III SAB/Wr 820/22
Sądy administracyjne2022-11-04
Sygnatura
III SAB/Wr 820/22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia
2022-11-04
Rodzaj
Postanowienie WSA we Wrocławiu
Sędziowie
Anna Kuczyńska-Szczytkowska
Rozstrzygnięcie
*Odrzucono skargę
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Anna Kuczyńska - Szczytkowska po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.R. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego O.R. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę.
UZASADNIENIE
Pismem 13 kwietnia 2022 r. O.R. w imieniu małoletniego D.R. (dalej: skarżący) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu (za pośrednictwem organu) skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy.
W wykonaniu zarządzenia z 8 sierpnia 2022 r. wezwano skarżącego reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie przetłumaczonego na język polski przez tłumacza przysięgłego aktu urodzenia małoletniego, ponownie doręczono odpis zarządzenia z 12 maja 2022 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwano również do wykazania czy przed wniesieniem skargi na bezczynność strona skarżąca wyczerpała tok instancji przez złożenie ponaglenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwania doręczono przedstawicielowi ustawowemu skarżącego w dniu 12 sierpnia 2022 r.
Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi, wykazania wyczerpania toku instancji oraz uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął bezskutecznie 19 sierpnia 2022 r. (piątek).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329), zwanej dalej "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis. Natomiast stosownie do treści art. 220 § 1 zdanie pierwsze i § 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, przy czym skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Zgodnie z art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Według art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
Wskazać także należy, że stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Celem złożenia ponaglenia jest wyczerpanie środków zaskarżenia i umożliwienie załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. Droga sądowa jest zatem dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Ponadto, na gruncie art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm. - dalej: k.p.a.), organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 k.p.a., strona ma prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w powyższym przepisie (pkt 1 - bezczynność), bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (pkt 2 - przewlekłość). Tym samym, złożenie skargi
na bezczynność, czy też przewlekłość organu, jest możliwe dopiero po wniesieniu ponaglenia na niezałatwienie sprawy w trybie art. 37 k.p.a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarga strony skarżącej, w sprawie bezczynności Wojewody w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy, nie została poprzedzona złożeniem ponaglenia w tym zakresie, zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. Ponadto skarżący wezwany do złożenia dowodu wniesienia ponaglenia nie wykonał wezwania Sądu. Nie uzupełnił także braku formalnego i wpisu sądowego od skargi.
W tym stanie rzeczy, skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. oraz na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.