III SA/Łd 418/08

SENTENCJA Dnia 18 września 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 18 września 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. J. na pismo Wojewody [...] z dnia [...] roku, Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności uchwały p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. K.O. UZASADNIENIE D. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na pismo Wojewody [...] z dnia [...] roku informujące o braku podstaw prawnych do stwierdzenia nieważności uchwały Rady Gminy w D. Nr [...] z dnia [...] roku w sprawie odmowy dokonania zmian w określonych uchwałach. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej odrzucenie wywodząc, iż pismo organu nadzoru informujące o braku przesłanek do stwierdzenia nieważności uchwały, nie jest ani decyzją administracyjną, ani rozstrzygnięciem nadzorczym, zatem skarga na takie pismo nie przysługuje. Pogląd taki potwierdza, zdaniem organu, dotychczasowe orzecznictwo (por. np. postanowienie NSA z dnia 23 marca 1994 roku, SA/Łd 703/94, publ: ONSA 1995/2/73; wyrok NSA z dnia 23 stycznia 1992 roku, SA/Po 69/92, publ: ONSA 1992/2/34). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Odrzucenie skargi równoznaczne jest z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym. Zgodnie z unormowaniem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej (art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Z treści skargi D. J. wynika, że dotyczy ona pisma Wojewody [...] z dnia [...] roku. Pismo to strona określa jako rozstrzygnięcie nadzorcze. Tymczasem w treści pisma Wojewoda [...] poinformował skarżącego, że uchwała Rady Gminy w D. Nr [...] z dnia [...] roku była przedmiotem prowadzonego postępowania nadzorczego. W toku tego postępowania organ nadzorczy nie znalazł podstaw prawnych do stwierdzenia jej nieważności. Treść rzeczonego pisma nie wskazuje na to, że miałoby ono stanowić rozstrzygnięcie nadzorcze, bądź decyzję administracyjną. W takiej sytuacji skarga do sądu administracyjnego na takie pismo nie przysługuje. W tym zakresie Sąd podziela wniosek organu o odrzucenie skargi zawarty w odpowiedzi na skargę i cytowane w nim orzecznictwo. Rozstrzygnięciem nadzorczym w rozumieniu przepisów rozdziału 10 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie terytorialnym (Dz. U. z 2001 roku Nr 142, poz. 1591 ze zm.), jest bowiem tylko takie orzeczenie organu nadzoru, które władczo ingeruje w uchwałodawczą działalność organów gminy, najczęściej stwierdzając nieważność konkretnej uchwały z powodu jej sprzeczności z prawem. Pismo organu nadzoru, zawiadamiające o braku podstaw prawnych do ingerencji w postaci stwierdzenia nieważności uchwały organu gminy, nie jest rozstrzygnięciem nadzorczym w rozumieniu powyższych przepisów. Pogląd taki znajduje swoje potwierdzenie w orzecznictwie (por. np. wyrok NSA z dnia 15 stycznia 1992 roku, sygn, akt: SA/Wr 22/92, publ.: ONSA 1993/1/15; postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 1992 roku, sygn. akt: SAB/Wr 16/92, publ.: Wspólnota 1992/29/21) i doktrynie (por. G. Jyż [w:] A. Szewc, G. Jyż, Z. Pławecki, Samorząd Gminny. Komentarz, Dom Wydawniczy ABC, 2005, wyd. II). W tej sytuacji, skarga D. J. na pismo Wojewody [...] z dnia [...] roku, podlega odrzuceniu na mocy przepisu art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. K.O.