I GZ 234/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 24 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 grudnia 2019 r., sygn. akt I SA/Gd 510/18 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu opłaty za zajęcie pasa drogowego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z 23 grudnia 2019 r., sygn. akt I SA/Gd 510/18, odrzucił zażalenie M. K. na postanowienie tego sądu z 8 kwietnia 2019 r. o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi na decyzję SKO w Słupsku z [...] listopada 2017 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu opłaty za zajęcie pasa drogowego. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd wskazał, że skarżący został wezwany – zarządzeniem z 15 maja 2019 r. – do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi, w kwocie 100 zł w terminie 7 dniu pod rygorem odrzucenia zażalenia. Zarządzeniem z 30 lipca 2019 r., sygn. akt I SPP/248/19, utrzymanym w mocy postanowieniem WSA z 28 sierpnia 2019 r., pozostawiono bez rozpoznania wniosek skarżącego o zwolnienie go od kosztów sądowych. W związku z powyższym, zarządzeniem z 3 września 2019 r., doręczonym 12 września 2019 r., wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 15 maja 2019 r. w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. Wobec niewykonania powyższego wezwania, Sąd I instancji na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302; dalej: p.p.s.a.) odrzucił zażalenie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Stosownie do zdania drugiego powołanego przepisu, w takim przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni do dnia doręczenia wezwanie. Stosowanie do § 3 art. 220 p.p.s.a., zażalenie, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie skarżący, po wniesieniu zażalenia, został wezwany – zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 15 maja 2019 r. – do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez m.in. zwolnienie go od kosztów sądowych, który został pozostawiony bez rozpatrzenia zarządzeniem referendarza sądowego z 30 lipca 2019 r. Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem WSA w Gdańsku z 28 sierpnia 2019 r. W związku z tym, że skarżący nie został zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych, Przewodniczący Wydziału wezwał go – zarządzeniem z 3 września 2019 r. – do wykonania zarządzenia z 15 maja 2019 r., w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie doręczono 12 września 2019 r. (k. 81 akt sądowych). Termin do wykonania zarządzenia (opłacenia zażalenia) upływał zatem 19 września 2019 r. Skarżący nie uiścił wpisu od skargi w wymaganym terminie. Wobec tego, skoro w wymaganym terminie strona nie uiściła wpisu od zażalenia, Sąd I instancji zobligowany był do jego odrzucenia na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., co też słusznie uczynił. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji