I SA/Wr 1234/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Borońska, Sędziowie Sędzia NSA Halina Betta, Sędzia NSA Lidia Błystak (sprawozdawca), Protokolant Magdalena Dworszczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2011 r. przy udziale sprawy ze skargi K.K. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie w sprawie. UZASADNIENIE Przedmiotem skargi K.K. jest interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w P., działającego w imieniu Ministra Finansów, w zakresie zastosowania przepisów regulujących podatek dochodowy od osób fizycznych. We wniosku skarżący wskazał, że będzie akcjonariuszem w spółce komandytowo-akcyjnej i w związku z tym zwrócił się z zapytaniem, kiedy powstaje moment uzyskania przychodu u akcjonariusza w spółce komandytowo-akcyjnej. Przedstawiając własne stanowisko, skarżący zakwestionował obowiązek akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej do odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy i stwierdził, że przychód taki powstaje dopiero w momencie powstania roszczenia o wypłatę dywidendy. Dyrektor Izby Skarbowej w P. działający w imieniu Ministra Finansów uznał przedstawione we wniosku stanowisko za nieprawidłowe. W ocenie organu, przepisy ustawy z dnia 26 lipca 2009 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 ze zm. – dalej powoływana jako u.p.d.o.f.) nakazują traktować dochody uzyskiwane z dywidendy wypłacanej przez spółkę komandytowo-akcyjną jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, co z kolei oznacza, że skarżący ma obowiązek wpłacania w trakcie roku podatkowego miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy zgodnie z zasadami określonymi w art. 44 ust. 1 w związku z art. 14 u.p.d.o.f. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie podlega zawieszeniu z urzędu. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej powoływana jako Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Postanowieniem z dnia 7 marca 2011 r. (sygn. akt II FSK 2025/09) Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 187 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienie prawne budzące wątpliwości, tj., "czy w stanie prawnym obowiązującym w 2008 r. przychód (dochód) spółki kapitałowej posiadającej status akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej podlega opodatkowaniu w dniu otrzymania dywidendy wypłaconej akcjonariuszom na podstawie uchwały walnego zgromadzenia o podziale zysku, tj. na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r., nr 54, poz. 654 ze zm.), czy też, zgodnie z zasadami określonymi w art. 5 ust. 1 i 2 i art. 25 ust. 1 u.p.d.o.p., w miesięcznych zaliczkach?" Wprawdzie wspomniane zagadnienie prawne powstało na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, to jednak te same wątpliwości co do rozliczenia podatku dochodowego od dochodu z dywidend pochodzących z akcji spółki komandytowo-akcyjnej, rodzą się w sytuacji, gdy akcjonariuszami są osoby fizyczne. Tym samym, w ocenie Sądu, uchwała siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego pozwoli wyjaśnić pojawiające się na omawianym gruncie wątpliwości prawne, co niewątpliwie będzie miało wpływ na treść rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Wobec tego, Sąd uznał, że w sprawie wystąpiła przesłanka, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie powołanych przepisów prawa, orzekł jak w sentencji postanowienia.