta znajduje zastosowanie w rozpoznawanej sprawie. Skarżący nie wskazał bowiem decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności, które organy administracji publicznej wydały lub dokonały, a które zgodnie z obowiązującymi przepisami mogłyby być przedmiotem skargi przed sądem administracyjnym. Przedstawione w skardze żądanie dotyczące wypłaty odszkodowania w kwocie 1000 zł za straty finansowe jakie poniósł skarżący w związku z niekompetencją urzędnika, nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego, albowiem właściwość sądu administracyjnego nie obejmuje rozstrzygania spraw dotyczących egzekwowania strat finansowych poniesionych przez strony postępowania administracyjnego. Roszczeń w tym zakresie można dochodzić na drodze cywilnej, a postępowanie sądowe w tych sprawach unormowane jest przez przepisy kodeksu postępowania cywilnego (art. 1 kpc). Zgodnie zaś z art. 2 kpc, do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne, o ile sprawy te nie należą do właściwości sądów szczególnych, oraz Sąd Najwyższy. W świetle art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Skoro zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi wniesionej w niniejszej sprawie, skargę tę należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie przywołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.