I OZ 789/08
Sądy administracyjne2008-10-14
Sygnatura
I OZ 789/08
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2008-10-14
Rodzaj
Postanowienie NSA
Sędziowie
Barbara Adamiak
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 14 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 września 2008 r. sygn. akt II SAB/Wa 38/08 odmawiające przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi J. W. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie skarg dotyczących postępowania sądowego p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 4 września 2008 r. sygn. akt II SAB/Wa 38/08 odmówił przyznania J. W. prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata, w sprawie z jego skargi na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie skarg dotyczących postępowania sądowego.
W uzasadnieniu wskazano, że Sąd wzywał skarżącego dwukrotnie do przedstawienia dokumentów dotyczących jego sytuacji materialnej, w tym rachunków za energię elektryczną, gaz, telefon, opłaty eksploatacyjne. Mimo to strona dwukrotnie odmawiała złożenia wymaganych dokumentów, powołując się na niemożność ich uzyskania z uwagi na swój wiek i problemy zdrowotne. W związku z tym Sąd I instancji uznał, iż skarżący nie wykazał aby nie był w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, jak tego wymaga art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "P.p.s.a."). Niedopełnienie obowiązku przesłania pełnej dokumentacji dotyczącej stanu majątkowego uniemożliwiło dokonanie właściwej oceny jego sytuacji majątkowej, a w konsekwencji przesądziło o odmowie przyznania adwokata.
J. W. złożył zażalenie na to postanowienie podnosząc, iż w urzędowym formularzu przedstawił dochody uzyskiwane wraz z żoną, a wymaganych dokumentów nie jest w stanie dostarczyć.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie ma usprawiedliwionej podstawy.
Zgodnie bowiem z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym, w tym obejmującym zwolnieni z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zatem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawiania wszelkich istotnych okoliczności dotyczących jego sytuacji materialnej, której analiza umożliwia rozpatrzenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Analiza podanych przez wnioskodawcę okoliczności, dokonywana w związku z przepisami ustawy daje odpowiedź, czy w odniesieniu do konkretnej osoby zachodzą przesłanki przemawiające za uwzględnieniem jej wniosku. Jednakże, aby Sąd mógł dokonać oceny, czy spełnione zostały w sprawie przedmiotowe przesłanki, koniecznym jest przedstawienie przez stronę wszelkiej możliwej dokumentacji dotyczącej jej sytuacji materialnej, a zwłaszcza, gdy została do tego zobowiązana przez Sąd.
Zważywszy zaś, że w niniejszej sprawie skarżący, mimo wezwania go do nadesłania szeregu dokumentów, z zobowiązania tego wywiązał się tylko częściowo, należy podzielić stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, iż strona nie wykazała, aby nie była w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stosownie bowiem do art. 255 P.p.s.a. strona obowiązana jest złożyć na wezwanie Sądu, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, ponoszonych kosztów utrzymania, jeżeli oświadczenie zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające. Niewątpliwie zaś, informacje dotyczące wysokości ponoszonych opłat, należą do danych niezbędnych przy ocenie możliwości finansowych strony. Odmowa ich udzielenia, uniemożliwia zaś dokonanie przez Sąd oceny, czy w sprawie zostały spełnione przesłanki określone w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 P.p.s.a. orzekł jak wyżej.